WTOREK, Dzień powszedni

EWANGELIA - Mt 21, 28-32 (Grzesznicy uwierzyli Janowi)

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: „Dziecko, idź
i pracuj dzisiaj w winnicy”. Ten odpowiedział: „Idę, panie!”, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: „Nie chcę”. Później jednak opamiętał się i poszedł. Który z tych dwóch spełnił wolę ojca?» Mówią Mu: «Ten drugi».
Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć».

MEDYTACJA

Pierwszy syn obiecuje, że wykona polecenie ojca, mówiąc pokornie: „Idę, panie!”, jednak nie wywiązuje się z obietnicy. Drugi syn zdecydowanie odmawia,
a ostatecznie spełnia oczekiwanie ojca. Jezus pyta, która postawa jest lepsza...

Żaden z dwóch synów nie zachował się idealnie. Chęć naprawienia swojego postępowania, odwaga, by coś zmienić, i jeszcze raz rozeznana ostateczna decyzja – to dynamika działania człowieka pragnącego iść za Bogiem. Nie uparte dążenie do celu i bezwzględne posłuszeństwo, ale wrażliwość na głos sumienia – to wartość dla Boga...

Gdy popełniamy błąd, Bóg pomaga nam podnieść się z upadku, opatruje nasze rany i zawsze jest gotowy, by iść z nam dalej. Wielkim darem w takiej sytuacji staje się skrucha, która dla serca jest jak opatrunek, leczy z pychy i chęci oceniania innych...

Każdego dnia Jezus kieruje do nas swoje polecenia i zadaje zadania do spełnienia, w celu budowania Królestwa Bożego tu na ziemi. Są one dostosowane do każdego ucznia z osobna, nie wykraczające poza nasze możliwości...

Człowiek ucieka od spełniania tych obowiązków pracy nad sobą, głoszenia Dobrej Nowiny swoim życiem. Ten bunt jest spowodowany pragnieniem samowystarczalności połączonej z przekonaniem, że Bóg nie jest w tej chwili mi potrzebny. Jezus jako dobry Nauczyciel i Pasterz nie przestaje o nas zabiegać: Moimi braćmi są ci, którzy wypełniają wolę Ojca mego (por. Mt 12, 48-50)...

Jezus stawia pytania skierowane do wszystkich swoich słuchaczy. Tu jednak są one skierowane do arcykapłanów i starszych. Dwóch synów to nie tyle Żydzi
i poganie, ale „dwa rodzaje wierzących Żydów: sprawiedliwych i grzeszników.” Można też przypuszczać, że w każdym z nas są właśnie takie obszary otwartości i refleksji zderzone z uporem i krnąbrnością...

Żaden z synów w przypowieści nie jest doskonale posłuszny. Nie jesteśmy konsekwentni w naszym naśladowaniu Pana. Nie zawsze słowa i czyny korespondują z sobą. To jednak nie jest najważniejsza kwestia. Nie zbawiamy się własnymi siłami, ani też przez własną doskonałość...

Zbawienie nie jest efektem woluntarystycznego wysiłku i osobistej doskonałości. Wszyscy jesteśmy grzesznikami. Potrzebujemy odwagi, by uznać swój grzech
i opamiętać się. To jest trudne, aby wystąpić przeciwko swoim egoistycznym skłonnościom, ale trzeba mieć ten moment opamiętania i decyzji powrotu...

Słowa o prostytutkach i złodziejach zapewne wzbudziły w arcykapłanach i starszych ludu negatywne emocje. Przecież uważali się za tych, którzy na pewno wejdą do nieba...

W przypowieści o dwóch synach Jezus używa bardzo codziennego obrazu pracy w winnicy. W kulturze biblijnej winnica była jednym z najważniejszych symboli Izraela, często pojawiającym się w Starym Testamencie jako obraz ludu Bożego (por. Iz 5, 1-7). Kiedy więc Jezus mówi o „ojcu, który ma dwóch synów
i wysyła ich do winnicy”, to nie tylko o rodzinę chodzi, ale o samego Boga i Jego lud...

Synem, który deklarował, że będzie słuchał i wykonywał polecania Boga, a tego nie zrobił, była starszyzna Izraela, a drugim, który zrobił odwrotnie, byli pogardzani przez nią przedstawiciele innych: prostytutki i złodzieje...

Jedni mieli miłość względem Boga żarliwą, pełną emocji, świeżą, doświadczającą miłosierdzia, a drudzy już taką bardziej z przyzwyczajenia, z rozsądku, nieco zakurzoną. To ważna różnica, którą nam przypomina się w Adwencie. Decyduje o niebie...

Słowo Boże zawiera dzisiaj zadziwiający paradoks, tak bliski naszemu życiu: oto oskarża splugawione miasto, że nie zbliża się do swojego Boga...

Zło sprzeciwia się Bogu. Ale Bóg wzywa grzeszników. To konkret, konkret rachunku sumienia, żalu, spowiedzi. Dla wszystkich: konkret łaski Boga, która nie uchyla się przed miłowaniem grzeszników. Wyłuskuje z nas to, co cudzołoży i brata się z wrogiem – i nie odrzuca nas z tego powodu. Bierze pod uwagę i to nawet, co w nas Mu odmówiło, kolejny raz – i woła kolejny raz. Obyśmy usłyszeli ten Boży głos...

Można nauczyć się słów modlitw, recytować dziesięć przykazań i osiem błogosławieństw. Można znać treść katechizmu i cytować z pamięci fragmenty nauczania papieży. Można w potyczkach słownych umiejętnie bronić wiary i Kościoła. Ale to jeszcze nie jest wiara. Jezus mówi: „Po owocach ich poznacie”...

Nie deklaracje, lecz życie weryfikuje nasze chrześcijaństwo. Nie samo mówienie „wierzę”, ale codzienne dawanie świadectwa. Nie mówienie o sobie, że jest się sprawiedliwym, ale codzienne nawracanie się. Nie słowa, ale czyny są wyznaniem naszej wiary...

...Jezu, proszę o odwagę i światło w poznaniu poziomu własnego życia duchowego... Proszę o umiejętność słuchania i przyjmowania słowa wezwania do opamiętania.. Dziękuję za te chwile upadków, które otrzeźwiają mnie i dają okazję do powrotu...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mt 21, 28-32, Grzesznicy uwierzyli Janowi

1. Wprowadzenie

Ewangelia Mt 21, 28-32 przedstawia przypowieść o dwóch synach, którą Jezus skierował do przywódców żydowskich, by ukazać kontrast między słowami
a czynami.
Ojciec prosi obu synów o pracę w winnicy: pierwszy odmawia, lecz potem żałuje i idzie; drugi obiecuje posłuszeństwo, ale nie spełnia obietnicy.
Przywódcy uznają, że wolę ojca wypełnił pierwszy syn, na co Jezus odpowiada, że celnicy i nierządnice wejdą do Królestwa Bożego przed nimi, ponieważ uwierzyli Janowi Chrzcicielowi, podczas gdy oni pozostali nieczuli na wezwanie do nawrócenia.

2. Kontekst przypowieści

Przypowieść następuje po sporze o władzę Jezusa w świątyni (Mt 21, 23-27).
Przywódcy żydowscy kwestionują autorytet Mesjasza, a Jezus kontruje pytaniem o chrzest Jana.
Ich wymijająca odpowiedź prowadzi do tej paraboli, która demaskuje ich obłudę.
Jak wyjaśnia św. Jan Chryzostom, Jezus „osądza ich przez przypowieść, wskazując zarówno ich nierozsądną upartość, jak i uległość tych, których oni całkowicie potępiali”.
Św. Tomasz z Akwinu w Catena Aurea podkreśla, że Jezus powierza osąd przeciwnikom, by sami się potępili: „Ci, którzy mają być osądzeni w tej sprawie, powołuje jako sędziów, aby potępiając samych siebie, okazali się niegodnymi uniewinnienia przez kogokolwiek innego”.

3. Analiza przypowieści krok

3.1. Mt 21, 28-30: Dwaj synowie i ich odpowiedzi

Ojciec – Bóg Ojciec – zwraca się do synów: „Dziecino, idź dziś pracować w winnicy”.
Pierwszy syn odpowiada: „Nie pójdę”, lecz „opamiętawszy się, poszedł”.
Drugi mówi: „Idę, panie”, ale nie idzie.
Św. Tomasz z Akwinu interpretuje pierwszego syna jako pogan lub świeckich, którzy początkowo odrzucili Boże prawo, lecz nawrócili się przez pokutę: „Pierwszy to lud pogan, którzy zaczęli od Noego... ale potem, poruszeni żalem, poszedł”.
Drugi syn to Żydzi lub duchowni, którzy obiecują posłuszeństwo (por. Wj 19, 8), lecz nie spełniają: „lud Żydów... I obiecał iść. I nie poszedł”.
Podobnie Pseudo-Chryzostom w Catena Aurea: „Starszy syn to lud pogan... Odpowiada hardo: 'Nie pójdę'...
Drugi syn to lud żydowski, który odpowiedział Mojżeszowi: 'Wszystko, co Pan powiedział, uczynimy'”.
„Lepiej jest nie ślubować, niż po ślubie nie dotrzymać obietnicy” (Koh 5, 4).

3.2. Mt 21, 31: Osąd i zaskakujące orzeczenie Jezusa

Jezus pyta: „Który z tych dwóch wypełnił wolę ojca?”.
Przywódcy odpowiadają: „Pierwszy”.
Jezus potwierdza: „Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa Bożego”.
To obnaża hipokryzję: celnicy (grzesznicy z powodu chciwości) i nierządnice (z powodu lubieżności) reprezentują tych, którzy początkowo odrzucili Boga, lecz pokutowali.
Św. Hieronim wyjaśnia: „Celnicy i nierządnice poprzedzą was w Królestwie Bożym”.
Św. Chryzostom dodaje, że dwaj synowie symbolizują pogan i Żydów: „Pierwsi nie podjęli zobowiązania do posłuszeństwa... okazali posłuszeństwo w czynach; drudzy... w czynach byli nieposłuszni”.

3.3. Mt 21, 32: Powód – chrzest Jana i brak nawrócenia

„Jan bowiem przyszedł do was drogą sprawiedliwości, a wyście Mu nie uwierzyli.
Celnicy zaś i nierządnice uwierzyli mu.
Nawet gdyście to widzieli, nie opamiętaliście się aniście w niego nie uwierzyli”.
Jan głosił drogę pokuty, a przywódcy, mimo świadectwa grzeszników, nie nawrócili się.
Św. Tomasz z Akwinu: „Jan przyszedł do was drogą sprawiedliwości... Ale celnicy i nierządnice uwierzyli mu”.
Orygenes w Catena Aurea kontrastuje obiecujących dużo, lecz nie działających, z tymi, którzy „w swoich czynach jaśnieją”.

4. Interpretacje Ojców Kościoła

4.1. Poganie vs. Żydzi

Dominująca egzegeza (Chryzostom, Hieronim, Tomasz) widzi w pierwszym synu pogan, którzy bez Prawa naturalnie pokutowali; w drugim – Żydów, obdarzonych Prawem, lecz nieposłusznych.

4.2. Świeccy vs. duchowni

Pierwszy syn to prości wierni, drudzy – ci, co zawodzą powołanie.

4.3. Sprawiedliwi vs. grzesznicy

Podkreśla prymat czynów nad słowami (por. Rz 2, 13).
Św. Augustyn w Harmony of the Gospels wyjaśnia harmonię z innymi Ewangeliami: przypowieść skierowana do przywódców i ludu, by ukazać ich potępienie.

5. Znaczenie teologiczne i moralne

Przypowieść naucza, że Królestwo Boże należy do tych, którzy czynem wypełniają wolę Ojca, nie tych, co tylko obiecują.
Lepiej późno nawrócić się niż trwać w obłudzie.
Jak mówi św. Piotr: „Lepiej nawet nie znać drogi sprawiedliwości, niż po jej poznaniu odwrócić się od niej” (2 P 2, 21).
Współcześnie wzywa do autentycznego nawrócenia: nie wystarczy deklaracja wiary bez owoców pokuty.

6. Podsumowanie

Przypowieść Mt 21, 28-32 demaskuje obłudę religijnych elit i wychwala pokutę grzeszników.
Pierwszy syn symbolizuje tych, co z czynów wchodzą do Królestwa; drudzy – tych, co słowami oszukują Boga.
Klucz: wiara objawia się w posłuszeństwie, jak u Jana Chrzciciela.
Niech to wezwanie poruszy nasze serca do autentycznej pokuty.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

TUESDAY, Weekday

GOSPEL - Mt 21:28-32 (Sinners Believed John)

Jesus said to the chief priests and elders of the people, "What do you think? A certain man had two sons. He turned to the first and said, 'Child, go
and work today in your vineyard.' He replied, 'I am going, sir,' but he did not go. He turned to the second and said the same thing. He replied, 'I do not want to.' But later he repented and went. Which of these two did the will of his father?" They said to him, 'The other one.'
Then Jesus said to them, 'Truly, I say to you, tax collectors and prostitutes are entering the kingdom of heaven before you. For John came to you
in the way of righteousness, and you did not believe him. But the tax collectors and prostitutes believed him. You saw this, but even afterward you did not repent and believe him.'

MEDITATION

The first son promises to obey his father's command, humbly saying, "I am going, Lord!" However, he fails to keep his promise. The second son firmly refuses, but ultimately fulfills his father's expectations. Jesus asks which attitude is better...

Neither of the two sons behaved perfectly. The desire to mend one's ways, the courage to change something, and once again, a discerning final decision – this is the dynamic of a person who desires to follow God. Not stubborn pursuit of a goal and unconditional obedience, but sensitivity to the voice of conscience – this is valued by God...

When we make a mistake, God helps us rise from our fall, binds up our wounds, and is always ready to walk with us further. Repentance becomes a great gift in such a situation, acting like a bandage for the heart, healing pride and the desire to judge others...

Every day, Jesus addresses His commands to us and assigns us tasks to fulfill, in order to build God's Kingdom here on earth. They are tailored to each disciple individually, not exceeding our capabilities...

Man shies away from fulfilling these obligations of self-improvement, of proclaiming the Good News with his life. This rebellion is caused by a desire for self-sufficiency combined with the conviction that God is not needed at this moment. Jesus, as the good Teacher and Shepherd, never ceases to care for us:
My brothers are those who do the will of my Father (cf. Mt 12:48-50)...

Jesus poses questions addressed to all his listeners. Here, however, they are addressed to the high priests and elders. The two sons are not so much Jews and Gentiles, but "two kinds of believing Jews: the righteous and the sinners." We can also assume that in each of us there are precisely such areas of openness and reflection, juxtaposed with stubbornness and waywardness...

None of the sons in the parable is perfectly obedient. We are not consistent in our imitations of the Lord. Words and actions don't always correspond. However, this isn't the most important issue. We don't save ourselves by our own strength, nor by our own perfection...

Salvation is not the result of voluntary effort and personal perfection. We are all sinners. We need the courage to acknowledge our sin and repent. It's difficult to stand against our selfish tendencies, but we must have that moment of repentance and the decision to return...

The words about prostitutes and thieves likely evoked negative emotions in the high priests and elders. After all, they considered themselves certain to enter heaven...

In the parable of the two sons, Jesus uses the very everyday image of working in a vineyard. In biblical culture, the vineyard was one of the most important symbols of Israel, frequently appearing in the Old Testament as an image of the people of God (cf. Isaiah 5:1-7). So when Jesus speaks of "a father who has two sons and sends them into the vineyard," he's not just talking about family, but about God Himself and His people...

The son who declared that he would listen to and obey God's commands, yet failed to do so, was the elders of Israel, and the other who did the opposite were the representatives of the others they despised: prostitutes and thieves...

Some had a love for God that was fervent, full of emotion, fresh, experiencing mercy, while others had a love more out of habit, reason, and somewhat dusty. This is an important difference, one we are reminded of in Advent. It decides about heaven...

The Word of God today contains a surprising paradox, so close to our lives: it accuses the polluted city of not drawing near to its God...

Evil opposes God. But God calls sinners. This is the concrete, concrete reality of examination of conscience, repentance, and confession. For everyone:
the concrete grace of God, who does not shrink from loving sinners. He extracts from us that which commits adultery and fraternizes with the enemy—
and does not reject us because of it. He even considers what has rejected Him in us, once again—and calls out once again. May we hear this divine voice...

You can learn the words of prayers, recite the Ten Commandments and the Eight Beatitudes. You can know the catechism and quote fragments of papal teachings by heart. You can skillfully defend your faith and the Church in verbal sparring. But that's not yet faith. Jesus says: "You will know them by their fruits"...

Not declarations, but life itself, verifies our Christianity. Not just saying "I believe," but bearing witness daily. Not saying that you are righteous, but daily conversion. Not words, but actions, are the profession of our faith...

...Jesus, I ask for courage and light in recognizing the level of my own spiritual life... I ask for the ability to listen and accept the word of the call to repentance... Thank you for these moments of failure, which sober me and give me the opportunity to return...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on Matthew 21:28-32, Sinners Believed John

1. Introduction

Matthew 21:28-32 presents the parable of the two sons, which Jesus told the Jewish leaders to illustrate the contrast between words and actions.
The father asks both sons to work in the vineyard: the first refuses, but then repents and goes; the second promises obedience but does not fulfill his promise. The leaders acknowledge that the first son has fulfilled the father's will, to which Jesus replies that the tax collectors and prostitutes will enter the Kingdom
of God before them because they believed John the Baptist, while they remained unresponsive to the call to repentance.

2. Context of the Parable

The parable follows a dispute over Jesus' authority in the temple (Matthew 21:23-27).
The Jewish leaders question the Messiah's authority, and Jesus counters by asking about John's baptism.
Their evasive response leads to this parable, which exposes their hypocrisy.
As St. John Chrysostom explains, Jesus "judges them by parable, pointing out both their foolish stubbornness and the submissiveness of those whom they utterly condemned."
St. Thomas Aquinas, in the Catena Aurea, emphasizes that Jesus entrusts judgment to his opponents so that they may condemn themselves: "Those who are to be judged in this matter he appoints as judges, so that by condemning themselves they may prove themselves unworthy of being acquitted by anyone else."

3. Analysis of the Parable Step

3.1. Matthew 21:28-30: The Two Sons and Their Responses

The Father—God the Father—addresses the sons: "Child, go work today in the vineyard."
The first son replies, "I will not go," but "having come to his senses, he went."
The second son says, "I will go, Lord," but does not go.
St. Thomas Aquinas interprets the first son as pagans or laypeople who initially rejected God's law but converted through repentance: "The first is the pagan people who began with Noah... but then, moved by repentance, went."
The second son is the Jews or clergy who promise obedience (cf. Ex 19:8) but do not fulfill it: "the people of the Jews... And promised to go. And went not."
Similarly, Pseudo-Chrysostom in Catena Aurea: "The elder son is the pagan people... They answer arrogantly: 'I will not go'...
The second son is the Jewish people who answered Moses: 'All that the Lord has said, we will do.'"
"It is better not to vow than to break a promise after a vow" (Eccl 5:4).

3.2. Matthew 21:31: Jesus' Judgment and Surprising Pronouncement

Jesus asks, "Which of these two did the will of the Father?"
The leaders answer, "The first."
Jesus confirms, "Truly, I say to you, the tax collectors and the prostitutes are entering the kingdom of God before you."
This exposes hypocrisy: the tax collectors (sinners because of greed) and the prostitutes (sinners because of lust) represent those who initially rejected God but repented.
St. Jerome explains, "The tax collectors and the prostitutes will go before you into the kingdom of God."
St. Chrysostom adds that the two sons symbolize pagans and Jews: "The former did not undertake the obligation of obedience... they obeyed in deeds;
the latter... they disobeyed in deeds."

3.3. Matthew 21:32: Reason – John's Baptism and Lack of Repentance

"For John came to you in the way of righteousness, and you did not believe him.
But the tax collectors and the prostitutes believed him.
Even though you saw this, you did not repent, nor did you believe in him."
John preached the way of repentance, and the leaders, despite the testimony of sinners, did not repent.
St. Thomas Aquinas: "John came to you in the way of righteousness... But the tax collectors and the prostitutes believed him."
Origen in the Catena Aurea contrasts those who promise much but do not act with those who "shine in their deeds."

4. Interpretations of the Church Fathers

4.1. Pagans vs. Jews

The dominant exegesis (Chrysostom, Jerome, Thomas) sees the first son of pagans as naturally repentant without the Law; in the second – Jews, endowed with the Law but disobedient.

4.2. Laymen vs. Clergy

The first son is the simple faithful, the second – those who fail in their calling.

4.3. The Righteous vs. Sinners

He emphasizes the primacy of deeds over words (cf. Romans 2:13).
St. Augustine, in the Harmony of the Gospels, explains the harmony with the other Gospels: the parable is addressed to the leaders and the people to show their condemnation.

5. Theological and Moral Significance

The parable teaches that the Kingdom of God belongs to those who fulfill the Father's will in deeds, not to those who merely promise.
It is better to repent late than to persist in hypocrisy.
As St. Peter says: "It is better not to know the way of righteousness than to turn away from it after knowing it" (2 Peter 2:21).
Today, he calls for authentic conversion: a declaration of faith without the fruits of repentance is not enough.

6. Summary

The parable of Matthew 21:28-32 exposes the hypocrisy of religious elites and praises the repentance of sinners.
The first son symbolizes those who enter the Kingdom through deeds; the second, those who deceive God with words.
The key: faith is revealed in obedience, as with John the Baptist.
May this call move our hearts to authentic repentance.