PONIEDZIAŁEK, Dzień powszedni

EWANGELIA - Mt 21, 23-27 (Skąd pochodził chrzest Janowy?)

Gdy Jezus przyszedł do świątyni i nauczał, przystąpili do Niego arcykapłani i starsi ludu, pytając: «Jakim prawem to czynisz? i kto Ci dał tę władzę?»
Jezus im odpowiedział: «Ja też zadam wam jedno pytanie: jeśli odpowiecie Mi na nie, i Ja powiem wam, jakim prawem to czynię. Skąd pochodził chrzest Janowy: z nieba czy od ludzi?»
Oni zastanawiali się między sobą: «Jeśli powiemy: „z nieba”, to nam zarzuci: „Dlaczego więc nie uwierzyliście mu?” A jeśli powiemy: „od ludzi”, to boimy się tłumu, bo wszyscy uważają Jana za proroka».
Odpowiedzieli więc Jezusowi: «Nie wiemy». On również im odpowiedział: «Zatem i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię».

MEDYTACJA

Jezus przychodzi do Świątyni Jerozolimskiej i naucza. Traktuje to miejsce jak dom swojego Ojca, dlatego czuje się tam jak u siebie. Wie, że jest na swoim miejscu i ma autorytet, by mówić innym o Bogu...

Arcykapłani i starsi ludu wydają się zaskoczeni, a może nawet oburzeni postawą Jezusa. Jezus odpowiada im jednak z miłością; zadając im pytanie, nie chce ich potępić, ale pragnie ich skłonić do refleksji i poszukiwania prawdy...

Jezus w sposób spokojny i stanowczy stawia granice przywódcom religijnym Izraela. Nie daje się wprowadzić w słowne potyczki ani też lękliwie nie wycofuje się ze świątyni. Zna swoją wartość i godność oraz jest przekonany do tego, co jest Jego misją...

Przebiegłość ludzka niejednokrotnie zawodzi. Zbytnie pokładanie ufności we własnych zdolnościach zamyka umysł, a w konsekwencji serce na prawdę, na drugiego człowieka. Jezus poskramia podstęp arcykapłanów ich własną bronią. Na postawione pytanie odpowiada pytaniem: Ja też zadam wam jedno pytanie (Mt 21, 25)...

Odwołanie się Jezusa do chrztu udzielanego przez św. Jana nie jest ani przypadkowe, ani żadną grą ze strony Jezusa. Jan jest bardzo ważny dla historii zbawienia, rozpoznania Mesjasza i przygotowania Mu drogi. Pytanie postawione arcykapłanom i starszym nie jest unikaniem odpowiedzi na zarzut, ale czymś istotnym, by rozpoznać w Panu Zbawiciela...

Żydzi są wezwani, jak każdy z nas, do odpowiedzi na pytanie o to, za Kogo uważam Jezusa. Trzeba nam usłyszeć wołanie Jana, przyjąć chrzest i wezwanie do nawrócenia się. Tylko tak możemy się zwrócić ku Jezusowi i przyjąć Go...

Starsi ludu i arcykapłani boją się osobistych decyzji, ale i porażki. Nie podejmują ryzyka. To ich zamyka na prawdę. Sprawia też, że nie mogą być autentycznymi przewodnikami ludu. Słowo i Boże działanie stają się rzeczywistością, 'wydają owoc' tylko wtedy, gdy jesteśmy gotowi podjąć osobiste ryzyko wiary...

Arcykapłani i starsi ludu to przedstawiciele Sanhedrynu, czyli rady żydowskich przywódców w Jerozolimie. Te dwie grupy będą niedługo prowadziły sprawę przeciwko Jezusowi, spiskując w celu doprowadzenia do Jego śmierci. Są oburzeni działaniami Jezusa z poprzedniego dnia: zrobieniem porządku w świątyni, odrzucaniem zasad związanych z szabatem, uzdrowieniami...

Greckie słowo, którego używają arcykapłani, pytając Jezusa o 'władzę', to 'exousia' termin oznaczający nie tyle siłę czy przymus, ile 'działanie z nadania Boga'.
W Ewangelii Mateusza 'exousia' pojawia się w kluczowych momentach: Jezus naucza 'z mocą', odpuszcza grzechy 'z mocą', uzdrawia 'z mocą'...

Rozmówcy chcą dowodu na pochodzenie Jego mocy, ale Jezus zamiast deklaracji stawia im pytanie o Jana Chrzciciela. W ten sposób pokazuje, że prawdziwy autorytet duchowy nie potrzebuje legitymacji słownej, bo widać go po znakach i cudach...

Kiedy odkrywamy własną słabość, odruchowo chcemy się natychmiast zasłonić, to całkiem naturalne. Podobnie dzieje się i w życiu duchowym, wobec różnych trudnych pytań albo kiedy mierzymy się ze swoim grzechem. Umieć wtedy wołać o ratunek do Boga też wydawać się może czymś naturalnym, słusznym.
A jednak trudno nam to przychodzi...

Niekiedy zatracamy się w jakiejś analizie własnych uczuć, niemal delektujemy się własnym żalem albo przeciwnie, nadmiernie racjonalizujemy swój stan, szukając coraz to nowych argumentów na usprawiedliwienie siebie. Stawiamy pytania Bogu, choć wcale nie oczekujemy Jego odpowiedzi, nie jesteśmy gotowi na nią…

Próbować w pokorze serca uciekać się pod Jego osłonę może być jedyną drogą wyjścia z tej patowej sytuacji...

Widzimy napięcie między wiarą szczerze poszukującą Boga a postawą, która broni własnego autorytetu. Pytanie skierowane do Jezusa nie jest pragnieniem zrozumienia, lecz próbą utrzymania kontroli...

Duchowa ślepota rodzi się tam, gdzie serce nie chce dopuścić możliwości, że Bóg działa inaczej, niż zakładamy. Jezus odpowiada w sposób odsłaniający niechęć do prawdy: kto nie jest gotów być uczciwy wobec tego, co widzi, ten nie rozpozna Bożego działania, choćby stało przed nim. To wezwanie, by pytać nie z lęku
o pozycję, lecz z pragnienia światła, bo tylko w takiej postawie rodzi się prawdziwe rozeznanie...

...Jezu, proszę o odwagę życia w prawdzie i serce wolne od konformizmu... Proszę o łaskę siły i chęci nawrócenia, otwarcia na Boże miłosierdzie... Dziękuję za demaskowanie moich codziennych zakłamań z łagodnością i miłością...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mt 21, 23-27, Skąd pochodził chrzest Janowy?

1. Wprowadzenie

W perykopie Mt 21, 23-27 Jezus staje przed wyzwaniem ze strony naczelnych kapłanów i starszych Izraela, którzy kwestionują Jego autorytet po wydarzeniach w świątyni – oczyszczeniu jej z kupców i cudownych uzdrowieniach.
Jezus, zamiast bezpośredniej odpowiedzi, stawia im kontrpytanie o źródło chrztu Jana Chrzciciela, ujawniając ich hipokryzję, brak wiary i strach przed ludem.
Ten fragment podkreśla boski autorytet Chrystusa, kontrastując go z zatwardziałością serc przywódców religijnych, którzy wolą ugodowość wobec ludzi niż prawdę Bożą.

2. Kontekst literyjny i teologiczny

Ewangelia Mateusza umieszcza ten dialog tuż po triumfalnym wjeździe Jezusa do Jerozolimy, przekleństwie figowca i oczyszczeniu świątyni (Mt 21, 1-22).
Naczelni kapłani i starsi, reprezentujący władzę religijną i polityczną, podchodzą do Jezusa w świątyni, gdzie dokonał aktów manifestujących Jego mesjańską moc.
Jak wyjaśnia św. Tomasz z Akwinu, ich pytanie dotyczy dwóch rodzajów władzy: królewskiej i kapłańskiej – skąd Jezus czerpie moc do wypędzania sprzedawców i uzdrawiania?
Podejrzewają, czy działa z mocy Bożej, diabelskiej czy ludzkiej (np. Cezara lub kapłana).
Św. Jan Chryzostom podkreśla, że ich motywacją nie jest szczere poszukiwanie prawdy, lecz podstępna próba uwięzienia Jezusa w pułapce: nie mogą zakwestionować cudów, więc atakują samo oczyszczenie świątyni.

3. Pytanie o autorytet (Mt 21, 23)

«Przyszli do Niego w świątyni arcykapłani i starsi ludu, pytając: "Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę?"» (Mt 21, 23).
To pytanie jest bezpośrednim wyzwaniem dla autorytetu Jezusa.
Św. Tomasz zauważa, że odnosi się ono zarówno do czynów mesjańskich (wypędzenie kupców), jak i cudów.
Chryzostom dodaje, że przywódcy, nie mogąc podważyć znaków, skupiają się na "poprawie" świątyni, co ujawnia ich pobożność pozorną – obawiają się utraty wpływów.

4. Kontratak Jezusa pytaniem o chrzest Jana (Mt 21, 24-25)

«Jezus im odpowiedział: "Ja też zadam wam jedno pytanie; jeśli na nie odpowiecie, powiem wam, jakim prawem to czynię.
Skąd był chrzest Janowy: z nieba czy od ludzi?"» (Mt 21, 24-25).
Jezus nie odpowiada wprost, lecz stosuje metodę taliońską – stawia pytanie, które zmusza ich do samorefleksji.
Św. Tomasz wyjaśnia, za Chryzostomem, że gdy ktoś pyta z intencją uczenia się, należy odpowiadać prawdą; gdy jednak z zamiarem testowania, należy go skorygować i obalić.
Chrzest Jana nie był od Piotra czy innego apostoła, lecz od Boga – Jan działał z nakazu niebios (por. J 1, 33).
Pytanie Jezusa ujawnia ich brak wiary: jeśli chrzest Jana był z nieba, dlaczego nie uwierzyli mu?

5. Dylemat przywódców i ich kalkulacja (Mt 21, 26)

«Oni zaś mówili między sobą: "Gdyż powiemy: Z nieba – to nam powie: Dlaczego więc nie uwierzyliście mu?
A powiedzieć: Od ludzi – boimy się tłumu, bo wszyscy trzymają Jana za proroka"» (Mt 21, 26).
Tutaj ujawnia się przewrotność ich serc.
Św. Jan Chryzostom podkreśla ich strach przed ludem, nie przed Bogiem: "W każdej sprawie gardzą Bogiem i wszystko czynią dla ludzi".
Szanują Jana nie jako świętego, lecz z obawy przed opinią publiczną.
Św. Tomasz dodaje, że kłamią, mówiąc "nie wiemy" – ich nieprawość kłamie sama sobie (por. Ps 27, 12).

6. Ostateczna odpowiedź i lekcja (Mt 21, 27)

«Odpowiedzieli Jezusowi: "Nie wiemy". On też im powiedział: "To i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię"» (Mt 21, 27).
Ich wymijająca odpowiedź prowadzi do podobnej reakcji Jezusa.
Św. Tomasz widzi tu przykład: gdy ktoś nie chce powiedzieć, co wie, Pan ukrywa przed nim inne prawdy (por. Mdr 7, 13).
Chryzostom konkluduje, że słusznie Jezus milczy – niegodni są instrukcji, bo działają podstępnie.

7. Znaczenie teologiczne i zastosowanie

Ten fragment ilustruje kontrast między prawdziwym autorytetem Jezusa (z nieba, potwierdzonym przez Jana) a fałszywą pobożnością przywódców. Podkreśla, że wiara wymaga czynów, nie słów – co prowadzi do następnej przypowieści o dwóch synach (Mt 21, 28 nn.), gdzie poganie (pierwsi
w nieposłuszeństwie, lecz pokutujący) wyprzedzają Żydów.
Dla nas to wezwanie do szczerej wiary: nie lękajmy się prawdy Bożej bardziej niż opinii ludzkiej.
Jezus uczy nas, jak odpowiadać na prowokacje – mądrością, nie siłą.

8. Podsumowanie

W kontekście katolickim perykopa przypomina o autorytecie Kościoła, kontynuującego misję Chrystusa, i o potrzebie nawrócenia serca, jak u Jana Chrzciciela.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

MONDAY, Weekday

GOSPEL - Mt 21:23-27 (Where did John's baptism come from?)

When Jesus had come into the temple teaching, the chief priests and the elders of the people came to him and asked, "By what authority are you doing these things? And who gave you this authority?"
Jesus answered them, "I will ask you one question: if you answer me, I will tell you by what authority I do these things. Where did John's baptism come from: from heaven or from men?"
They were thinking among themselves, "If we say, 'From heaven,' he will say to us, 'Why then did you not believe him?' But if we say, 'From men,' we fear the crowd, for they all consider John a prophet."
So they answered Jesus, "We do not know." He also answered them, "Neither will I tell you by what authority I do these things."

MEDITATION

Jesus comes to the Temple in Jerusalem and teaches. He treats this place as his Father's house, so he feels at home there. He knows he is in his place and has the authority to speak to others about God...

The high priests and elders of the people seem surprised, perhaps even outraged, by Jesus's attitude. However, Jesus responds to them with love; by asking them a question, he does not want to condemn them, but wants to encourage them to reflect and seek the truth...

Jesus calmly and decisively sets boundaries for the religious leaders of Israel. He does not allow himself to be drawn into verbal skirmishes, nor does he fearfully withdraw from the temple. He knows his worth and dignity and is convinced of his mission...

Human cunning often fails. Overconfidence in one's own abilities closes the mind, and consequently, the heart, to the truth, to others. Jesus subdues the high priests' deception with their own weapons. He answers the question with a question: "I will also ask you one question" (Mt 21:25)...

Jesus' reference to the baptism administered by St. John is neither coincidental nor a play on Jesus' part. John is crucial to the history of salvation, to recognizing the Messiah, and to preparing the way for Him. The question posed to the high priests and elders is not an avoidance of an accusation, but something essential to recognizing the Lord as the Savior...

Jews are called, like each of us, to answer the question: Who do I believe Jesus is? We must hear John's call, accept baptism, and the call to conversion. Only in this way can we turn to Jesus and accept Him...

The elders and high priests fear personal decisions, but also failure. They do not take risks. This closes them off from truth. It also prevents them from being authentic leaders of the people. God's Word and action become reality, 'bearing fruit,' only when we are willing to take the personal risk of faith...

The high priests and the elders are representatives of the Sanhedrin, the council of Jewish leaders in Jerusalem. These two groups will soon be prosecuting the case against Jesus, conspiring to bring about His death. They are outraged by Jesus' actions the previous day: putting the Temple in order, rejecting Sabbath rules, performing healings...

The Greek word the high priests use when questioning Jesus about "authority" is "exousia," a term that denotes not so much force or coercion as "acting by God's authority." In Matthew's Gospel, "exousia" appears at key moments: Jesus teaches "with power," forgives sins "with power," heals "with power"...

The interlocutors want proof of the origin of His power, but instead of a declaration, Jesus asks them about John the Baptist. In this way, he shows that true spiritual authority does not need verbal legitimation, because it is visible through signs and miracles...

When we discover our own weakness, we instinctively want to immediately cover ourselves—it's quite natural. A similar thing happens in our spiritual life, when faced with various difficult questions or when we face our sin. Being able to call on God for help may seem natural and right. Yet, it is difficult for us...

Sometimes we lose ourselves in an analysis of our own feelings, almost reveling in our own regrets, or, on the contrary, we excessively rationalize our situation, seeking ever new arguments to justify ourselves. We ask God questions even though we don't expect His answer, we are not ready for it...

Trying to escape under His protection in humility of heart may be the only way out of this impasse...

We see the tension between a faith that sincerely seeks God and an attitude that defends our own authority. The question addressed to Jesus is not a desire for understanding, but an attempt to maintain control...

Spiritual blindness arises where the heart refuses to acknowledge the possibility that God works differently than we assume. Jesus responds in a way that reveals an aversion to truth: whoever is not willing to be honest about what they see will not recognize God's action, even if it were right in front of them. This is a call to question not out of fear for position, but out of a desire for light, for only in such an attitude does true discernment arise...

...Jesus, I ask for the courage to live in truth and a heart free from conformism... I ask for the grace of strength and the will to convert, to open myself to God's mercy... Thank you for exposing my daily lies with gentleness and love...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Matthew 21:23-27, Where Did John's Baptism Come From?

1. Introduction

In Matthew 21:23-27, Jesus faces a challenge from the chief priests and elders of Israel, who question His authority after the events in the temple –
the cleansing of the merchants and the miraculous healings.
Instead of a direct answer, Jesus counter-questions them about the source of John the Baptist's baptism, revealing their hypocrisy, lack of faith, and fear
of the people.
This passage emphasizes Christ's divine authority, contrasting it with the hardness of the hearts of the religious leaders, who prefer appeasement to God's truth.

2. Literary and Theological Context

The Gospel of Matthew places this dialogue immediately after Jesus' triumphal entry into Jerusalem, the curse of the fig tree, and the cleansing of the temple (Matthew 21:1-22).
The chief priests and elders, representing religious and political authority, approach Jesus in the temple, where he has performed acts manifesting his messianic power.
As St. Thomas Aquinas explains, their question concerns two types of authority: royal and priestly – where does Jesus draw his power to drive out
the merchants and heal?
They suspect whether he is acting from divine, diabolical, or human power (e.g., Caesar or a priest).
St. John Chrysostom emphasizes that their motivation is not a sincere search for truth, but a cunning attempt to trap Jesus: they cannot question
the miracles, so they attack the cleansing of the temple itself.

3. The Question of Authority (Mt 21:23)

"The chief priests and the elders of the people came to Him in the temple, asking, 'By what authority are you doing these things?
And who gave you this authority?'" (Mt 21:23).
This question is a direct challenge to Jesus' authority.
St. Thomas notes that it refers to both messianic deeds (the expulsion of the merchants) and miracles.
Chrysostom adds that the leaders, unable to refute the signs, focus on "improving" the temple, which reveals their apparent piety—they fear a loss
of influence.

4. Jesus' Counterattack with a Question About John's Baptism (Mt 21:24-25)

"Jesus answered them, 'I will ask you one question, and if you answer it, I will tell you by what authority I do it.' 'Where did John's baptism come from?
From heaven or from men?'" (Mt 21:24-25).
Jesus does not answer directly, but uses the Talionian method—he asks a question that forces them to reflect.
St. Thomas explains, following Chrysostom, that when someone asks a question with the intention of learning, one should answer truthfully; but when
it is with the intention of testing, one should correct and refute it.
John's baptism was not from Peter or another apostle, but from God—John acted by a command from heaven (cf. Jn 1:33).
Jesus' question reveals their lack of faith: if John's baptism was from heaven, why did they not believe him?

5. The Leaders' Dilemma and Their Calculation (Mt 21:26)

"But they said to one another, 'If we say, 'From heaven,' he will say to us, 'Why then did you not believe him?'"
And if we say, 'From men,' we fear the multitude, for they all hold John to be a prophet" (Mt 21:26).
Here the perversity of their hearts is revealed.
St. John Chrysostom emphasizes their fear of the people, not of God: "In everything they despise God, and do everything for men."
They respect John not as a saint, but out of fear of public opinion.
St. Thomas adds that they lie when they say, 'We do not know,'—their wickedness lies to itself (cf. Ps 27:12).

6. The Final Answer and Lesson (Mt 21:27)

"They answered Jesus, 'We do not know.' He also said to them, "Neither will I tell you by what authority I do these things" (Mt 21:27).
Their evasive response leads to a similar reaction from Jesus.
St. Thomas sees this as an example: when someone refuses to reveal what they know, the Lord hides other truths from them (cf. Wisdom 7:13).
Chrysostom concludes that Jesus is right to remain silent – ??they are unworthy of instruction because they act deceitfully.

7. Theological Significance and Application

This passage illustrates the contrast between Jesus' true authority (from heaven, confirmed by John) and the false piety of the leaders.
It emphasizes that faith requires actions, not words – which leads to the next parable of the two sons (Mt 21:28ff.), where the Gentiles
(the first in disobedience, but repentant) outstrip the Jews.
For us, this is a call to sincere faith: let us not fear God's truth more than human opinion.
Jesus teaches us how to respond to provocations—with wisdom, not force.

8. Summary

In the Catholic context, the pericope reminds us of the authority of the Church, which continues Christ's mission, and the need for conversion of heart,
as in John the Baptist.