NIEDZIELA, Trzecia Niedziela Adwentu

EWANGELIA - Mt 11, 2-11 (Na Chrystusie spełniają się proroctwa)

Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?» Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie».
Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Co wyszliście obejrzeć na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale co wyszliście zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po co więc wyszliście? Zobaczyć proroka? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: „Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby przygotował Ci drogę”. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on».

MEDYTACJA

Jan Chrzciciel – ten, który zapowiadał i wskazał na Jezusa, znalazł się w kryzysie wiary. Uwięziony przez Heroda, toczy wewnętrzną walkę z myślami, które poddają w wątpliwość całą jego życiową misję. Nawet on nie jest wolny od wątpliwości. Wypowiada je wobec uczniów i w ten sposób szuka pomocy...

Lekarstwem, które daje Jezus, jest otwarcie oczu i dostrzeganie tego, co Bóg czyni wokół. Mogą to być spektakularne cuda, ale częściej mniejsze, ledwo widoczne znaki Jego działania...

Słowa Jezusa podkreślają znaczenie Jana Chrzciciela. Chrystus nie wyraża rozczarowania jego wątpliwościami, które są częścią życia każdego, kto chce za Nim podążać...

"Najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on" (Mt 11, 11). Przedziwna pedagogia Boża. Nie liczy się status urodzenia, pochodzenie, ale zaangażowanie w sprawy Królestwa Bożego. Jezus chce wyrabiać w nas cnotę poprzez chęć niesienia pomocy bliźnim, których stawia nam na drodze. Do królestwa niebieskiego wchodzi się poprzez służbę...

Jan stoi ‘nad przepaścią wielkiej pokusy’. Widzi i słyszy, że obietnica się wypełnia. Mesjasz, którego zapowiadał objawił się światu. A jednak Jan czuje się zagubiony. Jest zdziwiony, nie rozumie. Jest na krawędzi wielkiej pokusy: zamknąć się w kręgu swoich wyobrażeń i wizji czy otworzyć się na to, co Jezus mu powie...

Jesteśmy bardzo podobni do Jana. Też jesteśmy ‘przywiązani’ do naszych wyobrażeń o Bogu, o religijności, o życiu wiarą. My zatem także jesteśmy wezwani przez Pana, aby oderwać się od naszych fałszywych wyobrażeń Boga i życia chrześcijańskiego, pozwolić się zakwestionować i wyruszyć ku ‘przygodzie odkrywania królestwa Bożego’...

Jezus pyta: „coście wyszli zobaczyć?” Jan pyta zaś Pana przez swoich uczniów: Czy Ty jesteś tym zapowiedzianym, czy mamy oczekiwać kogoś innego? To,
o co Jan pyta nie jest błahe. Musimy wyzbyć się naszych fałszywych wyobrażeń i odkrywać prawdę o Bogu i Jego królestwie. Niebezpieczeństwo zgorszenia, powątpiewania jest ciągle aktualne...

Pytanie Jana Chrzciciela skierowane do Jezusa: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść?” nie wynika z wątpliwości, ale z potrzeby upewnienia się, że dzieło, któremu poświęcił życie, ma sens. W oryginale greckim użyte jest słowo 'ho erchomenos', czyli „Ten, który przychodzi”. To tytuł Mesjasza znany z proroctw Daniela i Izajasza...

Jezus odpowiada, przywołując Izajasza: zamiast deklaracji słownej daje znaki: uzdrowienia, współczucie, Ewangelię głoszoną ubogim. Uczniowie Jana, po słowach i znakach, rozpoznali, że Jezus jest Mesjaszem...

Jan Chrzciciel trafił do więzienia za napominanie Heroda i jego konkubiny, za bezkompromisowe głoszenie prawdy, za to, że zyskiwał coraz więcej słuchaczy,
i za to, że kierował uwagę na Chrystusa jako jedynego Zbawiciela...

Prorok wpatrzony w ukochanego Mesjasza jest tak upokorzony i sponiewierany, iż targają nim samotność i wątpliwości. Jak wytrwać przy Chrystusie? Jak się Go nie wyprzeć w godzinie skrajnej próby?...

Czego się boimy? Trudności, cierpienia, porażki czy samotności? Najbardziej boimy się śmierci. Jezus mówi, że pokonał śmierć. On jest życiem wiecznym. Jan Chrzciciel jako pierwszy usłyszał od Jezusa: „Błogosławiony, kto we Mnie nie zwątpi”...

Z pokolenia na pokolenie niezliczone rzesze bezbronnych nie bały się gróźb królów i nie ulegały pokusom świata. Wiernie uznawały Chrystusa za swojego jedynego Zbawiciela i przyjmowały Ewangelię jako zasadę życia. Zawsze trzymajmy się blisko tej zdumiewającej „drużyny zbawionych”...

...Jezu, proszę o łaskę Twojej bliskości w bolesnych doświadczeniach... Proszę o pokorę i zdolność przyjęcia ryzyka, jakim jest wybór Ciebie... Dziękuję Panu za znaki, jakie napotykam na swojej drodze...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mt 11, 2-11, Na Chrystusie spełniają się proroctwa

1. Wprowadzenie

Ewangelia według św. Mateusza (11, 2-11) przedstawia kluczowy moment w relacji między Janem Chrzcicielem a Jezusem: pytanie wysłane z więzienia przez Jana, odpowiedź Jezusa ukazująca Jego mesjańską misję oraz pochwałę Jana jako największego proroka.
Ten fragment podkreśla kontrast między oczekiwaniami na Mesjasza-sędziego a rzeczywistością miłosierdzia Jezusa, spełniającego proroctwa Izajasza
(Iz 35, 5-6; 61, 1).
Jezus nie ogłasza się wprost, lecz odsyła do znaków: uzdrowień i głoszenia Ewangelii ubogim, co objawia Boga bogatego w miłosierdzie.

2. Kontekst i pytanie Jana Chrzciciela (Mt 11, 2-3)

Jan Chrzciciel, uwięziony przez Heroda Antypasa, słyszy o dziełach Jezusa i wysyła dwóch uczniów z pytaniem: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy mamy oczekiwać innego?” (Mt 11, 3).
To nie wyraz wątpliwości Jana, który wcześniej wskazał Jezusa jako Baranka Bożego (J 1, 29), lecz troska o swoich uczniów.
Jan, świadomy zbliżającej się śmierci, chce, by sami przekonali się o mesjańskiej tożsamości Jezusa poprzez Jego cuda, unikając zgorszenia Krzyżem.
Św. Augustyn wyjaśnia: „Jan nie wątpił w Chrystusa. [...] Posłał uczniów, aby przez okazje zobaczenia Jego znaków i cudów uwierzyli w Niego”.
Podobnie w Catena Aurea św. Jana Chryzostoma podkreśla, że Jan obawia się, iż po jego śmierci uczniowie popadną w błędne nauki, dlatego odsyła ich do Jezusa: „Czekał, aż usłyszą przez nich, że Chrystus dokonuje cudów.
Nie posłał wszystkich, lecz tylko dwóch, aby powód jego pytania nie budził podejrzeń”.
Papież Franciszek dodał kontekst duchowy: Jan przeżywa „dwórkę serca” – ciemność więzienia i niezrozumienie stylu mesjańskiego Jezusa, który nie karze grzeszników, lecz wzywa do nawrócenia przez miłosierdzie.

3. Odpowiedź Jezusa: Znaki mesjańskie (Mt 11, 4-6)

Jezus nie odpowiada słowami, lecz faktami: „Idźcie i powiedzcie Janowi, co słyszycie i widzicie: niewidomi widzą, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli powstają, ubogim głoszona jest dobra nowina. Szczęśliwy jest ten, kto nie będzie zgorszony we Mnie” (Mt 11, 5-6).
To bezpośrednie echo proroctw Izajasza, potwierdzające mesjańską misję Jezusa jako realizację Bożego miłosierdzia.
Papież Jan Paweł II w Dives in Misericordia podkreślał: „Jezus odpowiada, odwołując się do tego samego świadectwa, z którego zaczął swoje nauczanie
w Nazarecie: 'Idźcie i powiedzcie Janowi, co widzicie i słyszycie: niewidomi widzą, chromi chodzą...' On objawia Boga Ojca, 'bogatego w miłosierdzie'”.
Te cuda nie są tylko fizycznymi uzdrowieniami, lecz przywracaniem godności wykluczonym: ślepym, chromym, trędowatym, głuchym, umarłym i ubogim.
Jezus manifestuje sprawiedliwość Boga jako miłosierdzie, nie karę.
Błogosławieństwo „kto nie będzie zgorszony we Mnie” ostrzega przed fałszywymi oczekiwaniami na Mesjasza-wojownika; prawdziwy Mesjasz prowadzi do Ojca przez Krzyż.
W homilii Jan Paweł II wskazywał, że „Jezus odwołuje się do spełnienia obietnic mesjańskich: ciechi widzą, głusi słyszą.
To odpowiedź na pytanie Jana”.

4. Pochwała Jana przez Jezusa (Mt 11, 7-11)

Po odejściu posłańców Jezus zwraca się do tłumów: „Coście wyszli zobaczyć na pustyni?
Trzcinę chwiejącą się na wietrze? [...]
Tak, mówię wam: A więcej niż prorok. Oto on, o którym powiedziano: Oto posyłam mego wysłannika przed Tobą, który przygotuje drogę Twoją przed Tobą”
(Mt 11, 9-10).
Jan to największy z proroków – „największy wśród narodzonych z niewiast” (Mt 11, 11) – lecz najmniejszy w Królestwie Niebieskim jest większy od niego, bo Królestwo już nadeszło z Jezusem.
Catena Aurea cytuje św. Hilarnego: „Jan nie pyta z niewiedzy, lecz dla uczniów: 'Aby wiedzieli, że to nie inny, którego głosił'”.
Jan Paweł II w homilii wyjaśnił: „Jan nie jest człowiekiem wątpiącym.
Otwiera drogę Panu, dając okazję do objawienia się”.

5. Podsumowanie

Mt 11, 2-11 ukazuje Jezusa jako Mesjasza miłosierdzia, spełniającego proroctwa nie ogniem sądu (jak głosił Jan), lecz uzdrowieniem i Ewangelią.
Pytanie Jana służy budowaniu wiary uczniów, a pochwała podkreśla jego wyjątkową rolę.
Dziś wzywa nas do niezgorszenia Krzyżem i przyjęcia miłosierdzia Boga, które przemienia słabości w świadectwo.
Ten fragment zachęca do kontemplacji znaków Bożej obecności w naszym życiu.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

SUNDAY, Third Sunday of Advent

GOSPEL - Mt 11:2-11 (Prophecies are fulfilled in Christ)

When John heard in prison about the works of Christ, he sent his disciples to ask, "Are you the one who was to come, or should we expect someone else?" Jesus answered them, "Go and tell John what you hear and see: the blind receive their sight, the lame walk, lepers are cleansed, the deaf hear, the dead are raised, the poor have the good news preached to them. And blessed is the one who does not doubt me."
As they were leaving, Jesus began to speak to the crowds about John: "What did you go out into the wilderness to see? A reed swaying in the wind? But what did you go out to see? A man dressed in soft garments? Behold, those who wear soft garments are in kings' houses. So why did you go out? To see
a prophet? Yes, I tell you, even more than a prophet. This is he of whom it is written: "Behold, I send my messenger before you to prepare your way."
Truly, I tell you, among those born of women there has not risen anyone greater than John the Baptist. Yet the least in the kingdom of heaven is greater than he."

MEDITATION

John the Baptist—the one who announced and pointed to Jesus—found himself in a crisis of faith. Imprisoned by Herod, he waged an internal struggle
with thoughts that cast doubt on his entire life's mission. Even he was not free from doubts. He expressed them to his disciples and thus sought help...

The remedy Jesus offers is to open our eyes and see what God is doing around us. These can be spectacular miracles, but more often, smaller, barely visible signs of His work...

Jesus' words emphasize the importance of John the Baptist. Christ does not express disappointment in his doubts, which are part of the life of everyone
who wants to follow Him...

"He who is least in the kingdom of heaven is greater than he" (Mt 11:11). A strange pedagogy of God. It is not our birth status or ancestry that counts, but our commitment to the Kingdom of God. Jesus wants to cultivate virtue in us through a desire to help those He places on our path. We enter the kingdom
of heaven through service...

John stands "on the precipice of a great temptation." He sees and hears that the promise is being fulfilled. The Messiah he announced has revealed himself to the world. And yet John feels lost. He is surprised, he does not understand. He is on the brink of a great temptation: to close himself off within the circle of his own imaginations and visions or to open himself to what Jesus will tell him...

We are very similar to John. We are also "attached" to our ideas about God, about religiosity, about living by faith. We, too, are called by the Lord to break away from our false notions of God and the Christian life, to allow ourselves to be questioned, and to embark on the "adventure of discovering the kingdom
of God"...

Jesus asks, "What did you go out to see?" John, in turn, asks the Lord through his disciples: "Are you the one who was announced, or should we expect someone else?" What John asks is not trivial. We must rid ourselves of our false notions and discover the truth about God and His kingdom. The danger
of scandal and doubt is ever present...

John the Baptist's question to Jesus, "Are you the one who is to come?" arises not from doubt, but from the need to assure himself that the work to which he has dedicated his life has meaning. In the original Greek, the word used is 'ho erchomenos,' meaning "He who is coming." This is the title of the Messiah, known from the prophecies of Daniel and Isaiah...

Jesus responds, citing Isaiah: instead of a verbal declaration, he gives signs: healing, compassion, the Gospel preached to the poor. John's disciples, by these words and signs, recognized that Jesus is the Messiah...

John the Baptist was imprisoned for rebuking Herod and his concubine, for his uncompromising proclamation of the truth, for gaining an ever-increasing audience, and for drawing attention to Christ as the only Savior...

The prophet, gazing at his beloved Messiah, is so humiliated and abused that he is torn by loneliness and doubt. How can we persevere with Christ? How can we avoid denying Him in the hour of extreme trial?...

What are we afraid of? Difficulties, suffering, failure, or loneliness? We fear death most of all. Jesus says that he has conquered death. He is eternal life. John the Baptist was the first to hear from Jesus: "Blessed is he who does not despair of me"...

From generation to generation, countless multitudes of the defenseless have not feared the threats of kings and have not succumbed to the temptations
of the world. They have faithfully recognized Christ as their only Savior and accepted the Gospel as their rule of life. Let us always remain close to this amazing "team of the saved"...

...Jesus, I ask for the grace of Your closeness in painful trials... I ask for humility and the ability to accept the risk of choosing You... I thank the Lord for
the signs I encounter on my path...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Matthew 11:2-11, In Christ, Prophecies Are Fulfilled

1. Introduction

The Gospel according to Matthew (11:2-11) presents a key moment in the relationship between John the Baptist and Jesus: the question sent from prison
by John, Jesus' response revealing His messianic mission, and John's praise as the greatest prophet.
This passage highlights the contrast between the expectations of the Messiah-judge and the reality of Jesus' mercy, fulfilling Isaiah's prophecies
(Is 35:5-6; 61:1).
Jesus does not announce himself directly, but refers to signs: healings and the proclamation of the Gospel to the poor, which reveals God as rich in mercy.

2. Context and John the Baptist's Question (Matthew 11:2-3)

John the Baptist, imprisoned by Herod Antipas, hears of Jesus' works and sends two disciples to ask: "Are you the one who is to come, or should we expect someone else?" (Matthew 11:3).
This is not an expression of doubt on John's part, who had previously identified Jesus as the Lamb of God (John 1:29), but of concern for his disciples.
John, aware of his approaching death, wants them to convince themselves of Jesus' messianic identity through His miracles, avoiding the scandal of the Cross.
St. Augustine explains: "John did not doubt Christ. [...] He sent the disciples so that they might believe in Him through the opportunities they had to see His signs and wonders."
Similarly, in the Catena Aurea, St. Augustine writes: John Chrysostom emphasizes that John fears that after his death the disciples will fall into error, so he sends them to Jesus: "He waited until they heard through them that Christ was working miracles. He did not send all of them, but only two, so that
the reason for his question would not arouse suspicion."
Pope Francis added a spiritual context: John experiences the "court of the heart"—the darkness of prison and the misunderstanding of Jesus' messianic style, which does not punish sinners but calls for conversion through mercy.

3. Jesus' Response: Messianic Signs (Mt 11:4-6)

Jesus does not respond with words, but with facts: "Go and tell John what you hear and see: the blind see, the lame walk, the lepers are cleansed, the deaf hear, the dead are raised, the poor have good news proclaimed to them. Blessed is he who is not scandalized in me" (Mt 11:5-6).
This is a direct echo of Isaiah's prophecies, confirming Jesus' messianic mission as the fulfillment of God's mercy.
Pope John Paul II emphasized in Dives in Misericordia: "Jesus responds by referring to the same testimony with which he began his teaching in Nazareth: 'Go and tell John what you see and hear: the blind see, the lame walk...' He reveals God the Father, 'rich in mercy.'"
These miracles are not just physical healings, but also the restoration of dignity to the excluded: the blind, the lame, the leper, the deaf, the dead,
and the poor.
Jesus manifests God's justice as mercy, not punishment.
The blessing "whoever is not scandalized in me" warns against false expectations of a warrior Messiah; the true Messiah leads to the Father through
the Cross.
In his homily, John Paul II pointed out that "Jesus refers to the fulfillment of the messianic promises: the dead see, the deaf hear.
This is the answer to John's question."

4. Jesus' Praise of John (Mt 11:7-11)

After the messengers depart, Jesus addresses the crowds: "What did you go out into the wilderness to see? A reed shaken in the wind? [...]
Yes, I tell you: more than a prophet. This is he of whom it was said, 'Behold, I send my messenger before you, who will prepare your way before you'"
(Mt 11:9-10).
John is the greatest of the prophets—"the greatest among those born of women" (Mt 11:11)—but the least in the Kingdom of Heaven is greater than he,
for the Kingdom has already come with Jesus.
The Catena Aurea quotes St. Hilary: "John does not ask out of ignorance, but for the sake of the disciples: 'That they may know that this is not another whom he preached.'"
In his homily, John Paul II explained: "John is not a man of doubt.
He opens the way for the Lord, providing an opportunity for revelation."

5. Summary

Matthew 11:2-11 presents Jesus as the Messiah of mercy, fulfilling prophecies not with the fire of judgment (as John proclaimed), but with healing
and the Gospel. John's question serves to build the disciples' faith, and his praise emphasizes his unique role.
Today, he calls us not to be scandalized by the Cross and to accept God's mercy, which transforms weaknesses into witness.
This passage encourages us to contemplate the signs of God's presence in our lives.