ŚRODA, Dzień powszedni
albo wspomnienie Matki Bożej Loretańskiej

EWANGELIA - Mt 11, 28-30 (Chrystus pokrzepia utrudzonych)

Jezus przemówił tymi słowami:
«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem
cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

MEDYTACJA

„Przyjdźcie do mnie wszyscy”. Nie tylko wybrani lub ci, których wskażę, ale wszyscy, bez żadnego wyjątku, niezależnie od tego, w jakim stanie lub na jakim etapie życia teraz są. Bóg zaprasza nas do siebie. Woła nas po imieniu i pragnie się z nami spotkać...

Życie nie jest łatwe i nikt nie obiecywał, że takie będzie. Codziennie stajemy w obliczu różnych wyzwań i trudności, a nawet wielkiego cierpienia. Czujemy się zmęczeni. Jezus jednak mówi dziś wyraźnie: „Nie jesteś sam! Jestem z tobą i kocham cię”. Pragnie nas pokrzepić i być obecny w naszym trudzie...

Uczeni w Piśmie i pobożni Żydzi odwoływali się do Prawa Bożego, kodyfikując je i wprowadzając wiele przepisów, które skrupulatnie należało zachowywać. Ale
z biegiem czasu stały się one ciężarem dla ludzi. Prawo stało się ‘pułapką’, jarzmem ciężkim do uniesienia...

Jezus jest innym nauczycielem. Nie stosuje przemocy, nie jest wyniosły ani drobiazgowy. Nie przymusza, lecz zaprasza wszystkich do pójścia za Nim ubogim, bezbronnym, współczującym i miłosiernym. Choć jest to wymagające, to nie jest opresyjnym jarzmem...

Przyjdźcie do Mnie wszyscy. Jezus zaprasza wszystkich, aby stali się Jego uczniami. Nie narzuca się, nie przymusza do niczego. Mówi z Serca do serc wszystkich. Stać się Jego uczniem to naśladować Go w prostocie, łagodności, we współczuciu słabym i miłosierdziu wobec tych, którzy tego potrzebują...

Ewangelista Mateusz przekonuje, kto jest naszym źródłem pokrzepienia, siłą do chrześcijańskiego życia. Czasem, aby odpowiedzieć, że to Jezus, potrzebujemy lat lub trudnych, wręcz granicznych wydarzeń w życiu. Po swojemu umiemy całkiem dobrze żyć, ale czy chcemy i umiemy żyć po Bożemu, ewangelicznie?..

Słowo 'jarzmo' w języku greckim brzmi 'zygos' i oznacza nie tylko narzędzie do łączenia wołów. Uczniowie rabinów mówili, że „przyjęli jarzmo Tory”, czyli weszli w styl życia zgodny z nauczaniem swego rabina, zaczęli iść razem...

Kiedy Jezus zaprasza: „Weźcie na siebie moje jarzmo” nie mówi o ciężarze, ale o relacji bliskości. Chce, byśmy szli z Nim razem, krok w krok, przyjmując Jego
i Ewangelię za swoje. To zaproszenie do życia, w którym mimo trudów serce znajduje pokój, szczęście i spełnienie...

Bogu zależy na naszym całkowitym zawierzeniu Jego woli, bo tylko człowiek pokorny, świadomy swojej słabości i duchowej nędzy, potrafi zaufać mimo wszystko...

Bóg nie oczekuje od nas doskonałości, bo wie, że upadamy. Zaufanie to również pewność, że On nam wybaczy, pomoże powstać i zacząć od nowa. Jezus nie żąda od nas siły, On nam ją daje. Zaprasza, byśmy weszli w Jego łagodność i pokorę. Uznali, że bez Boga jesteśmy słabi, ale z Nim możemy iść dalej. A kiedy odrzucimy własną chwałę i przyjmiemy Jego jarzmo, wtedy naprawdę zaczniemy żyć Jego mocą, a nie swoją...

"Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię" (Mt 11, 28). Trud i obciążenie, z którymi się zmagamy, niekoniecznie motywują nas, by przyjść do Jezusa. Czasem wolimy sami wyjść z grzechu, wyjść z nałogu, złych skłonności, gdyż dopiero wtedy będziemy, w swoim mniemaniu, godni spotkania z Nim...

Niełatwo przyjść do Niego ze swoją biedą, słabością, której się wstydzimy, po raz kolejny i kolejny. Nieraz wkładamy sobie jarzmo zbyt ciężkie, byśmy byli zdolni je unieść. Tymczasem Jezus nie oczekuje od nas zaliczania kolejnych przeszkód czy udowadniania Mu, ile to jesteśmy w stanie zrobić i znieść. On jest cichy i pokornego serca, to znaczy łagodny i rozumiejący granice naszego człowieczeństwa...

...Jezu, proszę o uwolnienie od obciążeń serca... Proszę o zrozumienie, że prawo miłości, jakie nam dajesz, to nie ciężar do noszenia, ale skrzydła, które unoszą... Dziękuję, że widząc moje ‘utrudzenie i obciążenie’ dajesz mi pokój i radość...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mt 11, 28-30, Chrystus pokrzepia utrudzonych

1. Wprowadzenie

Ewangelia według św. Mateusza 11, 28-30 przedstawia jedno z najbardziej pocieszających zaproszeń Jezusa do ludzkości: "Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.
Weźmijcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, że jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie pokój dla dusz waszych.
Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a brzemię moje lekkie".
Ten fragment ukazuje Chrystusa jako źródło odpocznienia i wyzwolenia od ciężaru grzechu, Prawa i trosk doczesnych.
Jezus kontrastuje ciężar życia bez Niego z lekkim jarzmem Jego nauki, opartej na pokorze i miłości.
Komentarz opiera się na interpretacjach Ojców Kościoła, którzy widzą tu wezwanie do duchowego uwolnienia i życia w Chrystusie.

2. "Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię" (Mt 11, 28)

Jezus kieruje to zaproszenie do wszystkich, którzy cierpią pod ciężarem trudów życia, grzechów i przykazań Prawa Mojżeszowego, uczynionych jeszcze cięższymi przez faryzejskie dodatki.
Św. Jan Chryzostom podkreśla, że nie chodzi o jednostkę, lecz o wszystkich w lękach, smutkach i grzechach: "Przyjdźcie, nie po to, abym was osądził, ale abym zmył wasze grzechy; przyjdźcie, nie po to, abym szukał waszej chwały, ale waszego zbawienia.
Ja, mówi, dam wam odpoczynek".
Nie jest to obietnica tylko zbawienia, ale pełnego ukojenia, które stawia w bezpieczeństwie.
W tradycji patrystycznej ciężar ten to przede wszystkim brzemię grzechu, które czyni nawet Prawo nie do zniesienia.
Jak wyjaśnia św. Hilar z Poitiers w Catena Aurea, wzywa On tych, którzy zmagają się z trudnościami Prawa i obciążeni są grzechami świata.
Św. Augustyn dodaje, że wszyscy jesteśmy "utrudzeni" z powodu naszej śmiertelności i "naczyń z gliny", które nas obciązają, ale miłość Chrystusa rozszerza przestrzeń serca.
Współczesna refleksja, jak u Jeremy'ego Holmesa, wskazuje, że Jezus usuwa ciężar grzechu – nie tylko Prawa, ale przede wszystkim winy, która mnoży się przez grzech (por. Rz 5, 20).
Benedykt XVI w komentarzu do tego fragmentu (opartym na tradycji) podkreślał, że Jezus patrzy z litością na tłumy zmęczone i rozproszone jak owce bez pasterza (Mt 9, 36), co rozciąga się na dzisiejszy świat: ubóstwo w krajach biednych, depresję w bogatych, uchodźców i migrantów.
"Wszyscy, którzy jesteście zmęczeni i przytłoczeni" – to wezwanie do każdego, kto szuka sensu życia.

3. "Weźmijcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, że jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie pokój dla dusz waszych" (Mt 11, 29)

Jezus nie tylko usuwa ciężar, ale proponuje nowe jarzmo – swoje – które jest lekkie, bo oparte na pokorze.
"Uczcie się ode Mnie" oznacza naśladowanie Jego cichości i pokory serca.
Św. Jan Chryzostom uspokaja: "Nie bójcie się, słysząc o jarzmie, bo jest ono lekkie; nie lękajcie się, bo powiedziałem 'brzemię', ono bowiem jest lekkie".
To jarzmo to Ewangelia, która jednoczy Żydów i pogan w wierze, jak wyjaśnia Raban Maur.
Św. Augustyn w Traktacie o Ewangelii św. Jana łączy to z pokorą: Jezus przyszedł nie po to, by czynić własną wolę, ale wolę Ojca, ucząc nas tej samej pokory.
"Przyjdźcie do Mnie, wchodząc w Niego, wszczepiając się w Niego, abyśmy nie czynili własnej woli, ale woli Bożej".
Pokora chroni przed odrzuceniem, bo "tylko pycha wyrzuca".
W Catena Aurea św. Grzegorz Wielki opisuje to jarzmo jako unikanie niepokojących pragnień i dróg świata: "Jakże lekkie jest brzemię, które nakłada na szyję naszego umysłu, nakazując unikać wszelkich niepokojących pragnień i odwracać się od mozolnych ścieżek tego świata".
Św. Hilary dodaje, że polega ono na powstrzymywaniu się od zła, wybieraniu dobra, miłości do wszystkich i dążeniu do rzeczy wiecznych.
Jan Kasjan w Konferencjach kontrastuje to z ciężarem grzechu: gdy idziemy krzywymi drogami świata, samo jarzmo Pańskie staje się ciężkie przez nasze rozproszenia.
Ale gdy je przyjmiemy, stają się proste ścieżki, a Pan okazuje się łaskawy.
Jeremy Holmes podkreśla, że nowe brzemię to walka z "starym człowiekiem" grzechu w nas, inspirowana św. Pawłem – nowość życia w Chrystusie.

4. "Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a brzemię moje lekkie" (Mt 11, 30)

Dlaczego jarzmo Chrystusa jest lekkie?
Bo miłość czyni wszystko łatwym. Św. Augustyn w kazaniu wyjaśnia: Ci, którzy poddają się temu jarzmowi, znoszą trudności, ale Duch Święty odnawia wewnętrznego człowieka, dając przedsmak duchowego odpoczynku.
Miłość, jak miłość do bogactw popycha do ryzykownych podróży, tak miłość do Chrystusa czyni lekkim nawet cierpienie dla wiecznego szczęścia.
W Catena Aurea św. Hilar podkreśla, że to jarzmo jest przyjemne, bo prowadzi do dobra i wolności od rzeczy doczesnych.
Raban Maur dodaje, że choć droga do życia jest wąska (Mt 7, 14), staje się szeroka przez słodycz miłości.
Św. Hieronim kontrastuje to z Prawem: Ewangelia karze nie tylko czyny, ale i wole (np. gniew i pożądanie), lecz jest lżejsza, bo szuka woli, nie czynu, i jest
w naszej mocy.

5. Podsumowanie

Fragment dzisiejszej Ewangelii to wezwanie do zaufania Jezusowi, który uwalnia od ciężaru grzechu i świata, oferując jarzmo pokory i miłości.
Jak uczy tradycja Kościoła, prawdziwy odpoczynek duszy znajduje się w naśladowaniu Chrystusa – cichego i pokornego.
W dzisiejszym świecie, pełnym niepokoju, te słowa przypominają, że w Jezusie jest pokój, który przewyższa wszelkie zrozumienie.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

WEDNESDAY, Weekday
or Memorial of Our Lady of Loreto

GOSPEL - Mt 11:28-30 (Christ comforts the weary)

Jesus spoke these words:
"Come to me, all you who labor and are burdened, and I will give you rest. Take my yoke upon you and learn from me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls. For my yoke is easy, and my burden is light."

MEDITATION

"Come to me, all of you." Not just the chosen ones or those I point out, but everyone, without exception, regardless of their condition or stage of life. God invites us to Himself. He calls us by name and desires to meet with us...

Life is not easy, and no one promised it would be. Every day we face various challenges and difficulties, even great suffering. We feel tired. Yet Jesus says clearly today: "You are not alone! I am with you and I love you." He desires to comfort us and be present in our struggles...

Scribes and pious Jews appealed to God's Law, codifying it and introducing numerous regulations that were to be scrupulously observed. But over time, they became a burden for people. The Law became a "trap," a heavy yoke to bear...

Jesus is a different teacher. He is not violent, arrogant, or meticulous. He does not coerce, but invites everyone to follow Him, poor, defenseless, compassionate, and merciful. Although this is demanding, it is not an oppressive yoke...

Come to me, all of you. Jesus invites everyone to become His disciples. He does not impose himself, he does not force anything. He speaks from the Heart to the hearts of all. To become His disciple is to imitate Him in simplicity, gentleness, compassion for the weak, and mercy toward those in need...

The evangelist Matthew argues who is our source of comfort, our strength for Christian life. Sometimes, to answer that it is Jesus, we need years or difficult, even critical, events in life. We can live quite well in our own way, but do we want and know how to live in a Godly, evangelical way?

The word 'yoke' in Greek is 'zygos' and means not only a tool for connecting oxen. Rabbinical disciples said that they had "taken the yoke of the Torah," meaning they had entered into a lifestyle consistent with their rabbi's teachings, and had begun to walk together...

When Jesus invites us, "Take my yoke upon you," he is not speaking of a burden, but of a relationship of closeness. He wants us to walk with Him, step by step, accepting Him and the Gospel as our own. It is an invitation to a life in which, despite hardships, the heart finds peace, happiness, and fulfillment...

God cares about our complete trust in His will, because only a humble person, aware of their weakness and spiritual misery, can trust despite everything...

God does not expect perfection from us, because He knows we fall. Trust is also the certainty that He will forgive us, help us get up, and start anew. Jesus does not demand strength from us; He gives it to us. He invites us to enter into His gentleness and humility. To recognize that without God we are weak, but with Him we can go forward. And when we reject our own glory and accept His yoke, then we will truly begin to live by His strength, not our own...

"Come to me, all you who labor and are heavy laden, and I will give you rest" (Mt 11:28). The hardships and burdens we face do not necessarily motivate us to come to Jesus. Sometimes we prefer to overcome sin, addiction, and bad tendencies on our own, because only then will we, in our own minds, be worthy
of meeting Him...

It's not easy to come to Him with our poverty, our weaknesses, which we are ashamed of, over and over again. Often, we place a yoke on ourselves that is too heavy for us to bear. Meanwhile, Jesus doesn't expect us to overcome obstacles or prove to Him how much we are capable of doing and bearing. He is meek and humble of heart, that is, gentle and understanding of the limits of our humanity...

...Jesus, I ask for freedom from the burdens of our hearts... I ask for understanding that the law of love you give us is not a burden to bear, but wings to lift... Thank you for seeing my "weariness and burden" and giving me peace and joy...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Matthew 11:28-30, Christ Refreshes the Weary

1. Introduction

The Gospel of Matthew 11:28-30 presents one of Jesus' most comforting invitations to humanity: "Come to me, all you who labor and are heavy laden,
and I will give you rest.
Take my yoke upon you and learn from me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls.
For my yoke is easy, and my burden is light."
This passage presents Christ as the source of rest and liberation from the burden of sin, the Law, and worldly worries.
Jesus contrasts the burden of life without Him with the light yoke of His teachings, based on humility and love.
The commentary is based on the interpretations of the Church Fathers, who see it as a call to spiritual liberation and life in Christ.

2. "Come to me, all you who labor and are heavy laden, and I will give you rest" (Mt 11:28)

Jesus addresses this invitation to all who suffer under the weight of life's hardships, sins, and the commandments of the Mosaic Law, made even heavier
by the Pharisees' additions.
St. John Chrysostom emphasizes that this is not about an individual, but about all those in fear, sorrow, and sin: "Come, not that I should judge you, but that
I should wash away your sins; come, not that I should seek your glory, but your salvation.
I, he says, will give you rest."
}This is not a promise only of salvation, but of complete relief that places us in security.
In the patristic tradition, this burden is primarily the burden of sin, which makes even the Law unbearable.
As St. John Chrysostom explains, Hilary of Poitiers in the Catena Aurea, calls upon those who struggle with the difficulties of the Law and are burdened
by the sins of the world.
St. Augustine adds that we are all "weary" because of our mortality and the "pots of clay" that weigh us down, but Christ's love expands the space
of the heart.
Contemporary reflection, such as that of Jeremy Holmes, indicates that Jesus removes the burden of sin—not only the Law, but above all, the guilt that multiplies through sin (cf. Rom 5:20).
In his commentary on this passage (based on tradition), Benedict XVI emphasized that Jesus looks with pity on the crowds weary and scattered, like sheep without a shepherd (Mt 9:36), which extends to today's world: poverty in poor countries, depression in rich countries, refugees and migrants.
"All you who are weary and burdened"—this is a call to everyone seeking meaning in life.

3. "Take my yoke upon you and learn from me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls" (Mt 11:29)

Jesus not only removes the burden, but proposes a new yoke – his own – which is light because it is based on humility.
"Learn from me" means imitating his meekness and humility of heart.
St. John Chrysostom reassures: "Do not be afraid when you hear of the yoke, for it is light; do not be dismayed because I said 'burden,' for it is light."
This yoke is the Gospel, which unites Jews and Gentiles in faith, as Rabanus Maurus explains.
St. Augustine, in his Treatise on the Gospel of St. John, connects this with humility: Jesus came not to do his own will, but the will of the Father, teaching
us the same humility.
"Come to Me, entering into Him, grafting yourselves onto Him, so that we may not do our own will, but the will of God."
Humility protects against rejection, for "only pride casts out."
In the Catena Aurea, St. Gregory the Great describes this yoke as avoiding the disturbing desires and ways of the world: "How light is the burden he places on the neck of our mind, commanding us to avoid all disturbing desires and turn away from the arduous paths of this world."
St. Hilary adds that it consists in refraining from evil, choosing good, loving all, and striving for eternal things.
John Cassian, in his Conferences, contrasts this with the weight of sin: when we follow the crooked paths of the world, the yoke of the Lord itself becomes heavy because of our distractions.
But when we accept it, the paths become straight, and the Lord reveals himself to be gracious.
Jeremy Holmes emphasizes that the new burden is the struggle against the "old man" of sin within us, inspired by St. Paul – the newness of life in Christ.

4. "For my yoke is sweet, and my burden light" (Mt 11:30)

Why is Christ's yoke light?
Because love makes everything easy. St. Augustine explains in a sermon: Those who submit to this yoke endure hardships, but the Holy Spirit renews
the inner man, giving a foretaste of spiritual rest.
Love, just as love for riches pushes us to risky journeys, so love for Christ makes light even suffering for the sake of eternal happiness.
In Catena Aurea, St. Hilary emphasizes that this yoke is pleasant because it leads to goodness and freedom from temporal things.
Rabanus Maurus adds that although the path to life is narrow (Mt 7:14), it becomes wide through the sweetness of love.
St. Jerome contrasts this with the Law: The Gospel punishes not only actions, but also the will (e.g., anger and lust), but it is lighter because it seeks the will, not the action, and is within our power.

5. Summary

Today's Gospel passage is a call to trust in Jesus, who frees us from the burden of sin and the world, offering us the yoke of humility and love.
As the tradition of the Church teaches, true rest for the soul is found in imitating Christ – the meek and humble one.
In today's world, full of anxiety, these words remind us that in Jesus there is a peace that surpasses all understanding.