NIEDZIELA, Druga Niedziela Adwentu

EWANGELIA - Mt 3, 1-12 (Jan Chrzciciel przygotowuje drogę Panu)

W owym czasie wystąpił Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi:
«Głos wołającego na pustyni:
Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego».
Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem była szarańcza i miód leśny.
Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordanie, wyznając przy tym swe grzechy.
A gdy widział, że przychodzi do chrztu wielu spo śród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im:
«Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone.
Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichrza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym».

MEDYTACJA

Ludzie, by słuchać Jana, musieli udać się na pustynię. Musieli wykonać jakiś ruch, dać coś z siebie, by spotkać tego, którego posłał Bóg. Można się zastanawiać, dlaczego podejmowali ten wysiłek...

Wyjście na pustynię to oddalenie się na jakiś czas od tego, co nas otacza. To danie sobie szansy, żeby słuchać głosów innych niż te, którymi się karmimy przez większą część dnia...

"Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie" (Mt 3, 1). Św. Jan Chrzciciel to mocarz Boży, uosobienie ascezy i wierności przykazaniom. Krzyczał na cały głos, wzywając do nawrócenia. Do nawrócenia, ale nie do tego, aby żyć tak, jak on. Nigdy nie mówił, aby zakładać na siebie skórzany pas i żywić się szarańczą. On nigdy nie wskazywał na siebie, ale na Tego, który idzie za nim...

Prawdziwe nawrócenie oznacza zmianę życia i spotkanie Jezusa, który jest blisko nas. Wystarczy, że się odwrócimy...

Jan Chrzciciel jest uprzywilejowanym prorokiem, który stanowi granicę między Starym i Nowym Przymierzem. Jemu został dany przywilej rozpoznania
i wskazania na Zbawiciela...

Przesłanie Jana Chrzciciela jest nadal aktualne dla każdego wierzącego. Zbawienie bowiem nie zostało nam dane przez przypisanie do społeczności chrześcijańskiej, a nawet przez przynależność do Kościoła. Wymóg nieustannej ‘przemiany życia’, wydawania ‘godnych owoców nawrócenia’ ciąży także na nas...

Całe nasze życie jest naznaczone Adwentem. Oczekujemy na spotkanie z Panem, rozpoznajemy Go i zbliżamy się do Niego. Uznanie Go za Syna Najwyższego jest jednocześnie przyjęciem Jego misji, kiedy posyła nas do braci, aby sprowadzić ich do domu z ‘wygnania’ słabości, grzechu i błądzenia...

Jan Chrzciciel „przygotowuje drogę Panu”. Uczy, że prawdziwe spotkanie z Jezusem wymaga oczyszczenia serca i konkretu w życiu: „Wydajcie godny owoc nawrócenia”...

Jan Chrzciciel słuchał i był posłuszny Bogu. Pan skierował do niego Słowo, a On poszedł za tym Słowem. Wskazywał na Jezusa, przygotowywał dla Niego drogę. Nie tylko mówił, ale potwierdzał mowę sposobem życia i znakami – był wiarygodny...

Jan Chrzciciel ubierał się w sierść wielbłądzią i żywił szarańczą z miodem leśnym. To nie ekscentryzm, lecz świadome nawiązanie do proroka Eliasza
(2 Krl 1, 8). Wielu Żydów wierzyło, że Eliasz powróci, by zapowiedzieć przyjście Mesjasza. Strój i miejsce działania Jana – pustynia, czyli przestrzeń duchowej próby i oczyszczenia – wskazywały, że to on jest tym zapowiadanym prorokiem Eliaszem...

Jan Chrzciciel przypomina o realizacji powołania chrześcijańskiego. Mamy, jak On, słuchać Boga, prowadzić ludzi do Boga, mniej przez słowa, a więcej przez sposób życia i potwierdzać nasze chrześcijaństwo znakiem ewangelicznego sposobu życia…

Tak, jak gałązka wyrasta z pnia i przynosi nowe życie, tak w naszych sercach może rodzić się nadzieja, która odmieni myśli, decyzje i codzienne działania. Kiedy pozwolimy, by Bóg działał w nas, staniemy się narzędziem pokoju tam, gdzie jesteśmy...

Przygotowanie drogi Panu to nie wielkie czyny, lecz zwykłe wybory. Nasze życie zyska sens, gdy stanie się świadectwem Bożej obecności. Pośród codziennych spraw możemy odnaleźć Jego moc i nadzieję, gdy oddamy Mu siebie...

Niech nasze życie będzie tą gałązką, z której wyrasta nadzieja, światłem, które rozprasza ciemność, ciepłem, które przynosi pociechę i znakiem, że Bóg jest obecny w nas. Trzeba tylko otworzyć na Niego nasze serca. Trzeba odwagi, by zmieniać siebie. Wierności prawdzie i miłości, by być gotowym służyć innym...

Jan Chrzciciel wygląda na człowieka niedopasowanego, nie żyje w głównym nurcie myślenia, nie dostosowuje się do wygód i gustów większości. Przestrzegał przed nową dyktaturą Antychrysta. Mówił, że na naszych oczach tworzy się nowe credo, całkowicie antychrześcijańskie. Dlatego prorok podnosi krzyk...

...Jezu, proszę o szczere i silne pragnienie nawrócenia... Proszę o łaskę odwagi i gotowości w przyjęciu misji do sprowadzenia braci do domu Ojca... Dziękuję za cierpliwość oczekiwania na mój powrót do Ciebie...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mt 3, 1-12, Jan Chrzciciel przygotowuje drogę Panu

1. Wprowadzenie

Rozważamy dziś fragment Ewangelii według św. Mateusza (Mt 3, 1-12), który wprowadza nas w dramatyczny świat Jana Chrzciciela, zwiastuna i proroka, który przygotowuje drogę dla Pana.
To wezwanie do nawrócenia jest tak samo aktualne dla nas, jak było dla mieszkańców Jerozolimy i Judei dwa tysiące lat temu.

2. Głos wołający na pustyni: kontekst i wezwanie

Święty Mateusz rozpoczyna od stwierdzenia: „W owe dni zjawił się Jan Chrzciciel, nauczając na Pustyni Judzkiej i mówiąc: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie»”.
Jan Chrzciciel jest postacią o niezwykłej ascezie.
Jego ubiór - z sierści wielbłądziej, z pasem skórzanym wokół bioder - i jego dieta - szarańcza i miód leśny - natychmiast przywodzą na myśl wielkiego proroka Eliasza.
To nie był przypadek; Jan uosabiał surowość i oddanie, które miały na celu odciągnąć ludzi od ziemskich trosk i przygotować ich na coś większego.
Jan nie głosił w Jerozolimie, centrum władzy i religii, ale na Pustyni Judzkiej.
Pustynia symbolizuje życie oderwane od pokus świata, miejsce, gdzie człowiek może usłyszeć głos Boga i podjąć pokutę.
Tłumy, w tym mieszkańcy Jerozolimy i całej Judei, wychodziły do niego, aby przyjąć chrzest w Jordanie, wyznając swoje grzechy.
Głównym przesłaniem Jana było: „Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie”.

2.1. Nawrócenie (metanoia)

To nie jest tylko żal za grzechy, ale radykalna zmiana myślenia i życia.
Jan wzywał ich do uświadomienia sobie własnych grzechów, co było pierwszym krokiem do poszukiwania Odkupiciela i pragnienia przebaczenia.

2.2. Królestwo Niebieskie

Jan jako pierwszy głosił Królestwo Niebieskie, a nie ziemskie królestwa, co było nowością nawet dla proroków.
To Królestwo jest Chrystusem, jest Pismem Świętym, jest Kościołem i jest ostatecznym mieszkaniem w niebie.
Jest bliskie, ponieważ sam Król, Jezus Chrystus, jest już pośród nich.

3. Wezwanie do autentyczności i ostrzeżenie

Kiedy Jan zobaczył faryzeuszy i saduceuszy przychodzących do chrztu, jego ton stał się ostry: „Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem?”.
Jan demaskuje ich hipokryzję i faryzejską pychę.
Ci ludzie często przychodzili, aby szpiegować, a nie nawracać się sercem.
Jan wymagał autentycznej zmiany życia, a nie tylko zewnętrznego rytuału.
„Wydajcie więc owoc godny nawrócenia.
I nie myślcie, że możecie sobie mówić: «Abrahama mamy za ojca», bo powiadam wam, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi”.
Jan przypomina, że samo pochodzenie, nawet od Abrahama, nie gwarantuje zbawienia.
Bóg nie jest ograniczony do jednej linii krwi; liczy się owoc, czyli dobre uczynki, które są dowodem prawdziwej skruchy.
Jan posługuje się obrazem sądu: „Już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew.
Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień”.
To jest nieubłagany osąd.
Jan wzywa nas do poznania prawdy i oczyszczenia się przez bojaźń, abyśmy mogli wydać owoc w odpowiednim czasie.

4. Chrzest wodą a chrzest Duchem i ogniem

Kulminacyjnym punktem tego fragmentu jest kontrast, jaki Jan wprowadza między swoim chrztem a chrztem Tego, który ma nadejść.
„Ja chrzczę was wodą dla nawrócenia, lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; nie jestem godzien nosić Mu sandałów.
On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem”.
Jan z pokorą uznaje swoją niższość.
Jego chrzest był chrztem wody i pokuty; zmywał ciało, ale nie mógł odpuścić grzechów, ponieważ ofiara Chrystusa nie została jeszcze złożona.
Jan działał jako zwiastun, przygotowując ludzi na przyjęcie chrztu Chrystusa.
W przeciwieństwie do Jana, Chrystus jest „mocniejszy” – On jest Bogiem i Człowiekiem, zdolnym nie tylko zapraszać do pokuty, ale także odpuszczać grzechy
i udzielać Królestwa.
Chrzest Chrystusa jest chrztem Duchem Świętym i ogniem.

4.1. Duch Święty

Oznacza obfitość łaski, która przenika i ogarnia umysł, czyniąc nas zdolnymi do życia w prawości.
Jak zauważa św. Jan Chryzostom, nie jest powiedziane, że da Ducha Świętego, ale że „ochrzci Duchem Świętym”, co oznacza obfitość łaski.

4.2. Ogień

Może mieć kilka znaczeń, które wzajemnie się uzupełniają.

4.2.1. Łaska Ducha Świętego

Duch Święty zstąpił na Apostołów w postaci ognistych języków (Dzieje Apostolskie), co symbolizuje moc i niepokonaną siłę łaski.

4.2.2. Próba i oczyszczenie

Ogień oznacza pokusy i utrapienia, które spalają cielesne pożądliwości, oczyszczając naszą duszę.

4.2.3. Sąd

Ogień będzie próbował dzieło każdego człowieka.

5. Sąd i ostateczne rozdzielenie

Jan kończy swoje proroctwo obrazem sądu ostatecznego.
„Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym”.
Chrystus jest Sędzią, który ma w ręku wiejadło, narzędzie do oddzielania ziarna od plew.

5.1. Pszenica

To ci, którzy wydali owoc nawrócenia, którzy zostaną zebrani do spichlerza, czyli do Królestwa Niebieskiego.

5.2. Plewy

To ci, którzy są hipokrytami i nie wydają dobrych owoców.
Zostaną spaleni w ogniu nieugaszonym.

Ten obraz jest wezwaniem do natychmiastowego działania.
Sąd jest nieunikniony.

6. Podsumowanie

Fragment Mt 3, 1-12 to istotne wprowadzenie w misję Jezusa Chrystusa przez świadectwo Jego poprzednika, Jana Chrzciciela.
Uczy nas on:
- pilności nawrócenia: Królestwo Niebieskie jest blisko, a czas na pokutę jest teraz;
- autentyczności wiary: Bóg wymaga owoców godnych nawrócenia, a nie tylko pustych deklaracji czy przynależności;
- wyższości Chrystusa: Chrzest Jana był przygotowaniem, ale to chrzest Chrystusa, w Duchu Świętym i ogniu, przynosi prawdziwe odpuszczenie grzechów
i uświęcenie.

Niech to Słowo Boże pobudzi nas do głębokiego rachunku sumienia i do wydawania obfitych owoców w naszym codziennym życiu, abyśmy zostali uznani za pszenicę godną spichlerza Pana.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

SUNDAY, Second Sunday of Advent

GOSPEL - Mt 3:1-12 (John the Baptist Prepares the Way of the Lord)

At that time, John the Baptist arose and preached in the Judean Desert, saying, "Repent, for the kingdom of heaven is at hand." The words of the prophet Isaiah refer to him when they say: "The voice of one crying in the wilderness: 'Prepare the way of the Lord, make straight his paths.'"
Now John himself wore a garment of camel's hair, with a leather belt around his waist, and his food was locusts and wild honey.
Then people of Jerusalem and all Judea and all the region around the Jordan River were going out to him. They were baptized by him in the Jordan River, confessing their sins. And when he saw many of the Pharisees and Sadducees coming for baptism, he said to them,
"You brood of vipers, who has warned you to flee from the wrath to come? Therefore bear fruit worthy of repentance, and do not presume to say to yourselves, 'We have Abraham as our father,' for I tell you, God is able from these stones to raise up children to Abraham. Even now the axe is laid to
the root of the trees. Every tree therefore that does not bear good fruit will be cut down and thrown into the fire.
I baptize you with water for repentance; but he who is coming after me is mightier than I; I am not worthy to carry his sandals. He will baptize you with the Holy Spirit and with fire. His winnowing fork is in his hand, and he will purge his threshing floor; he will gather the wheat into the barn, but the chaff he will burn with unquenchable fire."

MEDITATION

To listen to John, people had to go into the desert. They had to make a move, give something of themselves to meet the one God had sent. One might wonder why they made this effort...

Going into the desert means distancing ourselves for a while from what surrounds us. It gives ourselves a chance to listen to voices other than those that feed us most of the day...

"Repent, for the kingdom of heaven is at hand" (Mt 3:1). St. John the Baptist is God's mighty man, the embodiment of asceticism and fidelity to
the commandments. He shouted at the top of his voice, calling for conversion. Conversion, but not to live like him. He never said to put on a leather belt
and feed on locusts. He never pointed to himself, but to the One who follows him...

True conversion means changing our lives and encountering Jesus, who is close to us. All we need to do is turn around...

John the Baptist is the privileged prophet who forms the boundary between the Old and New Covenants. He was given the privilege of recognizing
and pointing to the Savior...

John the Baptist's message remains relevant for every believer. Salvation is not granted to us by being assigned to the Christian community, or even by belonging to the Church. The requirement of constant "transformation of life," of bearing "worthy fruits of conversion," weighs on us as well...

Our entire life is marked by Advent. We await our encounter with the Lord, we recognize Him, and we draw closer to Him. Recognizing Him as the Son
of the Most High is simultaneously accepting His mission when He sends us to our brothers and sisters to bring them home from the "exile" of weakness, sin, and wandering...

John the Baptist "prepares the way of the Lord." It teaches that a true encounter with Jesus requires purification of the heart and concrete action in life: "Bring forth fruit worthy of conversion"...

John the Baptist listened and obeyed God. The Lord addressed the Word to him, and he followed that Word. He pointed to Jesus, preparing the way for Him. He not only spoke, but confirmed his words with his way of life and signs—he was credible...

John the Baptist dressed in camel hair and fed locusts with wild honey. This is not eccentricity, but a conscious allusion to the prophet Elijah (2 Kings 1:8). Many Jews believed that Elijah would return to announce the coming of the Messiah. John's attire and the setting of his activity—the desert, a space
of spiritual testing and purification—indicated that he was the prophesied prophet Elijah...

John the Baptist reminds us of the fulfillment of our Christian calling. We are to, like him, listen to God, lead people to God less through words and more through our way of life, and confirm our Christianity with a sign of the Gospel way of life...

Just as a branch grows from the trunk and brings new life, so too can hope spring up in our hearts, transforming our thoughts, decisions, and daily actions. When we allow God to work in us, we will become instruments of peace wherever we are...

Preparing the way for the Lord is not about great deeds, but about simple choices. Our lives will gain meaning when they become a testimony to God's presence. Amidst everyday affairs, we can find His power and hope when we surrender ourselves to Him...

Let our lives be that branch from which hope grows, the light that dispels darkness, the warmth that brings comfort, and the sign that God is present within us. We only need to open our hearts to Him. We need the courage to change ourselves. Fidelity to truth and love, to be ready to serve others...

John the Baptist seems like a man out of place, living outside the mainstream of thought, not conforming to the comforts and tastes of the majority.
He warned against a new dictatorship of the Antichrist. He said that a new, utterly anti-Christian creed is being created before our eyes. Therefore,
the prophet raises a cry...

...Jesus, I ask for a sincere and strong desire for conversion... I ask for the grace of courage and readiness to accept the mission to bring my brothers to
the Father's house... Thank you for your patience in waiting for my return to You...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Matthew 3:1-12, John the Baptist Prepares the Way of the Lord

1. Introduction

Today we reflect on a passage from the Gospel of Matthew (Matthew 3:1-12), which introduces us to the dramatic world of John the Baptist, the herald
and prophet who prepares the way for the Lord.
This call to conversion is as relevant today as it was for the inhabitants of Jerusalem and Judea two thousand years ago.

2. A Voice Crying in the Wilderness: Context and Call

St. Matthew begins by stating: "In those days John the Baptist appeared, preaching in the Judean Desert, saying, 'Repent, for the kingdom of heaven
is at hand.'"
John the Baptist is a figure of extraordinary asceticism.
His clothing—camel hair, with a leather belt around his waist—and his diet—locusts and wild honey—immediately bring to mind the great prophet Elijah.
This was no accident; John embodied austerity and devotion intended to draw people away from earthly concerns and prepare them for something greater.
John did not preach in Jerusalem, the center of power and religion, but in the Judean Desert.
The desert symbolizes a life detached from the temptations of the world, a place where one can hear God's voice and repent.
Crowds, including the inhabitants of Jerusalem and all of Judea, came to him to be baptized in the Jordan River, confessing their sins.
John's central message was: "Repent, for the kingdom of heaven is at hand."

2.1. Conversion (metanoia)

This is not just repentance, but a radical change of mind and life.
John called them to become aware of their own sins, which was the first step in seeking the Redeemer and seeking forgiveness.

2.2. The Kingdom of Heaven

John was the first to proclaim the Kingdom of Heaven, not earthly kingdoms, something new even for the prophets.
This Kingdom is Christ, it is Holy Scripture, it is the Church, and it is the ultimate dwelling place in heaven.
It is near because the King Himself, Jesus Christ, is already among them.

3. A Call to Authenticity and a Warning

When John saw the Pharisees and Sadducees coming for baptism, his tone became sharp: "You brood of vipers, who has warned you to flee from the wrath to come?"
John exposes their hypocrisy and Pharisaic pride.
These people often came to spy, not to convert from the heart.
John demanded a genuine change of life, not just an external ritual. “Therefore bear fruit that befits repentance.
And do not think that you can say to yourselves, ‘We have Abraham as our father,’ for I tell you, God is able from these stones to raise up children to Abraham.”
John reminds us that descent alone, even from Abraham, does not guarantee salvation.
God is not limited to a single bloodline; what counts is the fruit, that is, good works, which are evidence of true repentance.
John uses the image of judgment: “Already the axe is laid at the root of the trees.
Therefore every tree that does not bear good fruit is cut down and thrown into the fire.”
This is an inexorable judgment.
John calls us to know the truth and to purify ourselves through fear, so that we may bear fruit in due time.

4. Baptism by Water and Baptism by the Spirit and by Fire

The climax of this passage is the contrast John introduces between his own baptism and the baptism of the One who is to come. "I baptize you with water
for repentance, but He who comes after me is mightier than I; I am not worthy to carry his sandals.
He will baptize you with the Holy Spirit and fire."
John humbly acknowledges his inferiority.
His baptism was a baptism of water and repentance; it washed away the body, but it could not forgive sins, because Christ's sacrifice had not yet been offered.
John acted as a forerunner, preparing people to receive Christ's baptism.
Unlike John, Christ is "more powerful"—He is God and Man, able not only to invite repentance but also to forgive sins and bestow the Kingdom.
The baptism of Christ is a baptism of the Holy Spirit and fire.

4.1. The Holy Spirit

Signifies the abundance of grace that permeates and pervades the mind, enabling us to live righteously.
As St. John Chrysostom notes, it does not say that he will give the Holy Spirit, but that he will "baptize with the Holy Spirit," which signifies an abundance
of grace.

4.2. Fire

It can have several meanings that complement each other.

4.2.1. The Grace of the Holy Spirit

The Holy Spirit descended upon the Apostles in the form of tongues of fire (Acts of the Apostles), symbolizing the power and invincible strength of grace.

4.2.2. Testing and Purification

Fire signifies temptations and tribulations that burn away fleshly desires, purifying our souls.

4.2.3. Judgment

Fire will test the work of every person.

5. Judgment and Final Separation

John concludes his prophecy with an image of the Last Judgment.
"He has a winnowing fork in his hand, and he will purge his threshing floor; he will gather the wheat into the barn, but the chaff he will burn
with unquenchable fire."
Christ is the Judge, who holds a winnowing fork in his hand, a tool for separating the wheat from the chaff.

5.1. Wheat

These are those who have produced the fruit of repentance who will be gathered into the barn, that is, into the Kingdom of Heaven.

5.2. Chaff

These are hypocrites who do not produce good fruit.
They will be burned with unquenchable fire.

This image is a call to immediate action.
Judgment is inevitable.

6. Summary

The passage from Matthew 3:1-12 is a significant introduction to the mission of Jesus Christ through the testimony of His predecessor, John the Baptist.
It teaches us:
- the urgency of conversion: the Kingdom of Heaven is near, and the time for repentance is now;
- the authenticity of faith: God demands fruits worthy of conversion, not just empty declarations or affiliations;
- the supremacy of Christ: John's baptism was a preparation, but it is Christ's baptism, in the Holy Spirit and fire, that brings true forgiveness of sins
and sanctification.

May this Word of God inspire us to a profound examination of conscience and to bear abundant fruit in our daily lives, so that we may be considered wheat worthy of the Lord's barn.