SOBOTA, Dzień powszedni
albo wspomnienie św. Mikołaja, biskupa

EWANGELIA - Mt 9, 35 - 10, 1. 5a. 6-8 (Jezus lituje się nad znękanymi)

Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości.
A widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».

MEDYTACJA

Jezus, widząc ludzką biedę, jest nią głęboko poruszony. Wychodzi na spotkanie potrzebującym, głosi im Ewangelię i leczy. W sercu Jezusa jest miejsce na wzruszenie naszą biedą i naszą samotnością. Głęboko porusza Go także twoje cierpienie...

Poruszenie serca Jezusa owocuje posłaniem uczniów do tych, którzy cierpią. Apostołowie – ci, którzy codziennie doświadczają wrażliwości i czułości Jezusa – są posłani, by przekazywać Jego dobroć dalej. Jezus wysyła ich do tych, którzy są im najbliżsi, pochodzą z tego samego narodu. Czasem najtrudniej jest być świadkiem Jezusa w najbliższym otoczeniu...

Z inicjatywy Jezusa uczniowie otrzymują łaskę uzdrawiania, wskrzeszania i wypędzania duchów. Każda łaska i dobro, które okazujemy innym, są najpierw darem otrzymanym od Jezusa. Doświadczenie bycia obdarowanym uzdalnia do służby innym bez żalu i zazdrości na wzór Jezusa...

"Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo" (Mt 9, 38). Jezus zachęca dzisiaj do modlitwy – prośby o nowe powołania do służby Bożej.
W dzisiejszym świecie ludzie wierzący potrzebują odważnych świadków Chrystusa, którzy będą gotowi do głoszenia Ewangelii aż po krańce świata...

Kościół pragnie mieć świętych oraz gorliwych kapłanów, misjonarzy, zakonników. Powinniśmy wspierać naszymi modlitwami biskupów i prezbiterów, aby
z oddaniem troszczyli się o wzrost wiary w sercach powierzonych im wiernych...

Ewangelista Mateusz prezentuje historię powołania Apostołów i wysłania ich z misją. Określenie zadania, jakie zostało powierzone najbliższym uczniom to bycie misjonarzem, ‘posłanym’. Dwunastu, których wybrał Jezus to ludzie przeciętni. Nie są uczeni w Prawie. To rybacy, ludzie zwykłego zawodu. To, co ich łączy to wybranie przez Jezusa, a On wybierał według znanych tylko sobie kryteriów...

Bóg ma inne kryteria niż ludzie. Bóg zna nas do głębi. Nie wybiera zatem według kryteriów powierzchownych, wykształcenia, operatywności i skuteczności. On jest Ojcem wszystkich. Może posłużyć się nawet naszymi różnicami, aby wydobyć z tego większe dobro dla wszystkich...

Chrystus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w synagogach, głosił Ewangelię, uzdrawiał. Na tym etapie formacji zaprosił uczniów do współdziałania
w tym dziele, do współpracy z Nim. Jest to przejście do etapu bycia uczniem-misjonarzem, kiedy zaczynają dzielić się wiarą z innymi ludźmi, potwierdzając to sposobem życia, znakami...

Z czasem Jezus rozszerzy tę misję na cały świat i poślr 72 uczniów. Słowa Jezusa: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” w języku greckim brzmią dosłownie: 'therismos polys, ergatai de oligoi'– „żniwo ogromne, lecz pracowników niewielu”. Czasownik 'ekballein', którym Jezus mówi „wyprawcie robotników”, oznacza dosłownie: „wyrzucić, wypchnąć z mocą”. Bóg nie tylko zaprasza do misji. On „wyrzuca” uczniów w świat..

Wystarczy czasem nam „jedynie” żyć Bogiem i Ewangelią, abyśmy stawali się wiarygodni w naszym chrześcijaństwie. Chodzi o to, aby miłować wszystkich bez wyjątku, też ludzi trudnych dla nas, przebaczać im, wprowadzać jedność i pokój, wychodzić ze strefy „świętego spokoju” i wygody, dzielić się, pomagać (służyć) innym. Innymi słowy – pokazywać przez sposób życia, że On jest na pierwszym miejscu...

"A widząc tłumy, [Jezus] litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza" (Mt 9, 36). To piękna scena. Jezus uczy tłumy, leczy choroby i słabości. A ponieważ potrzeby w tym względzie są wielkie, z podobną misją wysyła swoich uczniów...

Ewangelista Mateusz pisze, że ludzie z tłumu byli znękani. bo byli opuszczeni przez swoich pasterzy. Stawiano przed nimi ogromne wymagania, a że nie byli
w stanie ich zrealizować, uważano ich za tych, którym nie warto poświęcać swój czas. A Jezus widział ich głód Boga. I wielką potrzebę, by poznali prawdę
o Nim. By dowiedzieli się, że Bóg ich kocha, że Mu na nich zależy...

...Jezu, proszę o tęsknotę za Tobą aż do bólu serca i o nawrócenie... Proszę o łaskę prostoty, bo być Twoim świadkiem, żyć skromnie i zwyczajnie, oferując innym to, co mam... Dziękuję za tych misjonarzy w historii, którzy mieli odwagę wyruszyć i być misjonarzami Pana...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mt 9, 35 - 10, 1. 5a. 6-8, Jezus lituje się nad znękanymi

1. Wprowadzenie

Dzisiejszy fragment Ewangelii według św. Mateusza stanowi kluczowe przejście w posłudze Jezusa: od Jego intensywnej działalności nauczania i uzdrawiania do ustanowienia i wysłania Dwunastu Apostołów.
Jest to moment, w którym Jezus, poruszony miłosierdziem, przekazuje swoją misję i moc wybranym uczniom, aby rozszerzyć żniwo Królestwa Bożego.

2. Jezus: nauczyciel, kaznodzieja i uzdrowiciel (Mt 9, 35)

Werset 35 podsumowuje całą publiczną działalność Jezusa: „I obchodził Jezus wszystkie miasta i wioski, nauczając w ich synagogach, głosząc Ewangelię
o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości”.
Jezus objawia się w trzech rolach, które stanowią wzór dla Jego przyszłych wysłanników.

2.1. Nauczanie (docere) i głoszenie (praedicare)

Święty Tomasz z Akwinu zauważa, że Jezus czynił dwie rzeczy: „nauczanie tych rzeczy, które należą do wiary, [i] głoszenie tych rzeczy, które należą do moralności”.
Działo się to publicznie, w synagogach, co odróżniało nauczanie Chrystusa od tajnych nauk heretyków.
Treścią nauczania była „Ewangelia królestwa”, czyli prawda o rzeczach niebiańskich.

2.2. Uzdrowienie (sanare)

Działanie to potwierdzało słowa Jezusa.
Uzdrawiał On „wszelkie choroby i wszelkie słabości”.
Tomasz z Akwinu rozróżnia choroby (ciężkie dolegliwości) od słabości (lekkie).
Działanie to było również przykładem dla głosicieli, że powinni oni „czynić i nauczać” (por. Dz 1, 1).
W ten sposób Jezus ukazuje, że Jego posługa jest całościowa: dotyczy zarówno zbawienia dusz (nauczanie), jak i ulgi w cierpieniu ciała (uzdrawianie).

3. Miłosierdzie nad tłumami i wielkość żniwa (Mt 9, 36-38)

Scena ta jest motywacją do ustanowienia misji apostolskiej.
Jezus, „widząc tłumy, zlitował się nad nimi”.

3.1. Współczucie Pasterza (Mt 9, 36)

Jezusowe miłosierdzie (compassion) jest fundamentalne.
Powodem tego współczucia był stan ludu: „ponieważ byli utrudzeni i leżeli jak owce nie mające pasterza”.

3.1.1. „Utrudzeni i leżący”

Oznacza to, że byli dręczeni przez demony, obłożeni chorobami, a także „utrudzeni przez błędy, leżący w grzechach”.

3.1.2. „Jak owce nie mające pasterza"

Jest to zarzut skierowany przeciwko ówczesnym przywódcom żydowskim, którzy, będąc pasterzami, zachowywali się jak wilki, nie tylko nie poprawiając stanu ludu, ale wręcz utrudniając im postęp.
Jak zauważa Ezechiel: „biada pasterzom Izraela, którzy karmili samych siebie” (Ez 34, 2).

3.2. Żniwo wielkie, robotników mało (Mt 9, 37-38)

Wielka rzesza ludzi, gotowych do przyjęcia wiary, zostaje nazwana „żniwem”.
Żniwo to czas, gdy ziarno jest gotowe do zebrania.

3.2.1. „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało”

Żniwo oznacza ludzi, którzy mogą być „zebrani przez głosicieli i oddzieleni od liczby potępionych, jak ziarno jest wybijane z plew, aby mogło być złożone
w spichlerzach”.
Wielkie żniwo symbolizuje mnóstwo ludzi, a mało robotników – brak odpowiednich nauczycieli.

3.2.2. Wezwanie do modlitwy

Jezus wzywa uczniów: „Proście zatem Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”.
To pokazuje, że misja głoszenia jest dziełem Bożym, a nie ludzkim.
Posługa głoszenia może być wypełniona tylko przez modlitwę, ponieważ to Pan wysyła pracowników.
Prosząc, uczniowie gromadzą zasługi dla zbawienia innych.
Należy prosić o wysłanie robotników, a nie najemników, którzy szukają własnej korzyści, a nie chwały Bożej.

4. Ustanowienie Dwunastu Apostołów (Mt 10, 1)

W odpowiedzi na pilną potrzebę żniwa, Jezus ustanawia swoich współpracowników: „Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby je wyrzucali, i aby leczyli wszelkie choroby i wszelkie słabości”.

4.1. Liczba Dwunastu

Liczba ta jest symboliczna.
Nawiązuje do dwunastu patriarchów Starego Testamentu, co ukazuje ciągłość.
Ponadto, liczba dwanaście (cztery razy trzy) symbolizuje rozszerzenie nauczania na cały świat (trójca i cztery strony świata) oraz doskonałość (sześć podwojone).

4.2. Przekazanie władzy

Jezus dał im władzę, aby mogli czynić to, co On czynił: wyrzucać demony i uzdrawiać.
O ile Jezus czynił to swoją własną mocą, o tyle Apostołowie mieli to czynić w imię Chrystusa.
Ta władza była konieczna, aby potwierdzić słowem to, co głosili.

5. Zakres misji: owce Izraela (Mt 10, 5a. 6-8)

Jezus precyzyjnie określa zasięg pierwszej misji Apostołów.

5.1. Ograniczenie geograficzne (Mt 10, 5a. 6)

Jezus nakazuje: „Tych Dwunastu posłał Jezus, dając im takie polecenie: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego»”.

5.1.1. Priorytet Izraela

Misja ta była początkowo ograniczona do „zaginionych owiec z domu Izraela”.
Było to konieczne, aby potwierdzić obietnice dane ojcom.

5.1.2. Późniejsze rozszerzenie

Św. Augustyn zauważa, że to ograniczenie (deszcz na runie) miało charakter tymczasowy.
Później, gdy „klepisko miało być poddane deszczowi”, Apostołowie mieli iść do innych owiec, które nie były z tej owczarni (J 10, 16).
Obecnie widzimy, że „naród żydowski pozostał suchy, a cały świat przez wszystkie narody jest poddawany deszczowi chrześcijańskiej łaski”.

5.2. Treść i sposób głoszenia (Mt 10, 7-8)

Instrukcje te określają zarówno treść, jak i formę posługi.

5.2.1. Treść

„Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie”.

5.2.2. Forma (znaki)

Apostołowie mieli potwierdzać Ewangelię czynami miłosierdzia i mocą: „Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wyrzucajcie złe duchy”.

5.2.3. Bezpłatność

Najważniejsza zasada etyczna misji: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.
Władza i moc są darem, a nie własnością, dlatego nie można ich sprzedawać ani czerpać z nich osobistych korzyści.

Fragment dzisiejszej Ewangelii nie tylko opisuje historyczne posłanie Dwunastu, ale stanowi również kartę misyjną Kościoła, podkreślając konieczność miłosierdzia wobec zagubionych, pilność modlitwy o powołania oraz bezinteresowność w głoszeniu Ewangelii Królestwa.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

SATURDAY, Weekday
or commemoration of St. Nicholas, bishop

GOSPEL – Mt 9:35 – 10:1, 5a. 6-8 (Jesus has compassion on the oppressed)

Jesus went about all the towns and villages. He taught in their synagogues, preached the Gospel of the kingdom, and healed every disease and every sickness.
And the crowds, he had compassion on them, because they were oppressed and helpless, like sheep without a shepherd. They announced to their parents: "The harvest is coming to an end, but the laborers are small. Pray to the Lord of the harvest to send out laborers into his harvest."
Consequences of the actions of his twelve disciples, who are under their authority to control unclean spirits, to cast them out and to heal every disease and every illness. These twelve were sent by Jesus and entrusted to them by them: "They are going to the lost sheep of the house of Israel.
Go and proclaim: The kingdom of heaven is at hand. Heal the sick, raise the dead, cleanse the lepers, cast out the evil principality. You received without charge, give without charge.

MEDITATION

The broken, damaged one is deeply moved. He goes out to meet the needy, proclaims the Gospel to them, and heals them. In the heart of Jesus, there
is room for the emotion of our poverty and our loneliness. Your suffering also moves Him deeply...

The movement of Jesus' heart results in sending disciples to those who are present. The apostles—those who daily experience the sensitivity and reception
of Jesus—are sent by passing on his goodness. Jesus sends them to those closest to them, those from the same nation. He is always a witness of being a witness in the surroundings...

With the disciples of the disciples who approach the class of healing, raising, and casting out spirits. We have received the grace and goodness that we first received from Jesus. The experience of being gifted empowers one to serve others without regret or envy, following the example of Jesus...

"Pray the Lord of the harvest to send out laborers into his harvest" (Mt 9:38). It is replaced by a professional obligation – a new vocation to serve God.
In a world of people protected by Christ, who will be ready to vote to the ends of the earth...

The Church must have saints and zealous priests, missionaries, and religious. Access to wireless communication for bishops and presbyters, so that they may diligently strive to increase credibility in hearts connected to reliable...

The evangelist Matthew presents the story of the calling of the Apostles and their sending on mission. The tasks that lead to their being missionaries, "sent." The Twelve, whom Jesus intended for ordinary people. They are not teachers of the law. They are fishermen, people with experience. What unites them
is Jesus' choice, and He chooses according to His own criteria...

God has different criteria than people. God knows us deeply. He does not choose according to superficial, consequential, operational, or particular criteria.
He is, in jest, the Father of all. He can serve existing configurations to bring out the greater good for all...

Christ went around every city and village. He taught in synagogues, preached the Gospel, and healed. This extended formation of disciples for application
in this work, for cooperation with Him. This is a transition to the missionary discipleship, when they share their faith with others, living out their way of life, through signs...

With the eventual Jesus, he expanded this mission to the entire world and sent 72 disciples. Jesus' words: "The harvest of the proclamation is great, but
the workers are small" in Greek are: "therismos Polis, ergatai de oligoi" – "the harvest is great, but the workers are small." The verb 'ekballein,' which Jesus means "send out the workers," means "to cast out, to push out with power." God doesn't just invite us to slow down. About "throwing" disciples out into
the world...

It's possible that we exist "only" to live God and the Gospel, so that we become credible in our Christian state. The point is to love everyone without exception, including those who have been added to us, to save them, to bring unity and peace, to leave the zone of "holy peace" and risk, to share, to help (serve) others. In other words, an alternative way of life, where He comes first...

"And the multitudes came forward, and [Jesus] had compassion on them, because they were harassed and helpless, like sheep without a shepherd"
(Mt 9:36). A beautiful scene. Jesus heals, cures the disease, and eliminates it. And since the benefit in this case is large, with the mission of sending them to the disciples...

The evangelist Matthew writes, "The multitudes are harassed because they were abandoned by their shepherds." Enormous demands were placed on them, and because they weren't considered worthy of their time, Jesus saw their hunger for God. And a great hunger to know the truth about Him. To know that God loved them, that He cared about them...

...Jesus, I ask for a longing for You that makes my heart ache and for conversion... I ask for the grace of simplicity, to be Your witness, to live modestly and simply, offering others what I have... I thank you for those missionaries throughout history who had the courage to set out and be missionaries of the Lord...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Matthew 9:35-10:1, 5a, 6-8, Jesus has compassion on the oppressed

1. Introduction

Today's passage from the Gospel of Matthew represents a key transition in Jesus' ministry: from His intense teaching and healing work to the appointment and sending of the Twelve Apostles.
This is the moment when Jesus, moved by mercy, entrusts His mission and power to His chosen disciples to expand the harvest of God's Kingdom.

2. Jesus: Teacher, Preacher, and Healer (Matthew 9:35)

Verse 35 summarizes Jesus' entire public ministry: "And Jesus went about all the towns and villages, teaching in their synagogues, preaching the gospel
of the kingdom, and healing every disease and every infirmity."
Jesus reveals Himself in three roles that serve as models for His future messengers.

2.1. Teaching (docere) and Preaching (praedicare)

St. Thomas Aquinas notes that Jesus did two things: "teaching those things that pertain to faith [and] preaching those things that pertain to morality."
This happened publicly, in synagogues, distinguishing Christ's teaching from the secret teachings of heretics.
The content of the teaching was the "Gospel of the Kingdom," that is, the truth about heavenly things.

2.2. Healing (sanare)

This action confirmed Jesus' words.
He healed "every disease and every infirmity."
Thomas Aquinas distinguished between disease (serious illness) and infirmity (light illness).
This action also served as an example for preachers that they should "do and teach" (cf. Acts 1:1). In this way, Jesus demonstrates that His ministry
is holistic: it concerns both the salvation of souls (teaching) and the relief of bodily suffering (healing).

3. Mercy for the Crowds and the Greatness of the Harvest (Mt 9:36-38)

This scene motivates the establishment of the apostolic mission.
Jesus, "seeing the crowds, had compassion on them."

3.1. The Shepherd's Compassion (Mt 9:36)

Jesus' compassion is fundamental.
The reason for this compassion was the condition of the people: "because they were weary and lay like sheep without a shepherd."

3.1.1. "Weary and Laying"

This means that they were tormented by demons, burdened with diseases, and "weary with errors, lying in sins."

3.1.2. "Like sheep without a shepherd"

This is an accusation directed against the Jewish leaders of the time, who, as shepherds, behaved like wolves, not only failing to improve the condition
of the people but actually hindering their progress.
As Ezekiel notes: "Woe to the shepherds of Israel, who fed themselves" (Ezekiel 34:2).

3.2. The harvest is plentiful, but the laborers are few (Matthew 9:37-38)

The great multitude of people ready to accept the faith is called "the harvest."
The harvest is the time when the grain is ready to be gathered.

3.2.1. "The harvest is plentiful, but the laborers are few"

The harvest refers to the people who can be "gathered by the preachers and separated from the number of the damned, as the grain is separated from
the chaff, to be stored in barns."
A plentiful harvest symbolizes a multitude of people, but few workers symbolize a lack of qualified teachers.

3.2.2. A Call to Prayer

Jesus calls upon the disciples: "Pray therefore the Lord of the harvest to send out workers into his harvest."
This shows that the mission of preaching is a divine work, not a human one.
The ministry of preaching can only be fulfilled through prayer, because it is the Lord who sends workers.
By asking, the disciples accumulate merit for the salvation of others.
We should pray for the sending of workers, not hired servants who seek their own advantage rather than God's glory.

4. The Establishment of the Twelve Apostles (Mt 10:1)

In response to the urgent need for the harvest, Jesus appoints his collaborators: "Then he called his twelve disciples and gave them authority over unclean spirits, to cast them out, and to heal every disease and every infirmity."

4.1. The Number of Twelve

This number is symbolic. It alludes to the twelve patriarchs of the Old Testament, demonstrating continuity.
Furthermore, the number twelve (four times three) symbolizes the extension of teaching to the entire world (the Trinity and the four cardinal directions)
and perfection (six doubled).

4.2. The Dedication of Authority

Jesus gave them authority to do what He did: cast out demons and heal.
While Jesus did this by His own power, the Apostles were to do it in the name of Christ.
This authority was necessary to confirm with words what they preached.

5. Scope of the Mission: The Sheep of Israel (Mt 10:5a. 6-8)

Jesus precisely defines the scope of the Apostles' first mission.

5.1. Geographical Limitation (Mt 10:5a. 6)

Jesus commands: "These twelve Jesus sent, commanding them, 'Do not go to the Gentiles, and do not enter any Samaritan town.'"

5.1.1. Israel's Priority

This mission was initially limited to the "lost sheep of the house of Israel."
This was necessary to confirm the promises made to the fathers.

5.1.2. Later Expansion

St. Augustine notes that this limitation (rain on the fleece) was temporary.
Later, when "the threshing floor was to be rained on," the Apostles were to go to the other sheep that were not of this fold (Jn 10:16).
Currently, we see that "the Jewish people remained dry, and the whole world, through all nations, is being showered with the rain of Christian grace."

5.2. Content and Manner of Preaching (Mt 10:7-8)

These instructions define both the content and form of ministry.

5.2.1. Content

"Go and proclaim: The kingdom of heaven is at hand."

5.2.2. Form (signs)

The apostles were to confirm the Gospel through acts of mercy and power: "Heal the sick, raise the dead, cleanse lepers, cast out demons."

5.2.3. Free of Charge

The most important ethical principle of mission: "Freely you received, freely give."
Authority and power are gifts, not property, and therefore cannot be sold or profited from.

Today’s Gospel passage not only describes the historical mission of the Twelve, but also constitutes the missionary charter of the Church, emphasizing
the need for mercy towards the lost, the urgency of prayer for vocations, and selflessness in proclaiming the Gospel of the Kingdom.