PIĄTEK, Dzień powszedni

EWANGELIA -Mt 9, 27-31 (Uzdrowienie niewidomych, którzy uwierzyli w Jezusa)

Gdy Jezus przechodził, szli za Nim dwaj niewidomi, którzy głośno wołali: „Ulituj się nad nami, Synu Dawida”.
Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: „Wierzycie, że mogę to uczynić”? Oni odpowiedzieli Mu: „Tak, Panie”.
Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: „Według wiary waszej niech się wam stanie”.
I otworzyły się ich oczy, a Jezus surowo im przykazał: „Uważajcie, niech się nikt o tym nie dowie”. Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy.

MEDYTACJA

Dwaj niewidomi idą za Jezusem, mimo że fizycznie Go nie widzą. Ich życie jest ciemnością, brakuje w nim światła, lecz nie brakuje im determinacji i nadziei. Nie czekają, aż sytuacja sama się odmieni – idą za Jezusem, u którego spodziewają się znaleźć ratunek. Ich wołanie jest nie tylko wyrazem wiary, ale także uznaniem swojej niewystarczalności...

Jezus po wejściu do domu daje niewidomym czas na refleksję i zatrzymanie. Najpierw zadaje im konkretne pytanie: „Wierzycie, że mogę to uczynić?”. Z jednej strony to pytanie o siłę ich wiary, z drugiej – o to, czy wierzą, że Jezus jako Bóg może odmienić ich obecną sytuację. Odpowiedź niewidomych jest prosta: „Tak, Panie”...

Jezus, uzdrawiając niewidomych, wypowiada krótką modlitwę i robi proste gesty. Zbliża się i dotyka oczu niewidomych. To bardzo prosty, a zarazem niezwykle czuły gest – Jezus nie boi się bliskości. Wchodzi w kontakt z tym, co chore, słabe i ślepe...

Cud jest owocem zarówno mocy Jezusa, jak i zaufania Mu, bo On nie narzuca swojej siły. „Otwarte oczy” to obraz nie tylko fizycznego uzdrowienia, ale także duchowej przemiany. To nowy sposób patrzenia: na siebie, na innych, na życie...

"Gdy Jezus przechodził, ruszyli za Nim dwaj niewidomi, którzy głośno wołali: «Ulituj się nad nami, Synu Dawida!»" (Mt 9, 27). Jezus przychodzi na świat dla człowieka, by go ocalić od grzechu, zła świata, a często od niego samego...

Wołający ślepcy, robią coś najlepszego. Nie zważając na opinie ludzkie, na oceny, mając obok Jezusa korzystają z szansy i krzyczą, prosząc o pomoc. Jezus chętny wyjść naprzeciw wołaniu, pyta tylko o jedno - o wiarę. Nie pyta czy od zawsze wierzyli, czy dużo się modlą, czy chodzą bądź chodzili do świątyni, ale - czy wierzycie? To pytanie zadaje każdemu z nas, gdy klękamy przed Nim i mówimy: pomóż mi Panie...

Dwóch niewidomych, którzy przychodzą do Jezusa i proszą z wiarą o uzdrowienie to opis dziewiątego cudu u Mateusza, jakiego Jezus dokonuje po ‘Kazaniu na Górze’. Dla uczniów wiara tych dwóch ‘niewidomych’ jest przykładem do naśladowania, ale też potwierdzeniem nauki Jezusa...

Jezus pyta niewidomych o wiarę. Cud uzdrowienia jest jej konsekwencją: „według wiary waszej...” Wiara jest podstawą w życiu duchowym. Pozwala widzieć ślepym, słyszeć głuchym, uwalniać się od złego ducha. Pozwala też przebaczyć, bo kiedy Jezus zachęca do przebaczenia siedem razy – czyli zawsze – apostołowie proszą o ‘przymnożenie wiary’...

Cuda dokonane przez Jezusa spotykają się z entuzjazmem, ale i z odrzuceniem. Tłumy zwykle są entuzjastyczne. Faryzeusze i przywódcy krytyczni
i ‘szemrający’. Często brak akceptacji pojawia się wtedy, kiedy Jezus wyrzuca złego ducha. Pytania są naturalne, ale prawdziwe intencje ujawniają się wtedy, kiedy władza wymyka się ‘możnym’ spod kontroli...

Niewidomi proszą, a nawet krzyczą, aby Jezus ich uzdrowił. Mają świadomość swojej choroby. Wiedzą, że On jest ich ostatnia szansą...

Po raz pierwszy w Ewangelii ktoś nazwał Chrystusa „Synem Dawida”. Tytuł „Syn Dawida”, którym niewidomi wołają do Jezusa, ma znaczenie. To pierwsze publiczne wyznanie, że Jezus jest Mesjaszem z królewskiego rodu. Co ciekawe, wypowiadają je właśnie ci, którzy nie widzą. Jakby to oni dostrzegli prawdę, której nie zauważają ci z otwartymi oczami...

W judaizmie tamtej epoki tytuł "Syn Dawida" oznaczał oczekiwanego władcę, który przywróci sprawiedliwość i pokój. Niewidomi więc w jednej chwili robią coś, czego nie odważyli się jeszcze uczniowie: rozpoznają w Nim Króla, Mesjasza...

Pamiętajmy o tym, że nie jesteśmy nigdy sami. Jest On – Mesjasz. Gdy fizycznie czy duchowo cierpimy, przyjdźmy do Niego, krzyczmy, mówmy, a On nas nie pozostawi bez pomocy. Odkrywajmy tę czułą i troskliwą miłość Boga wobec nas i nieśmy ją dalej do innych...

...Jezu, proszę o serce cierpliwe i wytrwałe w wierze, zdolne przeczuć Twoje dotknięcia... Proszę o wytrwałość w otwieraniu oczu serca i umysłu na znaki Bożego działania... Dziękuję za dar wzroku wiary, który dostrzega przejaw Bożego miłosierdzia nawet w cierpieniu i krzyżu...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Mt 9, 27-31, Uzdrowienie niewidomych, którzy uwierzyli w Jezusa

1. Wprowadzenie

Fragment Ewangelii według św. Mateusza 9, 27-31 opisuje uzdrowienie dwóch niewidomych mężczyzn, będące kulminacją ich wiary i świadectwem mocy Jezusa.
Wydarzenie to następuje bezpośrednio po wskrzeszeniu córki przełożonego synagogi i uzdrowieniu kobiety cierpiącej na krwotok, co wskazuje na to, że Jezus przywraca do życia i uzdrawia wszelkie niedomagania.
Poniższy komentarz analizuje kluczowe elementy tego perykopu, opierając się na tradycyjnej egzegezie katolickiej.

2. Prośba niewidomych i ich wiara (Mt 9, 27)

A gdy Jezus odchodził stamtąd, poszli za Nim dwaj niewidomi, wołając: «Ulituj się nad nami, Synu Dawida!».

2.1. Właściwy czas i gorliwość modlitwy

Niewidomi wybrali odpowiedni moment, aby prosić Jezusa, „gdy Jezus odchodził stamtąd”.
Święty Tomasz z Akwinu zauważa, że to wybranie czasu ma znaczenie symboliczne, oznaczające czas Wcielenia, który jest czasem miłosierdzia.
Ich prośba była nie tylko wypowiedziana, ale i wykrzyczana, co świadczy o żarliwości ich pobożności i intensywności ich pragnienia.
Ci, którzy pragną otrzymać coś od Boga, muszą Go naśladować, idąc za Nim.

2.2. Tytuł „Syn Dawida”

Niewidomi zwracają się do Jezusa, używając mesjańskiego tytułu: „Synu Dawida!”.
Ten tytuł był uważany za zaszczytny i świadczył o ich wierze w to, że Jezus jest obiecanym Mesjaszem, potomkiem króla Dawida.
Święty Jan Chryzostom podkreśla, że jest to oskarżenie przeciwko Żydom, którzy, widząc cuda, nie wierzyli, podczas gdy ci niewidomi, polegając jedynie na słuchu, przyjęli wiarę.
Ojcowie Kościoła, w tym Hieronim, używają tego fragmentu do obrony prawdy o Wcieleniu Chrystusa, argumentując przeciwko heretykom, że jeśli Jezus nie narodził się w ciele, nie mógłby być nazywany Synem Dawida.

2.3. Symbolika dwóch niewidomych

Symbolicznie, ci dwaj niewidomi są interpretowani jako reprezentujący dwa narody: Żydów i pogan, którzy byli ślepi duchowo (nie mieli wiary).
Ich uzdrowienie symbolizuje oświecenie, które nastąpiło dzięki wierze w Chrystusa.

3. Próba wiary i wyznanie (Mt 9, 28)

Gdy wszedł do domu, niewidomi przystąpili do Niego, a Jezus ich zapytał: «Wierzycie, że mogę to uczynić?» Odpowiedzieli Mu: «Tak, Panie!».

3.1. Opóźnienie uzdrowienia i próba wiary

Jezus nie uzdrawia ich natychmiast, ale prowadzi ich do domu.
To opóźnienie miało na celu umocnienie ich wiary (firm faith).
Św. Jan Chryzostom sugeruje, że Jezus celowo zabiera ich do domu, aby uzdrowić ich na osobności, unikając rozgłosu i ucząc unikania próżnej chwały.

3.2. Pytanie o wiarę

Jezus pyta: „Wierzycie, że mogę to uczynić?”.
Nie pyta, czy może prosić Ojca, ale czy może to uczynić własną mocą.
To pytanie ma na celu podniesienie ich myśli ponad tytuł „Syn Dawida” i skierowanie ich ku wyższemu rozumieniu Jego Bóstwa.
Jezus zadaje to pytanie nie z niewiedzy, ale aby zwiększyć ich zasługę przez publiczne wyznanie wiary: „Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości,
a ustami wyznaje ku zbawieniu” (Rz 10, 10).

3.3. Wyznanie wiary

Niewidomi odpowiadają: „Tak, Panie!”.
To wyznanie jest kluczowe.
Przestają nazywać Go tylko „Synem Dawida”, a zwracają się do Niego „Panie”, co jest tytułem właściwym wyłącznie Bogu.
W ten sposób wyznają Jego panowanie i boskość.

4. Uzdrowienie i zasada wiary (Mt 9, 29)

Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: «Niech wam się stanie według waszej wiary!».

4.1. Dotyk i słowo

Jezus uzdrawia ich przez dotyk i słowo.
Choć wystarczyłoby jedno, używa obu, aby symbolicznie ukazać, że ślepota jest oświecana przez Słowo Wcielone.
Dotknięcie ich oczu jest aktem miłosierdzia i mocy.

4.2.„Według waszej wiary niech wam się stanie”

Ta formuła podkreśla centralną rolę wiary w procesie uzdrowienia.
Jezus potwierdza ich wiarę i świadczy, że ich słowa nie były pochlebstwem.
Święty Jan Chryzostom zauważa, że Jezus często to powtarza, aby potwierdzić wiarę i pokazać, że uzdrowieni są uczestnikami tego dobra.
Jest to zasada, którą Jezus stosuje wielokrotnie (np. w przypadku setnika), podkreślając, że Jego miłość do człowieka ma pewną proporcję, zależną od wiary uzdrawianych.

5. Nakaz milczenia i rozgłos (Mt 9, 30-31)

I otworzyły się ich oczy.
A Jezus surowo im przykazał: «Uważajcie, niech nikt o tym się nie dowie!».
Lecz oni, skoro tylko wyszli, rozgłosili Go po całej tamtejszej okolicy.

5.1. Nakaz milczenia

Jezus surowo nakazuje uzdrowionym, aby nikomu o tym nie mówili.
Tomasz z Akwinu i Chryzostom wyjaśniają, że Jezus czyni to z pokory i aby uczyć unikania próżnej chwały.

5.2. Chryzostom rozróżnia

To, co jest nasze (nasze własne zasługi), powinniśmy ukrywać; to, co jest Boże (Jego chwała), powinniśmy manifestować.
Jezus uczy, aby powstrzymywać tych, którzy chcą nas chwalić, ale jeśli chwała odnosi się do Boga, nie tylko nie zabraniać, ale wręcz do tego zachęcać.

5.3. Inna interpretacja

Grzegorz Wielki mówi, że Jezus chciał zostawić przykład dla swoich naśladowców, aby sami pragnęli ukrywać swoje dobre uczynki, ale jednocześnie, aby te uczynki były publikowane wbrew ich woli dla pożytku innych.

5.4. Rozgłos uzdrowionych

Mimo surowego nakazu, uzdrowieni rozgłosili Go po całej tamtejszej okolicy.
Nie zapomnieli o otrzymanych dobrodziejstwach, ale z wdzięczności nie mogli milczeć.

5.5. Św. Tomasz z Akwinu cytuje Izajasza

„Wspomnę na łaskawość Pana” (Iz 63, 7).
Ci, którzy zostali uzdrowieni, stali się kaznodziejami i ewangelistami.

6. Podsumowanie teologiczne

Uzdrowienie dwóch niewidomych mężczyzn w Mt 9, 27-31 jest istotną lekcją o:
- mocy wiary: zbawienie i uzdrowienie są proporcjonalne do wiary człowieka;
- mesjańskiej tożsamości Jezusa: niewidomi wyznają Go jako Mesjasza („Syn Dawida”) i jako Boga („Panie”);
- pokorze i chwale Bożej: Jezus uczy unikania próżnej chwały w odniesieniu do siebie, ale jednocześnie Jego dzieła mają być ogłaszane dla chwały Bożej
i pożytku innych.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FRIDAY, Weekday

GOSPEL - Mt 9:27-31 (Healing of the Blind Who Believed in Jesus)

As Jesus passed by, two blind men followed Him, shouting, "Have mercy on us, Son of David."
When He entered the house, the blind men came to Him, and Jesus asked them, "Do you believe that I am able to do this?" They replied, "Yes, Lord."
Then He touched their eyes, saying, "According to your faith, let it be done to you."
And their eyes were opened, and Jesus sternly charged them, "See that no one knows about this." But as soon as they had gone out, they spread the news about Him throughout the surrounding area.

MEDITATION

Two blind men follow Jesus, even though they cannot physically see Him. Their lives are dark, lacking light, but they are not lacking in determination or hope. They don't wait for the situation to change on its own—they follow Jesus, in whom they expect to find salvation. Their cry is not only an expression of faith but also an acknowledgment of their insufficiency...

After entering the house, Jesus gives the blind people time to reflect and pause. First, he asks them a specific question: "Do you believe I can do this?" On the one hand, it's a question about the strength of their faith, and on the other, whether they believe that Jesus, as God, can change their current situation. The blind people's answer is simple: "Yes, Lord"...

Healing the blind, Jesus utters a short prayer and makes simple gestures. He draws close and touches the eyes of the blind. This is a very simple, yet incredibly tender gesture—Jesus is not afraid of closeness. He comes into contact with what is sick, weak, and blind...

The miracle is the fruit of both Jesus' power and trust in Him, because He does not impose His own strength. "Open eyes" is an image not only of physical healing but also of spiritual transformation. It is a new way of looking: at oneself, at others, at life...

"As Jesus passed by, two blind men followed Him, crying out, 'Have mercy on us, Son of David!'" (Mt 9:27). Jesus comes into the world for humanity, to save it from sin, the evil of the world, and often from itself...

The blind men who cry out are doing the best they can. Ignoring people's opinions and judgments, with Jesus nearby, they seize the opportunity and cry out, asking for help. Jesus, eager to meet the cry, asks only one thing: faith. He doesn't ask if they have always believed, if they pray often, if they go to the temple, but—do you believe? He asks each of us this question when we kneel before Him and say: Help me, Lord...

Two blind men who come to Jesus and ask for healing in faith is the description of the ninth miracle in Matthew, which Jesus performs after the Sermon on the Mount. For the disciples, the faith of these two "blind men" is an example to follow, but also a confirmation of Jesus' teaching...

Jesus asks the blind men about their faith. The miracle of healing is its consequence: "according to your faith..." Faith is fundamental in the spiritual life. It allows the blind to see, the deaf to hear, and deliverance from the evil spirit. It also allows forgiveness, because when Jesus encourages forgiveness seven times—that is, always—the apostles ask for an "increase in faith"...

The miracles performed by Jesus are met with enthusiasm, but also with rejection. The crowds are usually enthusiastic. The Pharisees and leaders are critical and "murmur." Often, a lack of acceptance appears when Jesus casts out an evil spirit. Questions are natural, but true intentions are revealed when power slips out of the control of the 'powerful'...

The blind plead, even cry out, for Jesus to heal them. They are aware of their illness. They know that He is their last chance...

For the first time in the Gospels, someone calls Christ the "Son of David." The title "Son of David," by which the blind call Jesus, is significant. This is the first public confession that Jesus is the Messiah of royal lineage. Interestingly, it is uttered by those who cannot see. As if they had perceived a truth that those with open eyes cannot...

In the Judaism of that era, the title "Son of David" referred to the awaited ruler who would restore justice and peace. So, in an instant, the blind do something the disciples hadn't yet dared: they recognize Him as the King, the Messiah...

Let us remember that we are never alone. He is there – the Messiah. When we suffer physically or spiritually, let us come to Him, let us cry out, let us speak, and He will not leave us without help. Let us discover God's tender and caring love for us and carry it further to others...

...Jesus, I ask for a heart patient and persevering in faith, capable of sensing Your touch... I ask for perseverance in opening the eyes of our hearts and minds to the signs of God's action... Thank you for the gift of the sight of faith, which perceives the manifestation of God's mercy even in suffering and the cross...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on Matthew 9:27-31, The Healing of the Blind Men Who Believed in Jesus

1. Introduction

The Gospel according to Matthew 9:27-31 describes the healing of two blind men, a culmination of their faith and a testament to the power of Jesus.
This event follows immediately after the raising of the synagogue ruler's daughter from the dead and the healing of the woman with a hemorrhage, suggesting that Jesus brings life and heals all kinds of infirmities.
The following commentary analyzes the key elements of this pericope, drawing on traditional Catholic exegesis.

2. The Blind Men's Request and Their Faith (Matthew 9:27)

And as Jesus was departing from there, two blind men followed Him, crying out, "Have mercy on us, Son of David!"

2.1. The Proper Time and Fervor of Prayer

The blind men chose the appropriate moment to pray to Jesus "when Jesus was departing from there."
St. Thomas Aquinas notes that this choice of time has a symbolic meaning, signifying the time of the Incarnation, which is a time of mercy.
Their request was not only spoken but also shouted, which testifies to the fervor of their piety and the intensity of their desire.
Those who desire to receive something from God must imitate Him by following Him.

2.2. The Title "Son of David"

The blind men address Jesus using the messianic title: "Son of David!"
This title was considered honorific and testified to their belief that Jesus is the promised Messiah, a descendant of King David.
St. John Chrysostom emphasizes that this is an accusation against the Jews, who, having seen the miracles, did not believe, while the blind, relying solely on their hearing, accepted faith.
The Church Fathers, including Jerome, use this passage to defend the truth of Christ's Incarnation, arguing against heretics that if Jesus had not been born
in the flesh, he could not be called the Son of David.

2.3. The Symbolism of the Two Blind Men

Symbolically, these two blind men are interpreted as representing two nations: the Jews and the Gentiles, who were spiritually blind (they had no faith).
Their healing symbolizes the enlightenment that came through faith in Christ.

3. The Test of Faith and Confession (Matthew 9:28)

When He entered the house, the blind men came to Him, and Jesus asked them, "Do you believe that I can do this?" They answered, "Yes, Lord!"

3.1. Delayed Healing and Test of Faith

Jesus does not heal them immediately, but leads them home.
This delay was intended to strengthen their faith (firm faith).
St. John Chrysostom suggests that Jesus deliberately takes them home to heal them privately, avoiding publicity and teaching them to avoid vain glory.

3.2. Question of Faith

Jesus asks, "Do you believe that I can do this?"
He does not ask if he can ask the Father, but if he can do it by his own power.
This question is intended to elevate their thoughts beyond the title "Son of David" and direct them to a higher understanding of His divinity.
Jesus asks this question not out of ignorance, but to increase their merit through a public profession of faith: "For with the heart one believes unto righteousness, and with the mouth confession is made unto salvation" (Romans 10:10).

3.3. Confession of Faith

The blind men answer, "Yes, Lord!"
This confession is crucial.
They stop calling Him simply "Son of David" and address Him as "Lord," a title proper only to God.
In this way, they confess His lordship and divinity.

4. Healing and the Principle of Faith (Mt 9:29)

Then he touched their eyes, saying, "According to your faith, let it be done to you!"

4.1. Touch and Word

Jesus heals them through touch and word.
While one would have been sufficient, he uses both to symbolically show that their blindness is illuminated by the Incarnate Word.
Touching their eyes is an act of mercy and power.

4.2. "According to your faith, let it be done to you"

This formula emphasizes the central role of faith in the healing process.
Jesus confirms their faith and testifies that their words were not flattery.
St. John Chrysostom notes that Jesus often repeats this to confirm faith and show that those healed are participants in this goodness.
This is a principle that Jesus applies repeatedly (e.g., in the case of the centurion), emphasizing that His love for humanity is proportionate, depending
on the faith of those healed.

5. The Commandment of Silence and Publicity (Mt 9:30-31)

And their eyes were opened.
And Jesus sternly commanded them, "See that no one knows this!"
But as soon as they had gone out, they spread the word throughout the surrounding area.

5.1. The Commandment of Silence

Jesus sternly commands those healed not to tell anyone about this.
Thomas Aquinas and Chrysostom explain that Jesus does this out of humility and to teach us to avoid vain glory.

5.2. Chrysostom Distinguishes

We should conceal what is ours (our own merits); we should manifest what is God's (His glory).
Jesus teaches us to restrain those who want to praise us, but if the praise refers to God, not only should we not forbid it, but we should actually encourage it.

5.3. Another Interpretation

Gregory the Great says that Jesus wanted to leave an example for his followers, so that they themselves would want to hide their good deeds, but at the same time, these deeds would be published against their will for the benefit of others.

5.4. The Renown of the Healed

Despite the strict command, those healed made His name known throughout the surrounding area.
They did not forget the benefits they had received, but out of gratitude they could not remain silent.

5.5. St. Thomas Aquinas quotes Isaiah

"I will remember the Lord's kindness" (Isaiah 63:7).
Those who were healed became preachers and evangelists.

6. Theological Summary

The healing of the two blind men in Matthew 9:27-31 is a crucial lesson about:
- the power of faith: salvation and healing are proportional to a person's faith;
- the messianic identity of Jesus: the blind confess Him as the Messiah ("Son of David") and as God ("Lord");
- humility and the glory of God: Jesus teaches us to avoid self-glory, but at the same time, His works are to be proclaimed for the glory of God and the benefit of others.