28 LISTOPADA

PIĄTEK, Dzień powszedni

EWANGELIA - Łk 21, 29-33 (Przypowieść o drzewie figowym)

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść: «Spójrzcie na figowiec i na wszystkie drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pąki, sami poznajecie, że już
blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie te wszystkie wydarzenia, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie.
Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą».

MEDYTACJA

„Spójrzcie” – mówi Jezus i opowiada o tym, co na co dzień mogą obserwować Jego uczniowie. W otaczającej ich rzeczywistości mogli dostrzegać zmiany
zachodzące w naturze i wyciągać z tego wnioski...

Bóg mówi dziś do nas przez swoje Słowo, ale znaki Jego obecności możemy znaleźć we wszystkim, co nas otacza. Przez ludzi i wydarzenia On chce mówić ci
o swojej miłości i prowadzić nas w tym wszystkim, w czym czujemy się zagubieni...

Jezus mówi swoim uczniom o znakach świadczących o Jego przyjściu. Przypomina też o tym, że królestwo Boże jest blisko...

"Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą" (Łk 21, 33)...

Jezus jest już w Jerozolimie. To ostatni etap Jego podróży. Przygotowuje przede wszystkim swoich uczniów, ale też tłumy zafascynowane Jego dokonaniami oraz krytycznych i nawet wrogo nastawionych uczonych w Piśmie i faryzeuszów na to, co Go czeka. Zachęca swoich słuchaczy, aby nauczyli się patrzeć
i rozumieć...

Widzimy wiele, ale mylnie to interpretujemy, skoncentrowani na własnych lękach i kłopotach. Umiemy rozpoznawać znaki na niebie i na ziemi, ale tego egzaminu z przynależności do Pana w godzinie próby nie zdajemy. Te słowa są skierowane także do nas...

Patrzcie na drzewo, zwłaszcza drzewo krzyża. Ludzie nie chcą zła ani cierpienia, obawiają się tego. Wierzący, jednak, powinien postrzegać to jako początek nadziei. Wszystko, co się wydarza jest historią zbawienia. Ostateczne zbawienie dokonuje się przez krzyż w codzienności. Nie przez nasz wysiłek i poprawność, ale przez przyjęcie Pana, który w każdej chwili oddaje za nas swoje życie...

Figowiec, o którym mówi Jezus, był jednym z najczęściej używanych symboli w Biblii. Tu użyty jest w kontekście końca świata. W kulturze żydowskiej drzewo figowe oznaczało pokój, dobrobyt i duchową płodność, a „siedzieć pod swoim drzewem figowym” znaczyło żyć w błogosławieństwie i bezpieczeństwie
(por. Mi 4, 4)...

Gdy więc Jezus przywołuje obraz figowca wypuszczającego pąki, mówi o rozpoznawaniu znaków czasu: tak jak po liściach wiadomo, że nadchodzi lato, tak po wydarzeniach świata można rozpoznać bliskość Boga...

Figowiec rodzi owoce dwa razy do roku: wczesną wiosną i późnym latem i tylko ten, kto cierpliwie czeka, doczeka dojrzałych owoców. W tym sensie przypowieść jest też wezwaniem do cierpliwości i ufnego trwania przy Słowie, które, jak mówi Jezus, nigdy nie przeminie. Ale tu nie chodzi o Słowo, które słyszymy, ale które się realizuje w codzienności, w ewangelicznym sposobie życia, po którym nas, chrześcijan, powinno się rozpoznawać...

Jezus nauczając o końcu czasów, wskazuje na ostateczne wypełnienie Bożych obietnic. „Niebo i ziemia” w języku biblijnym oznaczają cały widzialny świat, wszystko, co dla człowieka wydaje się trwałe, pewne i niezmienne. Jezus mówi więc, iż nawet to, co wydaje się najbardziej stabilne, w końcu przeminie...

Na tle tej przemijalności świata słowa Jezusa jawią się jako jedyne oparcie naprawdę pewne. Nie chodzi tylko o Jego naukę moralną, ale o całą Dobrą Nowinę, obietnice zbawienia, Jego miłość i wierność...

Jezus nie twierdzi, że katastrofy czy zmiany kosmiczne są najważniejsze. Albowiem najważniejsze jest to, co nieprzemijające: słowo Boga. Słowa te nie przeminą, ponieważ wypowiada je Ten, który jest Słowem (por. J 1, 1). Są one zakorzenione w Bożej wierności, wskazują na ostateczne zwycięstwo dobra, mają moc prowadzić człowieka do zbawienia w każdych czasach...

W praktyce oznacza to, że chrześcijanin może patrzeć na przyszłość bez lęku: nawet jeśli świat się zmienia, rozpada, traci pozorną stałość — słowo Jezusa pozostaje bowiem fundamentem, który nie podlega zniszczeniu...

"Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą" (Łk 21, 33). Szukamy w życiu pewnych i trwałych punktów oparcia. Jezus w dzisiejszej Ewangelii przypomina nam, że wszyscy szukamy znaków, chcemy przygotować się na to, co nadejdzie, a ostatecznie chcemy oprzeć życie na bezpiecznym
i niezawodnym fundamencie...

Wszystkie doraźne sposoby zapewnienia sobie bezpieczeństwa okazują się niewystarczające. Tylko Jego słowa nie przemijają, tylko one potrafią skutecznie dodać nam sił i otuchy nawet w najtrudniejszych okolicznościach...

...Jezu, proszę o umiłowanie życia i trwanie z nadzieją przy Bożych obietnicach... Proszę o łaskę wiary, że tajemnica zbawienia dokonuje się każdego dnia
w moim życiu... Dziękuję, że uzdalniasz mnie do przyjęcia Twojego krzyża i życia nim...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Łk 21, 29-33, Przypowieść o drzewie figowym

1. Wprowadzenie

Fragment Łk 21, 29-33 stanowi część tzw. „mowy eschatologicznej” Jezusa, w której Chrystus poucza uczniów o znakach poprzedzających koniec czasów
oraz o Jego powtórnym przyjściu.
Kluczowym przesłaniem jest wezwanie do czujności, nadziei i ufności w niezmienność Słowa Bożego.

2. Parabola drzewa figowego: rozpoznawanie znaków (Łk 21, 29-31)

„Uczynił im przypowieść: patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa; gdy zobaczycie, że wypuszczają liście, wiecie, że lato już blisko.
Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże.”
Jezus posługuje się prostą, rolniczą analogią, aby wyjaśnić uczniom, jak mają rozpoznawać czas Jego przyjścia.
Tak jak pojawienie się liści na drzewie figowym i innych drzewach niezawodnie zwiastuje nadejście lata, tak określone znaki zapowiadają bliskość Królestwa Bożego.

2.1. Drzewo figowe i lato

W kontekście biblijnym i katolickiej interpretacji, „lato” symbolizuje czas zbiorów i pełne urzeczywistnienie Królestwa.
Św. Tomasz z Akwinu, komentując analogiczny fragment u Mateusza (Mt 24), wyjaśnia, że gdy gałąź staje się miękka i wypuszcza liście, zwiastuje to bliskość lata.
Akwinata sugeruje, że te znaki mogą odnosić się albo do manifestacji mocy Antychrysta, albo, w pozytywnym sensie, do cnoty i męstwa świętych, które staną się widoczne, gdy Kościół zacznie się kończyć.

2.2. „Zbawienie jest blisko”

W szerszym kontekście Ewangelii Łukasza (Łk 21, 28), Jezus wzywa do „wstania i podniesienia głów”, ponieważ „zbawienie wasze blisko”.
Papież Leon XIV podkreśla, że ten „dzień Pański” nie jest tylko ostatnim dniem historii, ale Królestwem, które zbliża się do każdej osoby w Synu Bożym, który przychodzi. Chrystus jest „słońcem sprawiedliwości”, a Jego przyjście jest już obecne i aktywne w dramatycznych wydarzeniach historii.

3. Nieprzemijalność słowa Chrystusa (Łk 21, 32-33

„Zaprawdę powiadam wam: nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.”
Ten fragment zawiera dwie głębokie obietnice, które stanowią fundament chrześcijańskiej nadziei.

3.1. Interpretacja „Tego Pokolenia”

Stwierdzenie: „Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie” jest jednym z najbardziej dyskutowanych w Nowym Testamencie.
Tradycyjna egzegeza katolicka oferuje kilka kluczowych interpretacji, z których żadna nie podważa autorytetu Słowa Chrystusa.

3.1.1. Pokolenie jako ludzkość wierzących

Św. Tomasz z Akwinu, w swojej interpretacji Mt 24, odrzuca pogląd, że proroctwa te dotyczą wyłącznie zburzenia Jerozolimy (co nastąpiło krótko po życiu ówczesnego pokolenia).
Zamiast tego, proponuje, że „to pokolenie” odnosi się do wszystkich wiernych – „pokolenia tych, którzy Go szukają” (Ps 24, 6).
W tym sensie, wiara Kościoła nie ustanie aż do końca świata.

3.1.2. Pokolenie jako czas trwania znaków

Niektórzy Ojcowie Kościoła, jak św. Augustyn, sugerowali, że „to pokolenie” może oznaczać, iż znaki te zaczną się dziać w życiu ludzi, którzy je usłyszeli,
a proces ich spełniania będzie trwał.

3.1.3. Pokolenie jako naród żydowski

Inna interpretacja odnosi to do narodu żydowskiego, który nie przeminie jako lud, dopóki wszystkie obietnice mesjańskie nie zostaną spełnione.
W kontekście eschatologicznym, najważniejsze jest przesłanie, że Bóg w pełni i w sposób widzialny wypełni wszystkie swoje obietnice, a Kościół, jako wspólnota wierzących, będzie trwać.

3.2. Niezmienność słów Jezusa

Obietnica: „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą” jest centralnym punktem tego fragmentu, powtórzonym także w Ewangeliach Mateusza
i Marka.

3.2.1. Absolutna prawda

To zdanie stanowi uroczyste zapewnienie o absolutnej, wiecznej i niezmiennej prawdzie słów Jezusa.
Podczas gdy cała materialna rzeczywistość – kosmos, czas i przestrzeń – jest przemijająca, Słowo Wcielone, Jezus Chrystus, jest wieczne.

3.2.2. Źródło nadziei

Ta nieprzemijalność jest źródłem chrześcijańskiej nadziei.
Nawet w obliczu apokaliptycznych znaków i lęku, wierni mają pewność, że obietnice Chrystusa są „żywym życiem”.

4. Wezwanie do czuwania i gotowości

Choć fragment Łk 21, 29-33 koncentruje się na znakach i nieprzemijalności Słowa, bezpośrednio po nim następuje wezwanie do czujności, które jest kluczowe dla katolickiej duchowości Adwentu.
„Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnego życia, aby ten dzień nie zaskoczył was znienacka, jak potrzask” (Łk 21, 34-35).
Jezus wzywa do duchowej trzeźwości i unikania rozproszenia przez doczesne troski.
Przygotowanie na przyjście Królestwa (czy to na końcu czasów, czy w chwili osobistej śmierci) wymaga czuwania i modlitwy, aby mieć siłę, by „ostać się przed Synem Człowieczym”.

5. Podsumowanie

Komentowany fragment Ewangelii Łukasza wzywa wiernych do:
- rozpoznawania znaków (drzewo figowe), które wskazują na bliskość Królestwa Bożego;
- życia w nadziei, opartej na niezmiennej i wiecznej prawdzie słów Jezusa: „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą”;
- czuwania i gotowości, aby przyjście Chrystusa nie zaskoczyło nas w stanie duchowej ociężałości.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FRIDAY, Weekday

GOSPEL - Lk 21:29-33 (Parable of the Fig Tree)

Jesus told his disciples a parable: "Look at the fig tree and all the trees. When you see them bud, you know for yourselves that summer is near. So you also, when you see all these things happening, know that the kingdom of God is near. Truly, I say to you, this generation will not pass away until all things take place. Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away."

MEDITATION

"Look," Jesus says, and tells us what his disciples can observe daily. In the reality around them, they could see changes taking place in nature and draw conclusions from them...

God speaks to us today through His Word, but we can find signs of His presence in everything around us. Through people and events, He wants to speak to you of His love and guide us in all that we feel lost in...

Jesus tells his disciples about the signs that testify to His coming. He also reminds them that the kingdom of God is near...

"Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away" (Luke 21:33)...

Jesus is already in Jerusalem. This is the final stage of His journey. He prepares His disciples, above all, but also the crowds fascinated by His achievements, as well as the critical and even hostile scribes and Pharisees, for what awaits Him. He encourages His listeners to learn to see and understand...

We see much, but we misinterpret it, focused on our own fears and troubles. We know how to recognize signs in the heavens and on the earth, but we fail this test of belonging to the Lord in the hour of trial. These words are also addressed to us...

Look at the tree, especially the tree of the cross. People do not want evil or suffering; they fear it. However, believers should see this as the beginning of hope. Everything that happens is a history of salvation. Ultimate salvation is achieved through the cross in everyday life. Not through our effort and correctness, but through accepting the Lord who gives His life for us at every moment...

The fig tree Jesus speaks of was one of the most frequently used symbols in the Bible. Here, it is used in the context of the end of the world. In Jewish culture, the fig tree signified peace, prosperity, and spiritual fruitfulness, and "sitting under one's fig tree" meant living in blessing and security
(cf. Micah 4:4)...

So when Jesus evokes the image of a fig tree sprouting buds, he speaks of recognizing the signs of the times: just as one knows summer is coming by its leaves, one recognizes God's nearness by the events of the world...

The fig tree bears fruit twice a year: in early spring and in late summer, and only those who wait patiently will see the ripe fruit. In this sense, the parable is also a call to patience and to remain faithful to the Word, which, as Jesus says, will never pass away. But this is not about the Word we hear, but rather about the Word that is realized in everyday life, in the Gospel way of life, by which we, Christians, should be recognized...

Jesus, teaching about the end of time, points to the ultimate fulfillment of God's promises. In biblical language, "heaven and earth" refer to the entire visible world, everything that seems permanent, certain, and unchanging to man. Jesus is saying, therefore, that even what seems most stable will eventually pass away...

Against the backdrop of this transience of the world, Jesus' words appear as the only truly reliable support. This is not just about His moral teaching, but about the entire Good News, the promises of salvation, His love and faithfulness...

Jesus does not claim that catastrophes or cosmic changes are the most important. For what is most important is what is imperishable: the word of God. These words will not pass away, because they are spoken by the One who is the Word (cf. Jn 1:1). They are rooted in God's faithfulness, point to the ultimate victory of good, and have the power to lead humanity to salvation in every age...

In practice, this means that a Christian can look to the future without fear: even if the world changes, falls apart, and loses its apparent stability—the word of Jesus remains a foundation that cannot be destroyed...

"Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away" (Lk 21:33). We seek certain and lasting points of support in life. In today's Gospel, Jesus reminds us that we all seek signs, want to prepare for what is to come, and ultimately, want to base our lives on a secure and reliable foundation...

All ad hoc means of ensuring our security prove insufficient. Only His words endure, only they can effectively give us strength and encouragement even
in the most difficult circumstances...

...Jesus, I ask for a love of life and a hopeful adherence to God's promises... I ask for the grace of faith that the mystery of salvation is being accomplished every day in my life... Thank you for enabling me to accept Your cross and live it...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Luke 21:29-33, The Parable of the Fig Tree

1. Introduction

Luke 21:29-33 is part of Jesus' so-called "eschatological discourse," in which Christ instructs his disciples about the signs preceding the end of time and about His second coming.
The key message is a call to vigilance, hope, and trust in the immutability of God's Word.

2. The Parable of the Fig Tree: Recognizing Signs (Luke 21:29-31)

"He told them a parable: Look at the fig tree and the other trees; when you see them putting out leaves, you know that summer is near.
So you also, when you see these things happening, know that the kingdom of God is near."
Jesus uses a simple agricultural analogy to explain to his disciples how to recognize the time of his coming.
Just as the appearance of leaves on the fig tree and other trees reliably heralds the arrival of summer, so certain signs herald the nearness of God's Kingdom.

2.1. The Fig Tree and Summer

In the biblical context and Catholic interpretation, "summer" symbolizes the time of harvest and the full realization of the Kingdom.
St. Thomas Aquinas, commenting on the analogous passage in Matthew (Matthew 24), explains that when a branch becomes tender and sprouts leaves,
this heralds the nearness of summer.
Aquinas suggests that these signs may refer either to the manifestation of the Antichrist's power or, in a positive sense, to the virtue and fortitude
of the saints, which will become evident as the Church begins to end.

2.2. "Salvation is near"

In the broader context of Luke's Gospel (Luke 21:28), Jesus calls us to "rise and lift up our heads," because "your salvation is near."
Pope Leo XIV emphasizes that this "day of the Lord" is not just the last day of history, but the Kingdom that draws near to every person in the coming Son
of God. Christ is the "sun of justice," and His coming is already present and active in the dramatic events of history.

3. The Permanence of Christ's Word (Luke 21:32-33)

"Truly I say to you, this generation will not pass away until all things come to pass. Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away."
This passage contains two profound promises that form the foundation of Christian hope.

3.1. Interpreting "This Generation"

The statement, "This generation will not pass away until all things come to pass," is one of the most debated in the New Testament.
Traditional Catholic exegesis offers several key interpretations, none of which undermine the authority of Christ's Word.

3.1.1. Generation as the Humanity of Believers

St. Thomas Aquinas, in his interpretation of Matthew 24, rejects the view that these prophecies refer solely to the destruction of Jerusalem (which occurred shortly after the generation in question).
Instead, he proposes that "this generation" refers to all believers—"the generation of those who seek Him" ??(Ps. 24:6).
In this sense, the Church's faith will not cease until the end of time.

3.1.2. Generation as the Duration of Signs

Some Church Fathers, such as St. Augustine, suggested that "this generation" could mean that these signs would begin to unfold in the lives of those who heard them, and that the process of their fulfillment would continue.

3.1.3. Generation as the Jewish Nation

Another interpretation relates this to the Jewish nation, which will not pass away as a people until all the messianic promises are fulfilled.
In an eschatological context, the most important message is that God will fully and visibly fulfill all His promises, and the Church, as a community of believers, will endure.

3.2. The Immutability of Jesus' Words

The promise: "Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away" is the central point of this passage, also repeated in the Gospels of Matthew and Mark.

3.2.1. Absolute Truth

This sentence is a solemn affirmation of the absolute, eternal, and unchanging truth of Jesus' words.
While all material reality—cosmos, time, and space—is transitory, the Incarnate Word, Jesus Christ, is eternal.

3.2.2. The Source of Hope

This permanence is the source of Christian hope.
Even in the face of apocalyptic signs and fear, the faithful are assured that Christ's promises are "living life."

4. A Call to Vigilance and Preparedness

Although Luke 21:29-33 focuses on the signs and the permanence of the Word, it is immediately followed by a call to vigilance, which is central to Catholic Advent spirituality.
“Take heed to yourselves, lest your hearts be weighed down with dissipation, drunkenness, and worries of this life, and that day catch you unawares like
a trap” (Luke 21:34-35).
Jesus calls for spiritual sobriety and avoiding the distraction of earthly worries.
Preparing for the coming of the Kingdom (whether at the end of time or at the moment of personal death) requires vigilance and prayer to have the strength to “stand before the Son of Man.”

5. Summary

The commented passage from Luke’s Gospel calls upon the faithful to:
- recognize the signs (the fig tree) that indicate the nearness of God’s Kingdom;
- live in hope, based on the unchanging and eternal truth of Jesus’ words: “Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away”;
- be vigilant and ready so that Christ’s coming does not catch us in a state of spiritual heaviness.

 

 


 

Flag Counter