SOBOTA, Wspomnienie św. Cecylii, dziewicy i męczennicy

EWANGELIA - Łk 20, 27-40 (Uduchowione życie zmartwychwstałych)

Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: «Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: „Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat pojmie ją za żonę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu”. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy pojął żonę i zmarł bezdzietnie. Pojął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę».
Jezus im odpowiedział: «Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym
i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.
A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją».
Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: «Nauczycielu, dobrze powiedziałeś». I już o nic nie śmieli Go pytać.

MEDYTACJA

Pytanie saduceuszów to skomplikowany przypadek, który raczej ma na celu ośmieszenie idei zmartwychwstania niż uzyskanie konkretnej odpowiedzi. Jednak Jezus wysłuchuje go i odpowiada...

Jezus pokazuje saduceuszom, że świat po zmartwychwstaniu będzie zupełnie inny. Czasem nasze trudności wynikają z tego, że choć pytamy, oczekujemy jednej konkretnej odpowiedzi i nie możemy pogodzić się z tym, że słyszymy inną. Jezus zaprasza saduceuszów, żeby zmienili punkt widzenia i uwierzyli
w zmartwychwstanie...

"Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją" (Łk 20, 38). Św. Paweł z wielkim zapałem apostolskim przypominał, że "w życiu
i śmierci należymy do Pana". Ta świadomość życia "dla" jest człowiekowi bardzo potrzebna. Zdarza się bowiem, że wielu osamotnionych ludzi żali się, że nie mają dla kogo żyć. A przecież Bóg ich również pragnie, mogą i powinni żyć dla niego...

W wielkim porządku stworzenia każdy z nas, nawet najbardziej skromny i niezauważalny przez wielu ludzi, przed Bogiem ma swoje miejsce...

Wiara w zmartwychwstanie umarłych i życie wieczne została sformułowana w Izraelu dosyć późno. Nie wynikała ona z przekonania o nieśmiertelności duszy, ale opierała się na obietnicy i pomocy Boga. Nasza wiara w zmartwychwstanie zakorzeniona jest w zmartwychwstaniu Jezusa. Zmartwychwstanie to życie
w Panu i z Panem...

Mówienie o zmartwychwstaniu ciał było obce kulturze greckiej, bo ona gardziła materią. Zmartwychwstanie Chrystusa i wiara chrześcijan, zbudowana na tej rzeczywistości, była radykalną nowością w ówczesnych realiach. Dlatego też najlepszą definicją ucznia i apostoła jest bycie świadkiem zmartwychwstania...

Zachować swoją tożsamość. Świat niejednokrotnie kwestionuje nasze prawdy wiary i sposób życia. Tak było zawsze. Dlatego też tak ważne jest, aby nie przywiązywać się do form i zwyczajów, które są zależne od uwarunkowań czasu i kultury, lecz pozwalać na oczyszczenie ich i życie prawdziwą nauką wiary. Przyzwyczajenia i stare formy są ciągłym wyzwaniem...

Saduceusze, którzy próbują „złapać” Jezusa w pułapkę. Byli wpływową elitą religijną i polityczną, arystokracją kapłańską związaną ze świątynią jerozolimską. Uznawali jedynie Pięcioksiąg Mojżesza, dlatego odrzucali wiarę w zmartwychwstanie, anioły i życie po śmierci – o czym te księgi nie wspominają, piszą o tym starotestamentalne księgi prorockie czy mądrościowe...

Jezus, odpowiadając Saducuszom słowami Mojżesza o „Bogu Abrahama, Izaaka i Jakuba”, używa ich własnego autorytetu Pisma, by wykazać, że Bóg jest Bogiem żywych (bo tak o nich mówi, choć byli zmarli). To subtelna, ale mistrzowska zagrywka teologiczna, która pokazuje, że nawet tekst, który saduceusze uważali za „bezpieczny”, zawiera w sobie zapowiedź życia wiecznego...

Saduceusze zadają pytanie o kobietę, która miała siedmiu mężów (kolejnych braci). Którego z nich będzie żoną w niebie? Jezus, odpowiadając, mówi im o innej rzeczywistości, która będzie w niebie. Tam życie będzie polegało na innych zasadach niż to obecne...

Jezus zaprasza nas do pełni życia, do spełnienia, do zaryzykowania, do zmiany w kogoś bardziej ewangelicznego, do zmieniania na lepsze otaczającego nas świata, do wyruszenia w drogę, a nie do stania w miejscu. Spróbujmy...

Bóg omija wszystkie zastawione na Niego intelektualne pułapki, zostawiając przestrzeń dla tego, co w wierze najważniejsze: ufności serca. Nie zabraknie jej temu, kto odczytuje życie w świetle, rzuconym przez Ewangelię...

Z faktu, że Bóg żyje i z Niego wychodzi wszelkie życie, wypływa status naszego życia. Człowiek żyje Nim, aktualnie i cały czas. Pytanie o formę w przestrzeni życia po śmierci znajduje odpowiedź: to będzie takie życie, jakim żyje Bóg, bo On jest życiem. Nic z wcześniejszych etapów egzystencji nie zostaje zniszczone ani zakwestionowane, lecz zgodnie ze specyfiką funkcjonowania Boga następuje rozwój...

Jezus przeprowadza rozmówców od pytania „jak” do pytania „Kto”. Znajomość korzeni/źródła daje ogląd możliwości życia. Warto skoncentrować na Bogu uwagę, by iść za i z Nim, a wtedy zobaczymy dynamikę życia w nas i przed nami...

...Jezu, proszę o wiarę i głęboką radość, że jestem powołany do życia z Bogiem na wieczność... Proszę o łaskę żywej wiary w zmartwychwstanie ciała... Dziękuję za Bożą łagodność w oczyszczaniu mnie z tego, co mało duchowe...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Łk 20, 27-40 Uduchowione życie zmartwychwstałych

1. Wprowadzenie

Fragment Ewangelii według Świętego Łukasza (Łk 20, 27-40) stanowi jedno z najważniejszych pouczeń Jezusa dotyczących życia wiecznego i natury zmartwychwstania.
Ten fragment nie tylko odpowiada na podchwytliwe pytanie Saduceuszy, ale także odsłania przed nami chwałę przyszłego wieku i ostateczną rzeczywistość naszego związku z Bogiem.

2. Wprowadzenie do kontekstu: podchwytliwe pytanie Saduceuszy

W tym fragmencie Ewangelii, Jezus mierzy się z dwiema grupami, które próbują Go schwytać na słowie.
Najpierw są to ci, którzy pytają o podatek dla cesarza, na co Jezus odpowiada: „Oddajcie więc, co cesarskie, cesarzowi, a co Boskie, Bogu”.
Po tym, jak to zdumiewające słowo uciszyło Jego przeciwników, pojawiają się Saduceusze.

Saduceusze stanowili wpływową grupę w judaizmie, która, w przeciwieństwie do faryzeuszy, nie wierzyła w zmartwychwstanie umarłych.
Uważali, że zbawienie nie dotyczy ani duszy, ani ciała.
Aby podważyć wiarę w zmartwychwstanie, posłużyli się skrajnym przykładem opartym na prawie Mojżeszowym, zwanym lewiratem (Pwt 25, 5-10).
Prawo to nakazywało, by brat zmarłego bezdzietnie mężczyzny poślubił wdowę, aby "wzbudzić potomstwo swemu bratu".

Saduceusze przedstawili hipotetyczny przypadek kobiety, która kolejno poślubiła siedmiu braci, z których żaden nie pozostawił potomstwa.
Ich pytanie było proste i miało być pułapką: „W czasie zmartwychwstania, żoną którego z nich będzie ta kobieta?”.
W ten sposób próbowali sprowadzić zmartwychwstanie do kontynuacji ziemskich stosunków i posiadania.

3. Błąd Saduceuszy: niezrozumienie Pisma i mocy Bożej

Jezus, odpowiadając im, wskazuje na pierwotną przyczynę ich błędu: „Błądzicie, nie znając Pisma ani mocy Bożej”.
Święty Tomasz z Akwinu komentuje, że błąd ten wynikał z nieznajomości Pisma i mierzenia mocy Bożej według rzeczy niższych.
Saduceusze, myśląc o zmartwychwstaniu, wyobrażali sobie, że będzie ono kontynuacją doczesnego życia, w którym każdy będzie miał swoją żonę i majątek.

3.1. Zmartwychwstanie a małżeństwo

Jezus koryguje to błędne wyobrażenie, wyjaśniając, że życie po zmartwychwstaniu jest radykalnie inne od życia doczesnego.

„Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą.
Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w zmartwychwstaniu, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić.
Już bowiem nie mogą umrzeć, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania”.

W tym świecie, w którym panuje śmierć, małżeństwo jest dozwolone i jest częścią porządku stworzenia.
Jest ono naturalną pociechą dla człowieka, który nie może trwać w sobie, i pragnieniem natury, by zachować się w potomstwie.
Z tego powodu ustanowiono prawo lewiratu – by podtrzymać ród i dziedzictwo.

Jednak w przyszłym wieku, po zmartwychwstaniu, cel małżeństwa ustaje.
Małżeństwo jest ustanowione w celu prokreacji i trwania rodu w obliczu śmierci.
Skoro w zmartwychwstaniu ludzie „nie mogą już umrzeć” i są przeznaczeni do stanu anielskiego, przywdziewając szatę niezniszczalności, potrzeba zawierania małżeństw zanika.

Zmartwychwstali są „jak aniołowie w niebie”, stając się dziećmi Bożymi, ponieważ są dziećmi zmartwychwstania.
Choć ich substancja, czyli ciało, zostaje przywrócona do życia, przechodzi ono w stan anielski.

4. Potwierdzenie Zmartwychwstania: Bóg żywych

Następnie Jezus przechodzi do sedna sprawy, czyli do potwierdzenia samej prawdy o zmartwychwstaniu, którą Saduceusze negowali.
Odwołuje się do autorytetu Mojżesza, którego księgi Saduceusze uznawali za najważniejsze.

„A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz objawił w opowiadaniu o krzewie, gdzie nazywa Pana 'Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba'.
Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją”.

To odwołanie jest potężnym argumentem teologicznym.
Jeśli Bóg jest Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba, to znaczy, że ci patriarchowie muszą żyć.
Bóg, który jest Życiem, nie może być związany z nieistnieniem. Dla Niego wszyscy żyją.

Tertulian, komentując to, podkreśla, że Jezus potwierdził zmartwychwstanie w pełnym sensie, w jakim było ono negowane przez Saduceuszy – jako zmartwychwstanie całego człowieka, obu jego natur.
Zmartwychwstanie to nie jest powrót do tego samego sposobu życia, ale przejście do nowej, chwalebnej egzystencji.

5. Znaczenie dla życia chrześcijańskiego

Słowa Jezusa mają głębokie implikacje dla naszego życia.

5.1. Perspektywa wieczności

Jezus wzywa nas, byśmy nie mierzyli życia wiecznego miarą doczesnych trosk i pragnień.
Nasze ziemskie relacje, choć cenne i święte, są tymczasowe.
W zmartwychwstaniu zostaną one przekształcone w coś wyższego – w pełne synostwo Boże i równość z aniołami.
Nasza nadzieja nie jest w powrocie do starego porządku, ale w przejściu do chwały.

5.2. Konieczność studiowania Pisma Świętego

Jezus gani Saduceuszy za to, że „nie znają Pisma”.
To przypomnienie, że unikanie błędu i zrozumienie prawdy o Bogu i Jego mocy wymaga medytacji nad Jego przykazaniami i poszukiwania Pisma.
Ci, którzy nie badają Pisma, łatwo wpadają w błąd.

5.3. Ostrzeżenie przed pychą i pozorem

Po uciszeniu Saduceuszy, Jezus zwraca się do uczniów, ostrzegając ich przed uczonymi w Piśmie (skrybami), którzy „lubią chodzić w długich szatach, i lubią pozdrowienia na rynkach, i najlepsze miejsca w synagogach i miejsca zaszczytne na ucztach”.
Ci, którzy „pożerają domy wdów i dla pozoru długo się modlą”, otrzymają surowszy wyrok.
Jest to wyraźne ostrzeżenie przed hipokryzją i miłością do zewnętrznych zaszczytów.
Prawdziwa wiara nie polega na zewnętrznej pompie, ale na wewnętrznej sprawiedliwości i miłości.

6. Podsumowanie

Fragment Ewangelii Łk 20, 27-40 uczy nas, że zmartwychwstanie nie jest prostą reanimacją, ale przemianą w stan chwały, w którym stajemy się nieśmiertelni i równi aniołom.
Małżeństwo, ustanowione dla tego wieku, ustaje w przyszłym, ponieważ ustaje śmierć.
Najważniejsza prawda, jaką Jezus nam objawia, to fakt, że Bóg jest Bogiem żywych.
To zapewnia nam nadzieję, że nasi zmarli bliscy, a ostatecznie my sami, żyjemy i będziemy żyć w Nim.

Niech ta prawda o życiu wiecznym umacnia nas w pielgrzymce wiary i zachęca do głębszego poznawania Pisma Świętego, abyśmy uniknęli błędu i w pełni zrozumieli moc Bożą.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

SATURDAY, Memorial of St. Cecilia, Virgin and Martyr

GOSPEL - Lk 20:27-40 (The Spiritual Life of the Resurrected)

Some Sadducees, who say there is no resurrection, came to Jesus and put this question to him: "Teacher, Moses wrote for us: 'If a man's brother dies, having a wife, and leaving no children, his brother must marry her and raise up offspring for his brother.' Now there were seven brothers. The first married a wife and died childless. The second married her, and then the third; and so all died, leaving no children. Finally, the woman died. So in the resurrection, whose wife will she be? For all the seven had her as their wife."
Jesus answered them: "The children of this world marry and are given in marriage. But those who are considered worthy to share in the world to come and in the resurrection from the dead will neither marry nor be given in marriage. For they can no longer die, for they are equal to angels and are children of God, being sharers in the resurrection.
And that the dead are raised, Moses himself indicated in the passage about the bush, when he calls the Lord "the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob." God is not the God of the dead, but of the living; for all live to Him."
Some of the scribes said to him, "Teacher, you have spoken correctly." And they no longer dared to ask Him anything.

MEDITATION

The Sadducees' question is a complicated one, intended more to ridicule the idea of ??resurrection than to obtain a specific answer. Yet Jesus hears it and answers...

Jesus shows the Sadducees that the world after the resurrection will be completely different. Sometimes our difficulties stem from the fact that, even though we ask, we expect one specific answer and cannot accept hearing another. Jesus invites the Sadducees to change their perspective and believe in the resurrection...

"God is not the God of the dead, but of the living; for all live for him" (Luke 20:38). St. Paul, with great apostolic zeal, reminded us that "in life and in death we belong to the Lord." This awareness of living "for" is very necessary for humanity. Many lonely people sometimes complain that they have no one to live for. Yet God desires them too; they can and should live for him...

In the great order of creation, each of us, even the most humble and unnoticed by many, has a place before God...

Faith in the resurrection of the dead and eternal life was formulated relatively late in Israel. It did not stem from a belief in the immortality of the soul, but was based on God's promise and help. Our faith in the resurrection is rooted in the resurrection of Jesus. Resurrection is life in and with the Lord...

Speaking of the resurrection of the body was alien to Greek culture, which despised matter. The resurrection of Christ and the Christian faith, built on this reality, was a radical innovation in the realities of the time. Therefore, the best definition of a disciple and apostle is being a witness to the resurrection...

Maintain our identity. The world often questions our truths of faith and way of life. This has always been the case. Therefore, it is so important not to cling to forms and customs that are dependent on the conditions of time and culture, but to allow them to be purified and to live the true teachings of faith. Habits and old forms are a constant challenge...

The Sadducees, who try to "trap" Jesus. They were an influential religious and political elite, a priestly aristocracy connected to the Temple in Jerusalem. They recognized only the Pentateuch of Moses, and therefore rejected belief in the resurrection, angels, and life after death – which these books do not mention, but which the Old Testament prophets and wisdom books do...

Jesus, responding to the Sadducees with Moses' words about "the God of Abraham, Isaac, and Jacob," uses their own scriptural authority to demonstrate that God is the God of the living (because he so speaks of them, even though they were dead). It's a subtle but masterful theological maneuver, demonstrating that even a text the Sadducees considered "safe" contains a prophecy of eternal life...

The Sadducees ask about a woman who had seven husbands (successive brothers). Which of them will she be married to in heaven? Jesus, in response, tells them of a different reality, one that will exist in heaven. Life there will be based on different principles than the present one...

Jesus invites us to live fully, to fulfillment, to take risks, to become someone more evangelical, to change the world around us for the better, to set out on
a journey rather than to stand still. Let's try...

God bypasses all the intellectual traps set for Him, leaving room for what is most important in faith: trust in the heart. This will not be lacking for anyone who interprets life in the light shed by the Gospel...

The status of our lives flows from the fact that God lives and from Him all life flows. Man lives from Him, currently and continually. The question of form in the space of life after death finds an answer: it will be the life that God lives, because He is life. Nothing from the previous stages of existence is destroyed or questioned, but development occurs in accordance with the specific functioning of God...

Jesus guides his interlocutors from the question of "how" to the question of "who." Knowing the roots/source provides insight into the possibilities of life.
It is worth focusing our attention on God, following Him and with Him, and then we will see the dynamics of life within us and before us...

...Jesus, I ask for faith and profound joy that I am called to live with God for eternity... I ask for the grace of living faith in the resurrection of the body...
I thank God for his gentleness in cleansing me of what is unspiritual...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Luke 20:27-40: The Spiritual Life of the Resurrected

1. Introduction

The Gospel passage according to Saint Luke (Luke 20:27-40) is one of Jesus' most important teachings on eternal life and the nature of the resurrection.
This passage not only answers the Sadducees' trick question, but also reveals to us the glory of the future age and the ultimate reality of our relationship with God.

2. Contextual Introduction: The Sadducees' Trick Question

In this Gospel passage, Jesus faces two groups who try to trap Him in a word.
First, there are those who ask about the tax due to Caesar, to which Jesus replies, "Render therefore to Caesar what is Caesar's, and to God what is God's."
After this astonishing word silenced His opponents, the Sadducees appeared.

The Sadducees were an influential group in Judaism who, unlike the Pharisees, did not believe in the resurrection of the dead.
They believed that salvation concerned neither the soul nor the body.
To undermine belief in the resurrection, they used an extreme example based on Mosaic law, called levirate marriage (Deuteronomy 25:5-10).
This law required the brother of a man who died childless to marry a widow to "raise up offspring for his brother."

The Sadducees presented a hypothetical case of a woman who had successively married seven brothers, none of whom left any children.
Their question was simple and intended as a trap: "In the resurrection, whose wife will this woman be?"
In this way, they attempted to reduce the resurrection to a continuation of earthly relationships and possessions.

3. The Sadducees' Error: Misunderstanding Scripture and the Power of God

Jesus, in response, points to the root cause of their error: "You err, not knowing Scripture or the power of God."
St. Thomas Aquinas comments that this error stemmed from ignorance of Scripture and measuring God's power by inferior things.
The Sadducees, thinking about the resurrection, imagined it to be a continuation of earthly life, in which each person would have his own wife and property.

3.1. The Resurrection and Marriage

Jesus corrects this misconception, explaining that life after the resurrection is radically different from earthly life.

"The children of this world marry and are given in marriage.
But those who are considered worthy to share in the world to come and in the resurrection will neither marry nor be given in marriage.
For they can no longer die, for they are equal to angels and are children of God, being partakers of the resurrection."

In this world, where death reigns, marriage is permitted and is part of the order of creation.
It is a natural consolation for man who cannot persevere in himself, and nature's desire to perpetuate itself in offspring.
For this reason, the law of levirate was established—to maintain lineage and inheritance.

However, in the age to come, after the resurrection, the purpose of marriage ceases.
Marriage is established for procreation and the perpetuation of the lineage in the face of death.
Since in the resurrection people "can no longer die" and are destined for the angelic state, having donned the garment of incorruptibility, the need for marriage disappears.

The resurrected are "like angels in heaven," becoming children of God because they are children of the resurrection.
Although their substance, that is, their body, is restored to life, it passes into the angelic state.

4. Confirmation of the Resurrection: God of the Living

Jesus then gets to the heart of the matter, namely, confirming the very truth of the resurrection, which the Sadducees denied.
He appeals to the authority of Moses, whose books the Sadducees considered most important.

"And that the dead are raised, Moses also revealed this in the story of the bush, where he calls the Lord 'the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob.
"God is not the God of the dead, but of the living; for all live for Him."

This reference is a powerful theological argument.
If God is the God of Abraham, Isaac, and Jacob, it means that these patriarchs must live.
God, who is Life, cannot be bound to nonexistence. For Him, all live.

Tertullian, commenting on this, emphasizes that Jesus affirmed the resurrection in the full sense in which it was denied by the Sadducees—as
the resurrection of the whole person, of both their natures.
Resurrection is not a return to the same way of life, but a passage to a new, glorious existence.

5. Significance for the Christian Life

Jesus' words have profound implications for our lives.

5.1. The Perspective of Eternity

Jesus calls us not to measure eternal life by our earthly concerns and desires.
Our earthly relationships, though precious and holy, are temporary.
In the resurrection, they will be transformed into something higher—full sonship with God and equality with the angels.
Our hope is not in a return to the old order, but in a passage to glory.

5.2. The Necessity of Studying Scripture

Jesus rebukes the Sadducees for being "ignorant of the Scriptures."
This is a reminder that avoiding error and understanding the truth about God and His power requires meditating on His commandments and searching the Scriptures.
Those who do not search the Scriptures easily fall into error.

5.3. A Warning Against Pride and Pretense

After silencing the Sadducees, Jesus addresses the disciples, warning them about the scribes who "love to walk in long robes, and love greetings in the marketplaces, and the best seats in the synagogues, and the places of honor at banquets."
Those who "devour widows' houses and, for the sake of appearance, make long prayers" will receive a harsher judgment.
This is a clear warning against hypocrisy and love for external honors.
True faith is not about external pomp, but about inner righteousness and love.

6. Summary

The Gospel passage Luke 20:27-40 teaches us that the resurrection is not a simple resuscitation, but a transformation into a state of glory in which we become immortal and equal to the angels.
Marriage, established for this age, ceases in the next because death ceases.
The most important truth that Jesus reveals to us is that God is the God of the living.
This gives us hope that our deceased loved ones, and ultimately we ourselves, live and will live in Him.

May this truth about eternal life strengthen us on our pilgrimage of faith and encourage us to delve deeper into the Scriptures, so that we may avoid error and fully understand God's power.