PIĄTEK, Dzień powszedni

EWANGELIA - Łk 17, 26-37 (Dzień Syna Człowieczego nadejdzie niespodziewanie)

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki;
a przyszedł potop i wygubił wszystkich.
Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba „deszcz ognia i siarki” i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.
W owym dniu, kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Miejcie
w pamięci żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je.
Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą razem mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona».
Pytali Go: «Gdzie, Panie?» On im odpowiedział: «Gdzie jest padlina, tam zgromadzą się i sępy».

MEDYTACJA

Opowieści o Noem i Locie to historie wielkich kataklizmów: potopu i zniszczenia Sodomy. Jednocześnie są to historie ocalenia, historie Bożej opieki i troski. To historie kryzysu, z którego Bóg powołał nowe życie..

Czasem Bóg zaprasza nas do podjęcia wielkich wyzwań wymagających odwagi, hojności i dużej wolności: do patrzenia w niejasną przyszłość z nadzieją
i ufnością w Jego opiekę...

Niekiedy Boże zaproszenia wiążą się z rozstaniami. Oddalenie się od osób, które kochamy, o które się troszczymy, często wydaje się bardzo trudne. Jednak nierzadko łagodny dystans, który wtedy powstaje, Bóg wypełnia nowym życiem...

"z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła nie poznali Twórcy" (Mdr 13, 1)...

Autor Księgi Mądrości pokazuje nam pewien paradoks. Z jednej strony mówi o tym, jak łatwo jest dostrzec Boga oglądając Jego dzieła, z drugiej podkreśla, że mało ludzi jest w stanie to czynić. Kluczem do zrozumienia jest tu wiara. Wszystko od niej zależy. Widząc tę sama rzeczywistość, można odczytywać w niej ślady Boga albo zupełnie ich nie dostrzegać...

Rzeczy przyszłe bardzo nas intrygują, a jednocześnie konfrontują nas z wyobrażeniami i lękami dotyczącymi naszych losów, sądu ostatecznego oraz kwestii zbawienia czy potępienia. Jezus przypomina uczniom, że sąd ostateczny to nie sprawa dalekiej przyszłości, ale to nasza codzienność...

Tam, gdzie żyjemy, nasza zwyczajna codzienna historia jest ‘miejscem i czasem’ zbawienia. Trzeba ją tylko przeżywać w duchu ‘zaczynu królestwa’ a nie ‘kwasu faryzeuszów’. Żyjemy w czasie i przestrzeni, ale królestwo Boże realizuje się tam, gdzie człowiek świadomie wybiera to, co zgodne z Bożą wolą...

Zabezpieczamy swoje życie, oddając je. Nie jesteśmy w stanie zabezpieczyć się przed przemijaniem i śmiercią. Gubimy się, jednak, chcąc zbawić się na własną rękę. Zachowujemy swoje życie na wieczność przez to, że oddajemy je z miłości. To jest kwintesencja Ewangelii, kryterium rozeznawania i podejmowania wyborów...

Wspomniana przez Jezusa żona Lota (Łk 17, 32) pojawia się tylko raz w Biblii, w Księdze Rodzaju (Rdz 19, 26). Podczas ucieczki z Sodomy odwróciła się, by spojrzeć na miasto, które Bóg właśnie niszczył, i zamieniła się w słup soli. W tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej ten gest oznaczał nostalgię za dawnym życiem, przywiązanie do grzechu i tego, co miało się zostawić za sobą...

W okolicach Morza Martwego pokazuje się wapienne formacje zwane „żoną Lota” jako przypomnienie, że ktoś nie potrafi oderwać wzroku od przeszłości, nie ruszył naprawdę w stronę Boga. Ten opis końca świata zaczerpnięty z potopu nie pasuje do naszego postrzegania świata. Dziś bardziej motywuje nas do dobrego życia nie strach przed piekłem, ale perspektywa nieba...

W swoim chrześcijańskim zmaganiu z grzechem, lękami, niewiarą we własne siły, kompleksami i egocentryzmem odkrywamy Boga jako Miłość troskliwą, czułą, przebaczającą, otwartą, motywującą do zmiany, spojrzenia z nowym początkiem w przyszłość dającą życie. Czekamy bardziej na spotkanie z Miłosierną Miłością niż z obrazem Boga czyhającego na nasze wpadki...

Pod wieczór życia będziemy sądzeni z miłości i spotkamy się z Miłością. Oby ten rozrachunek dla nas był pozytywny...

Wobec chwalebnego przyjścia Chrystusa można przyjąć skrajnie różne postawy. Można obsesyjnie wyszukiwać nadzwyczajne sytuacje, wyliczać, kiedy to nastąpi, oraz wieszczyć, że to czy inne wydarzenie oznacza koniec świata. Na drugim biegunie jest ignorancja, brak jakiejkolwiek refleksji nad Paruzją i jej znaczeniem dla człowieka...

Jak pokazują biblijne historie, ocaleni zostają ci, którzy podobnie jak inni jedzą, piją, zajmują się swoim życiem, ale jednocześnie są czujni i otwarci na Boże przychodzenie. Trwanie w zasłuchaniu się w Boży głos i nieustanne pragnienie bycia z Bogiem bliżej, zawsze i codziennie, to najlepsze przygotowanie na Jego przyjście...

...Jezu, proszę o głęboką radość z życia i z Twojego przyjścia... Proszę o łaskę zrozumienia, że królestwo Boże realizuje się i jest obecne w mojej codzienności... Dziękuję za znaki Twojej obecności na co dzień...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Łk 17, 26-37, Dzień Syna Człowieczego nadejdzie niespodziewanie

1. Wprowadzenie

Ewangelia, którą dziś rozważamy, fragment z siedemnastego rozdziału Łukasza (Łk 17, 26-37), jest jednym z najbardziej przejmujących i naglących ostrzeżeń, jakie Jezus daje swoim uczniom.
Mówi o Dniu Syna Człowieczego, o Jego objawieniu się, i wzywa nas do ciągłej czujności i radykalnego oderwania się od tego, co ziemskie.
Jezus przedstawia ten ostateczny Dzień, porównując go do dwóch dramatycznych wydarzeń z historii zbawienia: potopu za dni Noego oraz zniszczenia Sodomy za dni Lota.

2. Nieoczekiwany dzień Syna Człowieczego

Jezus wyraźnie stwierdza, że Jego powtórne przyjście będzie równie nagłe i nieoczekiwane, jak katastrofy w czasach Noego i Lota.

2.1. Czasy Noego: koncentracja na codzienności

W czasach Noego, ludzie żyli w sposób, który z pozoru wydawał się normalny: „jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali”.
Święty Tomasz z Akwinu, komentując podobny fragment z Ewangelii Mateusza, wyjaśnia, że to koncentracja na troskach cielesnych jest przyczyną, dla której człowiek „nie spodziewa się przyszłego przyjścia”.
Ludzie ci byli pochłonięci doczesnymi pragnieniami i rozkoszami, takimi jak „hulanki i pijaństwo” oraz „rozpusta i wyuzdanie” (por. Rz 13:13).
Nie wiedzieli, co ich czeka, „aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich”.

2.2. Czasy Lota: uwięzienie w sprawach świata

Podobnie było w dniach Lota.
Ludzie w Sodomie „jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali”.
Te czynności same w sobie nie są złe; są to podstawowe elementy życia społecznego i ekonomicznego.
Jednak Jezus podkreśla, że w dniu, gdy Lot opuścił Sodomę, „spadł z nieba deszcz ognia i siarki i zniszczył wszystkich”.

W obu przypadkach, problemem nie było samo wykonywanie codziennych czynności, ale całkowite zatracenie się w nich, prowadzące do duchowej ślepoty
i braku gotowości na Bożą interwencję.
Koniec świata za dni Noego był „na odcięcie grzechów cielesnych” przez wodę; koniec świata, który ma nadejść, będzie karą ogniem, ponieważ „miłość ostygnie”.

3. Wezwanie do radykalnego oderwania

W obliczu tej nieuchronnej i nieoczekiwanej chwili, Jezus wzywa do radykalnej postawy.
„W owym dniu, kto będzie na dachu, a jego rzeczy w domu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto będzie na polu, niech nie wraca do tyłu”.
To wezwanie do natychmiastowego działania i unikania powrotu do przeszłości jest kluczowe.

3.1. Nie oglądaj się za siebie

Jezus ostrzega: „Pamiętajcie o żonie Lota”.
Żona Lota, uciekając z Sodomy, spojrzała za siebie, tęskniąc za życiem, które porzuciła, i zamieniła się w słup soli (por. Rdz 19:26).
Święty Augustyn interpretuje to jako ostrzeżenie, abyśmy nie tęsknili za przeszłym życiem, które wyrzekliśmy się.

Ambroży z Mediolanu zauważa, że to polecenie, aby nie schodzić z dachu po swoje rzeczy ani nie wracać z pola, jest wskazówką dotyczącą środków bezpieczeństwa w obliczu przyszłych niebezpieczeństw.
Jest to wezwanie do natychmiastowej i bezwarunkowej rezygnacji z przywiązania do dóbr materialnych w obliczu ostatecznego sądu.

3.2. Paradoks zbawienia

Jezus podsumowuje tę zasadę w głębokim paradoksie: „Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je, a kto je straci, zachowa je”.
Oznacza to, że próba zabezpieczenia swojego życia w sensie doczesnym – gromadzenie majątku, budowanie ziemskich zabezpieczeń, unikanie poświęcenia – ostatecznie prowadzi do utraty życia wiecznego.
Natomiast ten, kto jest gotów „stracić” swoje życie dla Chrystusa i Królestwa, czyli żyć w radykalnym oderwaniu i czujności, ten je zachowa.

4. Rozdzielenie i Sąd Ostateczny

Dzień Syna Człowieczego będzie dniem nieodwołalnego rozdzielenia.
„Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym łóżku: jeden będzie wzięty, a drugi pozostawiony.
Dwie będą razem mełły: jedna będzie wzięta, a druga pozostawiona”.
Podobne obrazy znajdujemy w Ewangelii Mateusza (Mt 24, 40-41) 5.
Dwie osoby wykonują tę samą, codzienną pracę – spanie w jednym łóżku lub mielenie ziarna.
Jednakże, w momencie objawienia się Syna Człowieczego, nastąpi ostateczna selekcja.

Wzięcie i pozostawienie nie zależy od zewnętrznych okoliczności, ale od wewnętrznej postawy i gotowości.
Jest to moment, w którym dobrzy zostaną oddzieleni od złych.
Sprawiedliwi wówczas „będą jaśnieć jak słońce w królestwie Ojca swego”, a potępieni zostaną wrzuceni do „pieca ognistego, gdzie będzie płacz i zgrzytanie zębów”.

5. Gdzie i kiedy?

Na koniec uczniowie pytają: „Gdzie, Panie?”.
Odpowiedź Jezusa jest tajemnicza i obrazowa: „Gdzie jest padlina, tam zbiorą się sępy”.
Ta enigmatyczna odpowiedź (Łk 17:37) jest często interpretowana jako zapowiedź, że Sąd Boży i objawienie się Syna Człowieczego nastąpią tam, gdzie jest tego duchowa potrzeba, gdzie zło osiągnęło swój szczyt, lub gdzie zgromadzą się ci, którzy są duchowo martwi (padlina).

Choć Jezus mówi o znakach, które poprzedzą Jego przyjście (np. w Łk 21:29-31 i Mk 13:28-29), to jednak podkreśla, że nikt nie zna dokładnego „dnia ani godziny”.
Niepewność co do czasu jest celowa, abyśmy byli stale czujni.

6. Wnioski

Komentowany fragment Ewangelii Łukasza jest istotną katechezą eschatologiczną, która wzywa nas do:

6.1. Oderwania od doczesności

Nie możemy pozwolić, aby codzienne troski o jedzenie, picie, kupowanie czy budowanie, choć konieczne, stały się naszym jedynym celem i uśpiły naszą duchową czujność.

6.2. Radykalnego wyboru

Musimy być gotowi porzucić wszystko w jednej chwili i nie oglądać się za siebie, pamiętając o tragicznym błędzie żony Lota.

6.3. Ciągłej gotowości

Dzień Syna Człowieczego przyjdzie niespodziewanie.
Naszym zadaniem jest czuwać i modlić się, abyśmy mieli siłę uciec przed tymi rzeczami i stanąć przed Synem Człowieczym.
To nie jest wezwanie do paniki, lecz do życia w świetle wieczności, tak aby Dzień Pański nie zaskoczył nas.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

FRIDAY, Weekday

GOSPEL - Lk 17:26-37 (The Day of the Son of Man Will Arrive Suddenly)

Jesus said to his disciples:
"As it was in the days of Noah, so it will be in the days of the Son of Man: they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day Noah entered the ark. Then the flood came and destroyed them all.
Just as it was in the days of Lot: they were eating and drinking, buying and selling, planting and building. But on the day Lot left Sodom, it rained fire and brimstone from heaven and destroyed them all. So it will be on the day when the Son of Man is revealed.
On that day, whoever is on the housetop, and his belongings are in the house, let him not go down to take them away; and whoever is in the field, let him not return home. Remember Lot's wife. Whoever seeks to save his life will lose it; and whoever loses his life will preserve it.
I tell you, on that night two will be in one bed: one will be taken, and the other left. Two will be grinding together at the mill: one will be taken, and the other left.'" They asked Him, "Where, Lord?" He answered them, "Where the carcass is, there the vultures will gather."

MEDITATION

The stories of Noah and Lot are stories of great cataclysms: the flood and the destruction of Sodom. At the same time, they are stories of salvation, stories of God's care and concern. They are stories of crisis from which God called new life.

Sometimes God invites us to take on great challenges that require courage, generosity, and great freedom: to look to an uncertain future with hope and trust in His care...

Sometimes God's invitations involve separations. Walking away from those we love and care for often seems very difficult. However, God often fills the gentle distance that then arises with new life...

"From the good things that are seen they were unable to recognize Him who exists, nor, looking at His works, they recognized His Artificer" (Wisdom 13:1)...

The author of the Book of Wisdom presents us with a certain paradox. On the one hand, he speaks of how easy it is to perceive God by observing His works, but on the other, he emphasizes that few people are capable of doing so. The key to understanding this is faith. Everything depends on it. Seeing the same reality, one can read traces of God in it or ignore them altogether...

Future things intrigue us deeply, and at the same time, they confront us with ideas and fears about our fate, the Last Judgment, and the question of salvation or damnation. Jesus reminds his disciples that the Last Judgment is not a matter of the distant future, but of our everyday lives...

Where we live, our ordinary, everyday history is the "place and time" of salvation. We only need to experience it in the spirit of the "leaven of the kingdom" and not the "leaven of the Pharisees." We live in time and space, but the kingdom of God is realized where one consciously chooses what is in accordance with God's will...

We secure our lives by giving them away. We are unable to protect ourselves from transience and death. However, we lose ourselves by trying to save ourselves on our own. We preserve our lives for eternity by giving them away out of love. This is the quintessence of the Gospel, the criterion for discernment and choice...

Lot's wife, mentioned by Jesus (Luke 17:32), appears only once in the Bible, in the Book of Genesis (Genesis 19:26). While fleeing Sodom, she turned to look at the city God was destroying and was transformed into a pillar of salt. In Jewish and Christian tradition, this gesture signified nostalgia for a former life,
a clinging to sin and what one was meant to leave behind...

Around the Dead Sea, limestone formations known as "Lot's Wife" are seen as a reminder that someone cannot look away from the past, has not truly moved toward God. This description of the end of the world, drawn from the Flood, does not fit our perception of the world. Today, we are more motivated to live well not by fear of hell, but by the prospect of heaven...

In our Christian struggle with sin, fears, lack of self-confidence, insecurities, and self-centeredness, we discover God as Love: caring, tender, forgiving, open, motivating us to change, to look to the future with a new beginning, giving life. We await an encounter with Merciful Love rather than with an image of God lurking for our failures...

In the evening of life, we will be judged on love and we will encounter Love. May this reckoning be positive for us...

Facing the glorious coming of Christ, one can adopt radically different attitudes. One can obsessively seek out extraordinary situations, calculate when it will happen, and prophesy that this or that event will mean the end of the world. At the other extreme is ignorance, a lack of any reflection on the Parousia and its significance for humanity...

As the biblical stories show, those who are saved are those who, like others, eat, drink, and go about their lives, but are also vigilant and open to God's coming. Persevering in listening to God's voice and the constant desire to be closer to God, always and daily, is the best preparation for His coming...

...Jesus, I ask for profound joy in life and in Your coming... I ask for the grace to understand that the kingdom of God is being realized and is present in my daily life... Thank you for the signs of Your presence every day...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Luke 17:26-37, The Day of the Son of Man Will Arrive Unexpectedly

1. Introduction

The Gospel we are considering today, a passage from the seventeenth chapter of Luke (Luke 17:26-37), is one of the most poignant and urgent warnings Jesus gives his disciples.
It speaks of the Day of the Son of Man, of His revelation, and calls us to constant vigilance and radical detachment from earthly things.
Jesus presents this final Day by comparing it to two dramatic events in salvation history: the flood in the days of Noah and the destruction of Sodom in the days of Lot.

2. The Unexpected Day of the Son of Man

Jesus clearly states that His second coming will be as sudden and unexpected as the catastrophes in the times of Noah and Lot.

2.1. The Times of Noah: A Focus on Everyday Life

In the days of Noah, people lived in a way that seemed normal on the surface: "they ate and drank, married and were given in marriage."
St. Thomas Aquinas, commenting on a similar passage from the Gospel of Matthew, explains that this focus on physical concerns is the reason why man "does not look forward to the future."
These people were absorbed in worldly desires and pleasures, such as "revelry and drunkenness" and "debauchery and licentiousness" (cf. Romans 13:13).
They did not know what awaited them "until the flood came and swept them all away."

2.2. The Times of Lot: Imprisonment in the Things of the World

Similarly, it was in the days of Lot.
The people in Sodom "ate and drank, bought and sold, planted and built."
These activities are not evil in themselves; These are fundamental elements of social and economic life.
However, Jesus emphasizes that on the day Lot left Sodom, "fire and brimstone rained down from heaven and destroyed them all."

In both cases, the problem was not the mere performance of daily activities, but a complete loss of self in them, leading to spiritual blindness and an unwillingness to respond to God's intervention.
The end of the world in Noah's day was "to cut off the sins of the flesh" by water; the end of the world to come will be a punishment by fire because "love will grow cold."

3. A Call to Radical Detachment

Faced with this inevitable and unexpected moment, Jesus calls for a radical attitude.
"In that day, whoever is on the housetop, and his goods are in the house, let him not go down to take them; and whoever is in the field, let him not turn back."
This call to immediate action and avoid returning to the past is crucial.

3.1. Don't Look Back

Jesus warns: "Remember Lot's wife."
Lot's wife, fleeing Sodom, looked back, longing for the life she had abandoned, and was turned into a pillar of salt (cf. Gen. 19:26).
St. Augustine interprets this as a warning not to long for the past life we ??have renounced.

Ambrose of Milan notes that this command not to descend from the roof to fetch one's belongings or return from the fields is a guide to safety measures
in the face of future dangers.
It is a call to immediately and unconditionally renounce attachment to material goods in the face of the final judgment.

3.2. The Paradox of Salvation

Jesus summarizes this principle in a profound paradox: "Whoever seeks to save his life will lose it, but whoever loses it will preserve it."
This means that attempting to secure one's life in a temporal sense—accumulating wealth, building earthly security, avoiding sacrifice—ultimately leads to
the loss of eternal life.
However, whoever is willing to "lose" their life for Christ and the Kingdom, that is, to live in radical detachment and vigilance, will preserve it.

4. Separation and the Last Judgment

The day of the Son of Man will be a day of irrevocable separation.
"I tell you, on that night two will be in one bed: one will be taken, and the other left. Two women will be grinding together: one will be taken, and the other left."
Similar images are found in the Gospel of Matthew (Mt 24:40-41).
Two people perform the same daily work—sleeping in the same bed or grinding grain.
However, at the moment of the Son of Man's revelation, the final selection will take place.

Taking and leaving does not depend on external circumstances, but on internal attitude and readiness.
This is the moment when the good will be separated from the evil.
The righteous will then "shine like the sun in the kingdom of their Father," while the damned will be thrown into "the furnace of fire, where there will be weeping and gnashing of teeth."

5. Where and When?

Finally, the disciples ask, "Where, Lord?"
Jesus' answer is mysterious and graphic: "Where the carcass is, there the vultures will gather."
This enigmatic answer (Luke 17:37) is often interpreted as an announcement that God's judgment and the revelation of the Son of Man will occur where there is a spiritual need, where evil has reached its peak, or where those who are spiritually dead will gather (the carcass).

Although Jesus speaks of signs that will precede His coming (e.g., in Luke 21:29-31 and Mark 13:28-29), he emphasizes that no one knows the exact "day
or hour."
The uncertainty regarding timing is deliberate, so that we may remain constantly vigilant.

6. Conclusions

The commented passage from Luke's Gospel is a significant eschatological catechesis that calls us to:

6.1. Detachment from the world

We cannot allow daily worries about eating, drinking, buying, or building, though necessary, to become our sole focus and lull our spiritual vigilance.

6.2. Radical Choice

We must be willing to abandon everything at a moment's notice and not look back, remembering the tragic mistake of Lot's wife.

6.3. Constant Readiness

The Day of the Son of Man will come unexpectedly.
Our task is to watch and pray that we may have the strength to escape these things and stand before the Son of Man.
This is not a call to panic, but to live in the light of eternity, so that the Day of the Lord does not catch us by surprise.