CZWARTEK, Wspomnienie świętych Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna, pierwszych męczenników Polski

EWANGELIA - Łk 17, 20-25 (Królestwo Boże jest pośród was)

Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: «Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „Tam”. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest».
Do uczniów zaś rzekł: «Przyjdzie czas, kiedy zapragniecie ujrzeć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie. Powiedzą wam: „Oto tam” lub: „Oto tu”. Nie chodźcie tam i nie biegnijcie za nimi. Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, jaśnieje od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego, tak będzie
z Synem Człowieczym w dniu Jego.
Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez to pokolenie».

MEDYTACJA

Wielu z nas, podobnie jak faryzeusze z dzisiejszego fragmentu Ewangelii, zadaje pytanie: Kiedy przyjdzie królestwo Boże? Dla niektórych jest to pytanie pełne obaw i lęku; kojarzy się bezpośrednio z końcem świata. Dla innych jest to pytanie związane z pokojem i ładem na świecie, z królestwem, w którym panuje harmonia...

Jezus konkretnie odpowiada na pytanie faryzeuszów: „Królestwo Boże jest pośród was”. To znaczy, że możemy go doświadczać tam, gdzie jesteśmy, bo królestwo Boże to trwanie przy Jezusie bez lęku, ale w poczuciu głębokiego pokoju i przyjęcia...

Doświadczać królestwa Bożego można również w prostych gestach wzajemnej miłości: przez uśmiech, w wysłanej wiadomości do kogoś, kto potrzebuje wsparcia, we wspólnej kolacji czy w czasie krótkiej rozmowy. Tymi i podobnymi gestami budujemy królestwo Jezusa, w którym panuje miłość i pokój...

"Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie; i nie powiedzą: oto tu jest, albo tam. Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was" (Łk 17, 20-21).
Królestwo Boże nie nadchodzi w rozgłosie, cudownych wydarzeniach, rewolucjach, zaburzeniach w społeczeństwie i w świecie. Królestwo Jezusa wypełnia się
w sposób niewidzialny...

Wielu było fałszywych proroków, którzy zapowiadali przyjście Królestwa Bożego w konkretnym momencie, a jednak czas pokazał, że były to fałszywe przepowiednie. Nie znamy bowiem czasu ani sposobu w jaki ono nadejdzie. Jedyna wiedza nam dana to, że Pan uczyni nową ziemię i niebo. Wszystko to, co teraz widzimy zostanie przeobrażone...

Faryzeusze pytają Pana o to, ‘kiedy?’ i ‘gdzie?’. Pytają o czas i miejsce. Jezus nie daje im szczegółowej odpowiedzi. Mówi za to, kto jest ‘Królem’ i wskazuje na kryteria, jakimi powinniśmy się posługiwać, aby właściwie zinterpretować to, co się dzieje, przyjmując to w kategoriach wiary. Ta ‘mała apokalipsa’ ma charakter jednostkowy, indywidualny. ‘Wielka apokalipsa’ – pojawi się później...

Jezus przypomina uczniom perspektywę, dokąd prowadzą dzieje człowieka i całego świata. Objawia im sens tego, co wydarza się teraz wskazując na cel, ku któremu zmierza historia każdego człowieka...

‘Królestwo jest pośród was’. Może też być to rozumiane jako ‘w was’. Królestwo jest w sercu – sumieniu wierzącego. W takim rozumieniu jest ono obecnością Pana w sercu ucznia albo obecnością Kościoła w świecie. Wspólnoty, która daje świadectwo o swoim Mistrzu. Ta obecność jest podobna do ‘ziarna i zaczynu’, nie narzuca się, ale zapowiada owoc obfity...

Życie Ewangelią to nie teoria, ale życie. Grecki zwrot użyty w słowach Jezusa „królestwo Boże pośród was jest” (Łk 17, 21) można też przetłumaczyć jako „królestwo Boże jest w was” (entós hymon estin). To drobna różnica, ale bardzo znacząca...

Jedni egzegeci widzą tu zapowiedź obecności Boga w ludzkich sercach, inni – wspólnotowy wymiar królestwa, które już wtedy było obecne w osobie Jezusa
i wśród Jego uczniów. Oba znaczenia łączą się w jednym: nie trzeba szukać Królestwa „gdzieś tam” czy w niebie po śmierci – ono zaczyna się w człowieku we wspólnotach kościelnych, Kościele, kiedy pozwalamy Bogu działać w sobie i między ludźmi...

Królestwo Boże to sprawa tego, co dzieje się wśród nas. Im bardziej będziemy żyć Jezusem, Ewangelią, im więcej miłości, pokoju, szacunku, miłosierdzia, przebaczenia, pomocy, służenia, przekraczania wygody i chęci spokoju – tym bardziej królowanie Boga się urzeczywistni wśród nas. I nawet nie będziemy wiedzieć kiedy...

Czasem nawet nie zauważamy, jak przemieniamy się Ewangelią i po jakimś czasie ludzie nam mówią, że „jesteś jakiś inny”. Na tym właśnie polega chrześcijaństwo – aby mniej mówić, a bardziej żyć Bogiem i Ewangelią, dawać się Bogu zmieniać...

Chrystus powróci. Na pewno tak będzie. Ale, jak powiedział, najpierw musi wiele wycierpieć. My, Jego uczniowie, oczekując Jego przyjścia w chwale, też musimy jeszcze wiele wycierpieć, bo choć nasz Pan zwyciężył, a zło nie ma już żadnej przyszłości, to póki nie nastał dzień sądu ostatecznego, ranieni możemy być ostatnimi podrygami szatana...

Nie jest jednak tak, że ten świat nie jest jeszcze światem Bożym; że nie nastało jeszcze Boże królestwo. Ono już jest. Pośród nas – jak mówi Jezus. Wszędzie tam, gdzie pozwalamy, by królowało Boże prawo. To prawo, które streszcza się i wyczerpuje w dwóch przykazaniach miłości – Boga i bliźniego. Im bardziej na serio kierujemy się tymi wskazaniami, tym Bożego królestwa jest w tym świecie więcej...

...Jezu, proszę o serce czyste i gotowe na Twoje przyjście... Proszę o łaskę zrozumienia, że Królestwo Boże jest we mnie, kiedy opowiadam się za Tobą... Dziękuję za Twoją obecność i rozwój...

KOMENTARZ AI (Sztucznej Inteligencji) do Ewangelii Łk 17, 20-25, Królestwo Boże jest pośród was

1. Wprowadzenie

Dziś pochylamy się nad fragmentem Ewangelii według św. Łukasza (Łk 17, 20-25), w którym Jezus odpowiada faryzeuszom i swoim uczniom na pytanie
o Królestwo Boże i Dzień Syna Człowieczego.
To kluczowy tekst, który pomaga nam zrozumieć, że Królestwo Boże nie jest odległą, zewnętrzną siłą, ale rzeczywistością obecną już teraz w naszym życiu,
a jednocześnie zapowiada spektakularne, ostateczne przyjście Chrystusa.

2. Królestwo Boże jest wśród was (Łk 17, 20-21)

Jezus zostaje zapytany przez faryzeuszów, kiedy nadejdzie Królestwo Boże.
Było to pytanie o charakterze politycznym i eschatologicznym.
Żydzi często oczekiwali, że Królestwo Boże objawi się w sposób widzialny, z hukiem, jako triumf militarny lub spektakularne wydarzenie historyczne, które obali panowanie Rzymu i przywróci potęgę Izraela.

Jezus w swojej odpowiedzi całkowicie zmienia perspektywę:
„Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dający się zauważyć; ani nie powiedzą: «Oto tu jest» albo: «Tam».
Bo oto Królestwo Boże jest pośród was”.

Ta odpowiedź ma podwójne znaczenie, które jest kluczowe dla katolickiej teologii.

2.1. Królestwo Boże jako wewnętrzna rzeczywistość

Jezus naucza, że Królestwo Boże nie polega na zewnętrznych manifestacjach, które można by obserwować ("nie przyjdzie w sposób dający się zauważyć").
Jest to przede wszystkim władza Boga w sercu człowieka i w Kościele.
Święty Tomasz z Akwinu, komentując podobne fragmenty, podkreśla, że Królestwo Boże jest obecne w dziele ewangelizacji, kiedy Słowo Boże jest głoszone
z wielką mocą, a ludzie oddają cześć Bogu.
Jest to czas, w którym dobroć i mądrość Chrystusa stają się widoczne.

2.2. Królestwo Boże jako obecność Chrystusa

Słowa "Królestwo Boże jest pośród was" (entos hymon) oznaczają, że Królestwo jest obecne w osobie samego Jezusa, który stoi pośród nich.
Jak naucza św. Jan Chryzostom, Chrystus przyszedł, aby objawić tę rzeczywistość, a cuda, które czynił (jak wyrzucanie złych duchów), były znakiem, że Królestwo Boże już do nich przyszło.
Zamiast szukać Królestwa w odległych miejscach, powinni je rozpoznać w Jego nauczaniu i czynach.
Jezus wzywa faryzeuszów, a także nas, do wewnętrznej przemiany i do rozpoznania Jego obecności.
Królestwo Boże nie jest czymś, co trzeba dopiero osiągnąć, ale czymś, co jest nam oferowane już teraz, w łasce i wierze.

3. Oczekiwanie na dzień Syna Człowieczego (Łk 17, 22-25)

Po rozmowie z faryzeuszami, Jezus zwraca się do swoich uczniów.
Przechodzi od kwestii obecności Królestwa do kwestii ostatecznego przyjścia Syna Człowieczego.

3.1. Przestroga przed fałszywymi prorokami (Łk 17, 22-23)

Jezus ostrzega uczniów, że nadejdą dni, w których będą tęsknić za możliwością zobaczenia "jednego z dni Syna Człowieczego", ale go nie zobaczą.
Oznacza to, że po Jego odejściu nastanie czas próby, a uczniowie będą musieli żyć w wierze i nadziei, bez Jego fizycznej obecności.
Co więcej, Jezus przestrzega przed oszustami i fałszywymi prorokami, którzy będą mówić: „Patrzcie, tam jest!” lub „Patrzcie, tu!”.
Uczniowie mają nie ulegać tym wezwaniom i nie biec za nimi.
Jest to nauka o konieczności roztropności i unikania sensacyjnych, fałszywych objawień dotyczących końca czasów.

3.2. Niespodziewane i powszechne przyjście (Łk 17, 24)

Ostateczne przyjście Syna Człowieczego będzie całkowicie odmienne od tego, co sugerują fałszywi nauczyciele.
Będzie ono natychmiastowe, widoczne i powszechne, niczym błyskawica, która rozświeca niebo od jednego krańca do drugiego.

„Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi, tak będzie z Synem Człowieczym w dniu Jego”.

Święty Jan Chryzostom komentuje, że Chrystus celowo nie podał dokładnego czasu swego powtórnego przyjścia, aby Jego wyznawcy zawsze czuwali i byli gotowi.
To przyjście będzie tak oczywiste i spektakularne, że nikt nie będzie musiał go ogłaszać ani wskazywać palcem: będzie widoczne dla wszystkich, zarówno dla tych, którzy są w spokoju, jak i dla tych, którzy są w trudzie.

3.3. Konieczność cierpienia (Łk 17, 25)

Zanim jednak nastąpi ten triumfalny dzień, Jezus przypomina o nieuchronnym warunku:
„Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i zostać odrzuconym przez to pokolenie”.
Ten werset jest kluczowy.
Łączy on chwałę ostatecznego przyjścia z koniecznością Męki i Śmierci Chrystusa.
Jezus musi najpierw dopełnić zbawienia poprzez swoje cierpienie i odrzucenie przez ówczesne pokolenie.
Jest to centralny element chrześcijańskiej wiary: nie ma chwały bez krzyża.

4. Wnioski dla życia chrześcijańskiego

4.1. Królestwo Boże jest blisko

Nie musimy czekać na spektakularne wydarzenia.
Królestwo Boże jest obecne w Kościele, w sakramentach, w Słowie Bożym i w każdym akcie miłości.
Naszym zadaniem jest rozpoznawanie i przyjmowanie tej wewnętrznej obecności, a nie szukanie sensacji.

4.2. Czuwanie i gotowość

Ostateczne przyjście Syna Człowieczego będzie zaskakujące, jak potop za dni Noego lub ogień za dni Lota.
Jak naucza św. Jan Chryzostom, to, że nie znamy dnia ani godziny, ma nas motywować do ciągłego czuwania i działania w cnocie.
Koniec każdego z nas jest blisko, niezależnie od końca świata, dlatego musimy gromadzić "oliwę" dobrych uczynków.

4.3. Rola cierpienia

Werset 25. przypomina, że życie chrześcijańskie wymaga cierpliwości i gotowości do bycia odrzuconym, na wzór Chrystusa, który musiał wpierw wycierpieć.
Niech te słowa umocnią naszą wiarę, abyśmy Królestwo Boże, które jest pośród nas, przeżywali już dziś, a na Dzień Syna Człowieczego oczekiwali z nadzieją
i gotowością.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

THURSDAY, Memorial of Saints Benedict, John, Matthew, Isaac, and Christine, the first martyrs of Poland

GOSPEL - Lk 17:20-25 (The Kingdom of God is among you)

When asked by the Pharisees when the Kingdom of God would come, Jesus answered them: "The Kingdom of God will not come with observable signs; nor will they say, 'Look, here it is,' or 'There.' For behold, the Kingdom of God is among you."
To his disciples he said: "The time will come when you will long to see one of the days of the Son of Man, and you will not see it. They will say to you, 'Look, there,' or 'Look, here.' Do not go there or run after them. For as the lightning flashes and flashes from one end of the horizon to the other, so will the Son of Man be on His day." But first, he must suffer greatly and be rejected by this generation.

MEDITATION

Many of us, like the Pharisees in today's Gospel passage, ask the question: When will the kingdom of God come? For some, this is a question full of fear and anxiety; it is directly associated with the end of the world. For others, it is a question related to peace and order in the world, to a kingdom in which harmony reigns...

Jesus specifically answers the Pharisees' question: "The kingdom of God is among you." This means that we can experience it right where we are, because the kingdom of God is remaining with Jesus without fear, but with a sense of deep peace and acceptance...

We can also experience the kingdom of God through simple gestures of mutual love: a smile, a message sent to someone who needs support, a shared dinner, or a short conversation. Through these and similar gestures, we build the kingdom of Jesus, where love and peace reign...

"The kingdom of God does not come with observation; they will not say, 'Look, here it is,' or 'There it is.' For behold, the kingdom of God is among you"
(Luke 17:20-21). The kingdom of God does not come through fanfare, miraculous events, revolutions, or disruptions in society and the world. Jesus' kingdom is fulfilled invisibly...

Many false prophets predicted the coming of the kingdom of God at a specific moment, yet time has shown that these were false predictions. We do not know the time or manner in which it will arrive. The only knowledge we have is that the Lord will create a new earth and heaven. Everything we see now will be transformed...

The Pharisees ask the Lord 'when?' and 'where?' They ask about the time and place. Jesus does not give them a detailed answer. Instead, it tells us who the "King" is and points to the criteria we should use to properly interpret what is happening, considering it in terms of faith. This "small apocalypse" is individual in nature. The "great apocalypse" will appear later...

Jesus reminds the disciples of the perspective on where the history of humanity and the entire world is leading. He reveals to them the meaning of what is happening now, pointing to the goal toward which the history of every person is heading...

"The Kingdom is among you." This can also be understood as "in you." The Kingdom is in the heart—the conscience of the believer. In this understanding, it is the presence of the Lord in the heart of the disciple or the presence of the Church in the world—a community that bears witness to its Master. This presence is similar to the "seed and leaven"; it does not impose itself, but announces abundant fruit...

Living the Gospel is not a theory, but life. The Greek phrase used in Jesus' words, "the kingdom of God is among you" (Luke 17:21), can also be translated as "the kingdom of God is within you" (entós hymon estin). This is a subtle difference, but a very significant one...

Some exegetes see here a foreshadowing of God's presence in human hearts, others – the communal dimension of the kingdom, which was already present in the person of Jesus and among his disciples. Both meanings merge into one: there is no need to look for the kingdom "out there" or in heaven after death – it begins within us, in ecclesial communities, the Church, when we allow God to act within us and among others...

The kingdom of God is a matter of what happens among us. The more we live Jesus and the Gospel, the more love, peace, respect, mercy, forgiveness, help, service, transcending comfort, and the desire for peace – the more God's reign will be realized among us. And we won't even know when...

Sometimes we don't even notice how the Gospel is transforming us, and after a while, people tell us that "you're somehow different." This is what Christianity is all about – to talk less and live God and the Gospel more, to allow ourselves to be changed by God...

Christ will return. He will certainly do so. But, as he said, he must first suffer much. We, his disciples, awaiting his coming in glory, must also suffer much more, because although our Lord has triumphed and evil has no future, until the final judgment day arrives, we can be wounded by Satan's final tremors...

It's not that this world isn't yet God's world; that God's kingdom hasn't yet arrived. It already is. Among us, as Jesus says. Wherever we allow God's law to reign. This law is summarized and exhausted in the two commandments of love – for God and neighbor. The more seriously we follow these guidelines, the more of God's kingdom there is in this world...

...Jesus, I ask for a heart pure and ready for Your coming... I ask for the grace to understand that God's kingdom is within me when I declare my allegiance to You... Thank you for Your presence and growth...

AI (Artificial Intelligence) COMMENTARY on the Gospel of Luke 17:20-25, The Kingdom of God Is Among You

1. Introduction

Today we reflect on a passage from the Gospel of Luke (Luke 17:20-25), in which Jesus answers the Pharisees and his disciples' question about the Kingdom of God and the Day of the Son of Man.
This is a key text that helps us understand that the Kingdom of God is not a distant, external force, but a reality already present in our lives, and at the same time, it foreshadows the spectacular, final coming of Christ.

2. The Kingdom of God Is Among You (Luke 17:20-21)

Jesus is asked by the Pharisees when the Kingdom of God will come.
This was a political and eschatological question.
Jews often expected the Kingdom of God to manifest itself visibly, with a bang, as a military triumph or a spectacular historical event that would overthrow Roman rule and restore Israel's power.

Jesus's answer completely changes the perspective:
"The Kingdom of God will not come in a visible way; nor will they say, 'Look, here it is,' or 'There.' For behold, the Kingdom of God is among you."

This answer has a double meaning that is crucial to Catholic theology.

2.1. The Kingdom of God as an Inner Reality

Jesus teaches that the Kingdom of God does not consist in outward manifestations that can be observed ("it will not come in a visible way").
It is, above all, God's authority in the heart of man and in the Church.
St. Thomas Aquinas, commenting on similar passages, emphasizes that the Kingdom of God is present in the work of evangelization, when the Word of God
is proclaimed with great power and people worship God.
This is a time when Christ's goodness and wisdom become visible.

2.2. The Kingdom of God as the Presence of Christ

The words "The Kingdom of God is among you" (entos hymon) mean that the Kingdom is present in the person of Jesus himself, who stands among them.
As St. John Chrysostom teaches, Christ came to reveal this reality, and the miracles he performed (such as casting out demons) were a sign that the Kingdom of God had already arrived.
Instead of seeking the Kingdom in distant places, they should recognize it in His teachings and deeds.
Jesus calls the Pharisees, and us, to inner transformation and to recognize His presence.
The Kingdom of God is not something yet to be achieved, but something offered to us now, in grace and faith.

3. Waiting for the Day of the Son of Man (Luke 17:22-25)

After speaking with the Pharisees, Jesus turns to his disciples.
He moves from the presence of the Kingdom to the final coming of the Son of Man.

3.1. Warning Against False Prophets (Luke 17:22-23)

Jesus warns the disciples that days will come when they will long to see "one of the days of the Son of Man," but they will not see Him.
This means that after His departure, a time of testing will come, and the disciples will have to live by faith and hope without His physical presence.
Furthermore, Jesus warns against deceivers and false prophets who will say, "Look, there it is!" or "Look, here it is!"
The disciples are to avoid these calls and not run after them.
This teaches the need for prudence and avoiding sensational, false revelations about the end times.

3.2. An Unexpected and Universal Coming (Luke 17:24)

The final coming of the Son of Man will be completely different from what the false teachers suggest.
It will be immediate, visible, and universal, like lightning that lights up the sky from one end to the other.

"For as the lightning flashes and shines from one end of the sky to the other, so will the Son of Man be on His day."

St. John Chrysostom comments that Christ deliberately did not specify the exact time of His second coming so that His followers would always be vigilant
and ready.
This coming will be so obvious and spectacular that no one will need to announce it or point a finger: it will be visible to all, both those who are at peace
and those who are struggling.

3.3. The Necessity of Suffering (Luke 17:25)

Before this triumphant day arrives, however, Jesus reminds us of an inevitable condition:
"But first he must suffer many things and be rejected by this generation."
This verse is key.
It connects the glory of the final coming with the necessity of Christ's Passion and Death.
Jesus must first fulfill salvation through his suffering and rejection by the generation of that time.
This is a central element of the Christian faith: there is no glory without the cross.

4. Conclusions for the Christian Life

4.1. The Kingdom of God is at Hand

We don't have to wait for spectacular events.
The Kingdom of God is present in the Church, in the sacraments, in the Word of God, and in every act of love.
Our task is to recognize and accept this inner presence, not to seek sensationalism.

4.2. Vigilance and Preparedness

The final coming of the Son of Man will be as surprising as the flood in Noah's day or the fire in Lot's day.
As St. John Chrysostom teaches, the fact that we know neither the day nor the hour should motivate us to be constantly vigilant and act in virtue.
The end of each of us is near, regardless of the end of the world, so we must gather the "oil" of good deeds.

4.3. The Role of Suffering

Verse 25 reminds us that the Christian life requires patience and a willingness to be rejected, following the example of Christ, who first had to suffer.
May these words strengthen our faith, so that we may experience the Kingdom of God, which is among us, today and await the Day of the Son of Man
with hope and readiness.